Θεωρείται επιβεβλημένο στη σύγχρονη ιατρική, όσον αφορά τις συμβουλευτικές προτροπές των ιατρών με την ιδιότητα των ψυχολόγων, ψυχιάτρων και νευρολόγων, κατά τις συνεδρίες τους με «ασθενείς», να αναθεωρήσουν όσα έχουν διδαχθεί περί της καταθλιπτικής διαταραχής.
Σαφώς και η συνεχής μελαγχολία, το αίσθημα απόγνωσης και η ανηδονία, σε συνδυασμό με την αϋπνία και τη μόνιμη σωματική κούραση, οδηγούν στην διάγνωση μιας ψυχικής νόσου. Βέβαια τα ανωτέρω συμπτώματα μπορεί να εντάσσονται σε διάφορες κατηγορίες κατάθλιψης, όπως η μονοπολική, η διπολική, η ψυχωσική, της λοχείας και πλείστες άλλες.
Αν όμως τα αίτια οφείλονται σε άλλους παράγοντες, όπως, η αφόρητη απογοήτευση, η τάση εμέσεως και ο αχαλίνωτος θυμός, που αισθάνεται ο πολίτης για την μεταλλαγή της δημοκρατίας σε αυταρχικό καθεστώς, με τη νομοθετική, την εκτελεστική και τη δικαστική εξουσία, να συναγωνίζονται η μία την άλλη σε αθλιότητα, τότε, γιατί η δυσφορία του συνεδριαζόμενου να βαπτίζεται κατάθλιψη και το συνταγολόγιό του να βαραίνει με αντικαταθλιπτικά φάρμακα;
Όταν ένα προϊόν παράγεται στη χώρα μας και πωλείται στα «ελληνικά» «σούπερ μάρκετ τρεις φορές επάνω απ’ ότι καταγράφουν οι τιμές στα ράφια των καταστημάτων του εξωτερικού, είναι αδικαιολόγητη η δυσφορία του πολίτη;
Όταν, πληροφορούμεθα άπαντες ότι ο πρωθυπουργικός ανιψιός, ξεκαθαρίζει τηλεοπτικά για τις υποκλοπές, ότι, «δεν πρόκειται να μιλήσω ποτέ, έφαγα τη σφαίρα για να σώσω το αφεντικό» η απόγνωση προέρχεται από έλλειψη λιθίου στον εγκέφαλο;
Όταν δολοφονείται ο δικηγόρος Γεωργίου και σε χρόνο ρεκόρ ακολουθεί η σύλληψη του θύτη, ενώ οι δολοφονίες του Γιώργου Καραϊβάζ και του Σωκράτη Γκόλια παραμένουν ανεξιχνίαστες, η παντελής έλλειψη εμπιστοσύνης του λαού προς τις εξουσίες της υποτιθέμενης δημοκρατίας είναι αδικαιολόγητη;
Όταν, ένας σταθμάρχης του ΟΣΕ, σκοτώνεται σε τροχαίο, δυο μέρες αργότερα ακολουθεί ο θάνατος του Διευθυντού Κυκλοφορίας του ΟΣΕ με την μοτοσυκλέτα του και στη συνέχεια ο Βασίλης Καλογήρου, γιος της προϊσταμένης της Εισαγγελίας Εφετών Λάρισας Σοφίας Αποστολάκη εντοπίζεται νεκρός μετά από αρκετό καιρό, η καχυποψία των πολιτών περί του κουκουλώματος της τραγωδίας των Τεμπών, είναι αδικαιολόγητη;
Όταν η Δικαιοσύνη με τα παραδικαστικά της κυκλώματα, κλειδαμπαρώνει στα κελιά νέους ανθρώπους επειδή διαμαρτυρήθηκαν σε μια πορεία και αφήνει ελεύθερο τον Δημήτρη Λιγνάδη παρότι καταδικάστηκε σε κάθειρξη δώδεκα ετών για βιασμό δύο ανήλικων αγοριών, ο εμετός που παράγουν τα σωθικά των αδικημένων είναι αδικαιολόγητος;
Όταν χρηματοδοτούνται «Ομάδες Αληθείας» που εξευτελίζουν την έννοια της δημοσιογραφίας και της ενημέρωσης, το φτύσιμο του πολίτη προς όλα αυτά τα ανήθικα τέκνα των υπογείων είναι αδικαιολόγητο;
Όταν η Ευρωπαία Εισαγγελέας, Λάουρα Κοβέσι κατά της διαφθοράς και απάτης, ανακαλύπτει πλήθος οικονομικών εγκλημάτων, ενώ κάποια κυβερνητικά στελέχη την απαξιώνουν με φράσεις του τύπου: «Δεν θέλουμε δικαιοσύνη Τσαουσέσκου στην Ελλάδα», είναι αδικαιολόγητη η θλίψη και η αηδία των ανθρώπων του λαού μας;
