Καλπάζοντας ο Μάρτιος προς την ισημερία στις 21, ημέρα που ταυτίζεται με τον παγκόσμιο εορτασμό της Ποίησης, βρήκε την Ένωση Μεσσήνιων Συγγραφέων έτοιμη και φέτος γι’ αυτόν τον εορτασμό. Προσκεκλημένος της και τιμώμενος ποιητής για την ημέρα ήταν ο Καλαματιανός Γιάννης Τζανετάκης, ένας από τους βασικούς εκπροσώπους της ποιητικής γενιάς του ’80, αυτής που αποκαλείται γραμματολογικά και γενιά του Ιδιωτικού Οράματος. Ο Γιάννης Τζανετάκης ανήκει στη γενιά αυτή μια και γεννήθηκε στην Καλαμάτα το 1956 και εξέδωσε ποιητικό βιβλίο για πρώτη φορά το 1978. Έχει εκδώσει μέχρι σήμερα 10 ποιητικές συλλογές.
Η ποίηση του Γιάννη Τζανετάκη (Θαμπή πατίνα, βραβείο Ποίησης του περιοδικού «Αναγνώστης» 2017 και Μετά από μένα βραβείο Ποίησης του περιοδικού «Χάρτης» 2023) χαρακτηρίζεται από το προσωπικό βίωμα, αποτυπωμένο με πυκνή λιτότητα, και στοχαστική, εξομολογητική διάθεση. Η δεξιοτεχνική θέση και γραμματική χρήση των λέξεων στη γλώσσα του παράγει έναν χαμηλόφωνο λυρισμό βοηθητικό στην έκφραση προσωπικών βιωμάτων, συναισθημάτων και εμπειριών, που εγγίζουν βαθιά και τον αναγνώστη καλώντας τον ταυτόχρονα σε κριτική σκέψη. Οι συμβολισμοί, οι μεταφορές, συχνά η υπερρεαλιστική εικόνα και γραφή φωτίζουν ζητήματα όπως η μοναξιά, η αίσθηση της οποιασδήποτε απώλειας, η ένταση του ερωτικού συναισθήματος, η φθορά ο δρόμος προς τον θάνατο και το μεταφυσικό ερώτημα για το υπαρξιακό αποτύπωμα μετά την οριστική φυγή. Όλα τα παραπάνω ορίζονται στον άξονα του χρόνου, που περνά μέσα από τη νοσταλγική μνήμη του ποιητή και αποτυπώνονται σε μια εικονοποιία χαρακτηριστική για την ποίησή του. Συχνά το σκηνικό μέσα στο οποίο αναπτύσσεται η όλη εικόνα είναι το αστικό τοπίο της αλλοτινής Καλαμάτας του ’60 και των αρχών του ’70 και της περιαστικής της περιοχής. Η φιλόλογος-συγγραφέας Αντωνία Παυλάκου προσέγγισε σε επίπεδο θεματολογίας και μορφής το συνολικό έργο του Γιάννη Τζανετάκη με όχημα τον χρόνο, τη νοσταλγία και την εικόνα στην εκδήλωση που ετοίμασε η Ένωση Μεσσήνιων Συγγραφέων, με τίτλο: «Η Καλαμάτα μέσα μου. Ο Γιάννης Τζανετάκης και η δική του Καλαμάτα» και πραγματοποιήθηκε το βράδυ του Σαββάτου, 14 Μαρτίου 2026 στο ξενοδοχείο REX. Μαζί της ο φιλόλογος και συγγραφέας Κωνσταντίνος Κωστέας ανέδειξε την προσφιλή στον ποιητή πτυχή της ποίησής του, εκείνη που με 40 ποιήματά του εστιάζει στην αγαπημένη του γενέθλια πόλη. Η φιλολογική του ματιά αποτύπωσε την ποιητική αναπαράσταση της πόλης, όπως ο Γιάννης Τζανετάκης την κρατά φυλαγμένη μέσα του και την σκιαγραφεί στον εμβληματικό στίχο του: «Ήταν σαν πάντα Κυριακή κι Αριστομένους». Ο ίδιος ο ποιητής διάβασε ποιήματά του για την Καλαμάτα και παρέσυρε μαγευτικά το ακροατήριο σε κοινές μνήμες από την πόλη που αγάπησε και σημάδεψε τη ζωή και την τέχνη του. Την κινηματογραφική εικόνα και γραφή του Γιάννη Τζανετάκη και τη νοσταλγία για τα θερινά σινεμά, που έχουν πια χαθεί, όπως και τον παράδεισο των νεανικών χρόνων του ποιητή αλλά και των συνομηλίκων του, ζωντάνεψε ο μουσικός Πέτρος Κατσούλης με την ομάδα του παίζοντας θέματα του Ένιο Μορικόνε από την ταινία Σινεμά ο Παράδεισος (Cinema Paradiso). Ο Δήμος Καλαμάτας παρείχε για μια ακόμη φορά στην Ε.Μ.Σ. την ευγενή στήριξή του, συμμεριζόμενος την επιλογή της να προβληθεί και να τιμηθεί ο χαμηλόφωνος ποιητής της Καλαμάτας όπως τόνισε και η νέα πρόεδρος της ΕΜΣ Νικολίνα Λέκκα, συντονίζοντας την εκδήλωση.
Η κατάμεστη από φίλους της ποίησης και του ποιητή αίθουσα παρακολούθησε μυσταγωγικά την όλη εκδήλωση και ανακάλυψε μέσα από τα μάτια και την ψυχή του ποιητή Γιάννη Τζανετάκη την πόλη μας, όπως αυτή σημάδεψε τη ζωή και την τέχνη του. Η φωτογραφία είναι της Νικολίνας Λέκκα.
