Αγγίζει την ίδια τη φιλοσοφία της Αποκριάς: Τον χώρο όπου παραδοσιακά επιτρέπεται η υπερβολή, η σάτιρα και -κυρίως- η ανατροπή των ιεραρχιών.

Στην ελληνική καρναβαλική παράδοση, και ιδιαίτερα στην Πάτρα, η σάτιρα προς την πολιτική και την αυτοδιοίκηση θεωρείται σχεδόν αυτονόητη, μέσα από άρματα που σχολιάζουν πρόσωπα και καταστάσεις χωρίς να ζητούν άδεια, με την ανοχή να αποτελεί μέρος του άγραφου κοινωνικού συμβολαίου της γιορτής. Εκεί δοκιμάζεται στην πράξη και η ανθεκτικότητα του σατιρικού πλαισίου.

Το εύλογο ερώτημα λοιπόν είναι αν μια αντίστοιχη κατεύθυνση σε ένα μικρότερο, αναπτυσσόμενο καρναβάλι θα αντιμετωπιζόταν με την ίδια θεσμική ψυχραιμία. Θα παρέμενε το «όλα επιτρέπονται» όταν η σάτιρα άγγιζε πιο άμεσα πρόσωπα και αποφάσεις της τοπικής εξουσίας; Ή η ανεκτικότητα εξαρτάται από την απόσταση του αποδέκτη; Ίσως η απάντηση να δοθεί τα επόμενα χρόνια, καθώς άρματα σαν της αχαϊκής πρωτεύουσας δύσκολα θα δούμε στο άμεσο μέλλον.

Στη φωτογραφία, είναι η τρικομματική κυβέρνηση του 2013, η οποία είχε τη δική της θέση στο καρναβάλι της Πάτρας, όπου Σαμαράς, Βενιζέλος και Κουβέλης “ανέβηκαν” σε άρμα. Ο Ένο Σκονδράνι τότε δημιούργησε ένα "τέρας" με ουρά σκορπιού και κεφάλι εμπνευσμένο από τον Κέρβερο (τρία κεφάλια είχε ο σκύλος του Άδη).