Όταν τα πρόβατα της Ελλάδος σύμφωνα με την ΕΛΣΤΑΤ είναι 10,3 εκατομμύρια, αλλά βάσει των αιτήσεων για επιδότηση αριθμούνται στα 15.891.882 81, με το 44% να βόσκουν στην Κρήτη, είναι συνωμοσιολογία ο υπολογισμός που καταδεικνύει ότι 5,5 εκατομμύρια αιγοπρόβατα θεωρούνται αγνοούμενα; Μήπως τα μεταφέρει ακτοπλοϊκώς αλερετούρ ο ΟΠΕΚΕΠΕ απ’ τη Σαμοθράκη στα Καλάβρυτα και απ’ την Ακρόπολη στην Κρήτη, ο δε καταχρεωμένος πολίτης είναι αδικαιολόγητος όταν αισθάνεται μίσος προς τους κυβερνώντες του;
Όταν οι κλέφτες, οι απατεώνες και τα διεφθαρμένα κυβερνητικά φιλαράκια, από την ελληνική γλώσσα γνωρίζουν μόνο «το δικαίωμα της σιωπής» και οι διάφορες Πόπες, Πίτσες και Πιπίτσες, κυκλοφορούν με λιμουζίνες αγορασμένες από χρήματα «συνεχόμενων επιτυχιών» στα παιχνίδια του τζόγου, η συναισθηματική έκρηξη των πολιτών είναι αδικαιολόγητη;
Όταν οι κουλουράδες και οι καστανάδες οδηγούνται στο αυτόφωρο, των δε κυβερνητικών κολάκων τα μη αιτιολογημένα εκατομμύρια στις καταθέσεις τους, νομιμοποιούνται ως «αδιευκρίνιστα», θεωρείται αδικαιολόγητο το μένος των απλών ανθρώπων του λαού μας;
Όταν οι δικαστικοί εγκρίνουν αυξήσεις για τον εαυτό τους και οι νομοθέτες για πάρτη τους, αλλά αποφαίνονται ότι όλες οι απεργίες των εργαζομένων είναι παράνομες, η δε εξευτελισμένη Γ.Σ.Ε.Ε. εκπροσωπεί μόνο την παναγοπουλική συνδικαλιστική μπόχα, οι κατάρες των αηδιασμένων Ελλήνων είναι αδικαιολόγητες;
Πόσα «όταν» να απαριθμήσει κάποιος συντάκτης ενός κειμένου; Ο κύριος Τσίπρας πρόσφατα μέτρησε 102. Η πολιτική όμως δεν είναι απαρίθμηση, ούτε σταυρόλεξο. Έκαστο έγκλημα, παρατυπία, ή αντισυνταγματική πράξη, δεν αρκεί να την καταγράφει κάποιος, εμφανιζόμενος μετά από χειμερία νάρκη ως σωτήρας λίγο πριν τις εκλογές.
Το χτύπημα, αξίζει να πραγματοποιείται κατά την ώρα τελέσεως της οποιαδήποτε αντιλαϊκής και παράνομης πράξης.
Η απουσία ενός προεξάρχοντος πολιτικού προσώπου, κατά το χρονικό διάστημα μιας κοινωνικής κρίσης, ουδόλως δικαιολογείται επειδή άφησε στο κρατικό ταμείο 37 δις, που εντέλει υφαρπάχθηκαν από το βαλάντιο του νεοέλληνα.
Όμως σήμερα δεν κρίνεται η αντιπολίτευση, είτε είναι μείζονα είτε ελάσσονα.
Η ώρα επιβάλλει να κριθεί αυστηρά η κυβέρνηση των «αρίστων» με τα πτυχία εκδιδόμενα σε υπόγεια πολυκατοικιών.
Το ζήτημα που αξίζει να ασχολείται μια κοινωνία, της οποίας η κυβέρνηση παραμένει σταθερή στη θέση της, παρά τις περίπου 40 παραιτήσεις στελεχών της για λόγους ντροπιαστικούς, είναι η απαλλαγή απ’ αυτήν το συντομότερο και η τιμωρία των υπευθύνων.
Παράλληλα όμως τίθενται και ερωτήματα που αναζητούν άμεσες απαντήσεις. Επί παραδείγματι, αντικαθιστάς κάποιον… με ποιον; Να θυμηθούμε λίγο την Τεχεράνη με τους αγωνιστές Ιρανούς να ανατρέπουν τον εγκληματία Σάχη για να έρθουν οι φανατισμένοι ιεροκήρυκες των απαγορεύσεων;
Η Ελλάδα σήμερα δεν αντέχει άλλο την κρίση θεσμών και την οικονομική εξαθλίωση του λαού της, από μαφιόζικα καθεστώτα νεποτισμού και μανδαρίνους που χειροκροτούν ναρκισσιστικά τον μποτοξαρισμένο εαυτό τους στον καθρέφτη του κομματικού τους γραφείου.
