Ανάμεσα στην καλοκαιρινή ραστώνη και στις πολιτικές εξελίξεις που έρχονται, η κοινωνία καλείται να επιλέξει αν θα παραμείνει θεατής ή θα διεκδικήσει πρωταγωνιστικό ρόλο.
Ο Ιούνιος έφθασε. Για πολλούς σημαίνει θάλασσα, διακοπές, λίγες ανάσες ελευθερίας από την καθημερινή πίεση. Για την κοινωνία όμως, ο φετινός Ιούνιος μοιάζει να σηματοδοτεί κάτι περισσότερο: την έναρξη μιας περιόδου κατά την οποία οι πολίτες θα κληθούν να επανεξετάσουν βεβαιότητες, να αξιολογήσουν πρόσωπα και πολιτικές και, κυρίως, να αποφασίσουν, αν θα συνεχίσουν να παρακολουθούν τις εξελίξεις από την κερκίδα ή αν θα διεκδικήσουν θέση στο γήπεδο της δημοκρατίας.
Σε μια εποχή όπου η ακρίβεια πιέζει τα νοικοκυριά, η εμπιστοσύνη στους θεσμούς δοκιμάζεται, το κοινοβούλιο ως ο Ναός της Δημοκρατίας έχει ρωγμές που επιβουλεύονται οι αλλόθρησκοι, η Δικαιοσύνη δεν λάμπει για την αμεροληψία της, ενώ η Κυβερνητική εξουσία όζει από την αποφορά των σκανδάλων της κομματίλας και της προκλητικής αλαζονείας υπουργών και μεγαλοστελεχών.
Το σκηνικό στην αντιπολίτευση αλλάζει... Νέα κόμμα πρωτοεμφανιζόμενα, άλλα αναπαλαιωμένα, άλλα παγιωμένα και βολεμένα σε μικρά και ανασφαλή ποσοστά, γενικά μια αντιπολίτευση κατακερματισμένη ανίκανη να αρθρώσει ενιαίο αξιόπιστο λόγο εξουσίας, για αυτό ακριβώς δεν απειλείται η εκλογική πρωτοκαθεδρία της Κυβέρνησης, παρά τις πανθομολογούμενες «αστοχίες» της, κατά το «το μη χείρον...βέλτιστον», όχι ακριβώς ...

Μέσα σε αυτή τη παραζάλη των κομματικών φιλοδοξιών, το πολιτικό σύστημα αναζητά νέα ισορροπία και οι πολίτες το δικό τους ρόλο.
Η αδιαφορία δεν αποτελεί ουδέτερη στάση. Είναι πολιτική επιλογή με συνέπειες. Και ίσως η μεγαλύτερη νίκη κάθε εξουσίας να μην είναι η αποδοχή των πολιτών, αλλά η παραίτησή τους από τη συμμετοχή.

Γι' αυτό ο φετινός Ιούνιος δεν είναι μόνο η αρχή του καλοκαιριού. Είναι η αρχή μιας περιόδου ευθύνης. Μιας περιόδου όπου η κοινωνία καλείται να θυμηθεί ότι η δημοκρατία δεν λειτουργεί με αυτόματο πιλότο και ότι το μέλλον δεν χαρίζεται σε κανέναν. Κατακτάται από εκείνους που παραμένουν παρόντες, ενημερωμένοι και ενεργοί.
Ίσως βρισκόμαστε στην πιο ενδιαφέρουσα και απαιτητική προεκλογική περίοδο των τελευταίων δεκαετιών, όπου το ζητούμενο δεν είναι μόνο ποιος θα κυβερνήσει, αλλά κυρίως ποια κοινωνία θέλουμε να οικοδομήσουμε.
Απολαύστε τις παραλίες, τη θάλασσα, τον ήλιο. Πάρτε μαζί σας ομπρέλα, πετσέτα και αντηλιακό. Αλλά μην ξεχάσετε και μια εφημερίδα, ένα βιβλίο, λίγη σκέψη και περισυλλογή ...
Η δημοκρατία χρειάζεται πολίτες ενημερωμένους, ενεργούς και παρόντες. Η συμμετοχή είναι δικαίωμα, αλλά και ευθύνη.
Μετέχουμε, δεν απέχουμε.
Οι μεγάλες αλλαγές δεν γεννιούνται στα κομματικά επιτελεία. Γεννιούνται όταν οι πολίτες εγκαταλείπουν την αδιαφορία και αποφασίζουν να παρέμβουν οι ίδιοι στις εξελίξεις και να γίνουν οι καταλύτες της πολιτικής και κοινωνικής αλλαγής.
Ο τόπος δεν έχει ανάγκη από περισσότερους θεατές. Έχει ανάγκη από πολίτες που, κατά τον Σολωμό, θα πορευθούν «με λογισμό και μ' όνειρο»...