Η προπαγάνδα των μητσοτακικών υποχείριων, του τύπου: «Κοίτα πόσα αμάξια κυκλοφορούν, πόσες ταβέρνες είναι γεμάτες, άρα ο κόσμος έχει χρήμα» είναι φληναφήματα ηλιθίων, καιροσκόπων και παρτάκηδων ολκής. Τα κόκκινα δάνεια και οι εκπαραθυρώσεις ιδιοκτητών πρώτης κατοικίας με βίαιο τρόπο, είναι γεγονός αναμφισβήτητο. Η Πολιτεία, όχι του Πλάτωνα, αλλά του Μητσοτάκη όζει επικίνδυνα.
Τολμώ να καταθέσω, ότι, η μεγάλη αποχή αντί να είναι απογοητευτική, τελικά σήμερα ερμηνεύεται ως η πλέον αισιόδοξη εκδοχή.
Γιατί σε σύνολο πολιτών, η κυβέρνηση δεν διαθέτει ποσοστό ικανό και αξιόλογο ώστε να δικαιολογεί την αμετροέπεια και το ανήθικο βλέμμα του αδωνισμού. Εκείνης της απίθανης προσωπικότητας, με τις χορηγίες νοβαρτικών εξυπηρετήσεων και άλλων τινών, όπως του εκμαυλισμού της υγιούς πλειοψηφίας του λαού μας μέσω εξαγορασμένων ιστοσελίδων.
Η ανασύνταξη των απογοητευμένων συμπολιτών μας που έχουν εξοβελισθεί μοιραία στην αποχή, δύναται να φέρει αποτελέσματα εάν οι παραιτημένοι επανενταχθούν στην προσπάθεια ανατροπής δια της ψήφου, της κυβερνητικής εταιρείας που λυμαίνεται τη χώρα.
Διαφορετικά οι μετεκλογικές συνεργασίες με κάποιους ομήρους των τηλεφωνικών επισυνδέσεων, ας θεωρούνται δεδομένες.
Ποιος ιατρός ψυχολόγος λοιπόν, πιστεύει, ότι οι πολίτες της απογοήτευσης, της θλίψης, του πόνου, της οργής, της αηδίας, της απόγνωσης, της απελπισίας, του θυμού, της παραίτησης, της απροθυμίας, της εμετικής τάσης, των συναισθηματικών εκρήξεων και της διαρκούς μελαγχολίας, πάσχουν από κατάθλιψη και απαιτείται να τους χορηγηθεί αντικαταθλιπτική αγωγή;
Η συντριπτική πλειονότητα διαθέτει επαρκές λίθιο και επάρκεια σεροτονίνης, ντοπαμίνης, ωκυτοκίνης και ενδορφινών για να ζει ευτυχισμένη ή τουλάχιστον ικανοποιημένη, υπό όρους κοινωνικού ανθρωπισμού.
Τα αντικαταθλιπτικά φάρμακα που έχουν αυξηθεί στο χιλιαπλάσιο τα τελευταία χρόνια, δεν οφείλονται σε ελλείψεις εγκεφαλικών ουσιών, αλλά στην κυβερνητική απάθεια, την απάνθρωπη συμπεριφορά και την έλλειψη παντελούς ενσυναίσθησης, απέναντι της έμψυχης ελληνικής κοινωνίας.
Με την κυρία Παγώνη επικεφαλής του Πανελλήνιου Ιατρικού Συλλόγου, η κυβέρνηση της αριστείας, απλώς αποδεικνύει ότι της είναι αδιάφορο, αν τα τσιράκια που την στηρίζουν γελοιοποιούνται.
Άλλωστε ο καπιταλισμός εκτός από την υποσχόμενη ευμάρεια, τον πλούτο και τις λίστες των οργίων, διαθέτει και ένα πλούσιο καρνέ με γελοίες φατσούλες για να διασκεδάζουν οι εντολοδότες γκόλφερ στα ράντσα τους.
Πολύ δε περισσότερο, όταν μπορούν ως προύχοντες της ζωής μας, να εκποιούν τους αρχαιολογικούς χώρους τιμώντας την αρχαιότητα με βαρβαρότητα!
Τελικά η απογοήτευση και ο θυμός του λαού μας, χρήζει αντικαταθλιπτικών φαρμάκων όπως μας προτρέπουν οι ψυχολόγοι, ή είναι μια απολύτως υγιής κατάσταση των απηυδισμένων Ελλήνων, μήπως κι εκραγούν τα σωθικά τους και αποβάλλουν δια της ψήφου τους την Αγία Οικογένεια, της οποίας το βιβλιάριο ενσήμων δεν διαθέτει ούτε ένα ένσημο για δείγμα…
