Μια ενδιαφέρουσα παρουσίαση βιβλίου πραγματοποιείται σήμερα στις 6 μ.μ. στο αμφιθέατρο του Αποστολοπούλειου Πνευματικού Κέντρου Τρίπολης. Η πολυβραβευμένη συγγραφέας Thea Halo ταξιδεύει για μια ακόμη φορά στην Ελλάδα, από την Αμερική όπου ζει, και κάνει μια στάση στην αρκαδική πρωτεύουσα για να παρουσιάσει το βιβλίο της «Ούτε το όνομά μου».
Η εκδήλωση είναι μια πρωτοβουλία του Πειραματικού Γυμνασίου Τρίπολης. Το βιβλίο της Thea Halo περιγράφει τη συγκινητική ιστορία της μητέρας της, Sano (Ευθυμία Βαρυτιμιάδου), η οποία μετά τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο αναγκάστηκε, σε ηλικία μόλις 10 ετών, να εγκαταλείψει το χωριό της στον Πόντο κυνηγημένη από τους Τούρκους. Βρέθηκε στο Κουρδιστάν και από ‘κεί στο Λίβανο, απ’ όπου μετέβη με μυθιστορηματικό τρόπο στην Αμερική.
Χάρη στις προσπάθειες της κόρης της κατάφερε να ξετυλίξει το κουβάρι της προσωπικής ιστορίας και να ανακαλύψει το χωριό τους, Αγιο Αντώνιο της Κερασούντας. Ετσι, 70 χρόνια μετά τον εκπατρισμό της, η συγγραφέας μαζί με τη μητέρα της επιστρέφουν στην Τουρκία, αναζητώντας το πατρικό της σπίτι.
Το βιβλίο «Ούτε το όνομά μου», το οποίο είναι μια αυθεντική κατάθεση ψυχής, αποτελεί κι ένα σπάνιο ντοκουμέντο του διωγμού αλλά και της σφαγής εκατομμυρίων Ελλήνων, Αρμενίων και Ασσυρίων, που αποσιωπά η Τουρκία - και γι’ αυτό το λόγο κατέκτησε αμέσως μια πολύ σημαντική θέση στη διεθνή ιστορική βιβλιογραφία.
Η συγγραφέας Thea Halo ξεκίνησε την καριέρα της ως ζωγράφος. Το 1992 ξεκίνησε να γράφει ποίηση, διηγήματα και δοκίμια, ενώ λίγο αργότερα επιδόθηκε στην καταγραφή των απομνημονευμάτων της μητέρας της Sano. Παράλληλα, έχει εργαστεί ως ραδιοφωνικός παραγωγός σε διάφορους σταθμούς στη Νέα Υόρκη, ενώ αρθρογραφούσε και στον εβδομαδιαίο Τύπο. Για το ποιητικό και δοκιμιακό της έργο έχει τιμηθεί με αρκετά βραβεία, ενώ τον Ιούνιο του 2009, τόσο στην ίδια όσο και στη μητέρα της αποδόθηκε τιμητικά η ελληνική υπηκοότητα, με πρωτοβουλία της Διεθνούς Συνομοσπονδίας Ποντίων Ελλήνων.

Ο υπουργός Υγείας Ανδρέας Λοβέρδος απαντώντας σε ερώτηση του βουλευτή Λεωνίδα Γρηγοράκου ξεκαθάρισε ότι δεν υπάρχει κανένα ενδεχόμενο να κλείσει ή να συγχωνευθεί το Νοσοκομείο Μολάων.
Συγκεκριμένα ο κ. Λοβέρδος δήλωσε στη Βουλή απαντώντας στον κ. Γρηγοράκο: "Ευχαριστώ πολύ, κύριε συνάδελφε, για το ερώτημα και για τη σχετική ενημέρωση που συνοδεύει το ερώτημα, διότι δεν είναι μόνο στο Νομό Λακωνίας, όπου αντί να δίνουμε το 100% των δυνάμεών μας, για τη διόρθωση της διαδικασίας παροχής υπηρεσιών υγείας στους πολίτες, το κυρίως έργο μας κάνει γωνίες ή αναστέλλεται ορισμένες φορές λόγω των φημών και ασχολούμαστε και εσείς και εμείς με τις φήμες.
Σας ευχαριστώ λοιπόν, κατά πρώτον, για τον τρόπο με τον οποίο με υποδεχθήκατε και κατά δεύτερον, για την ευκαιρία που μου δίνετε να στείλω δύο μηνύματα, το ένα στο νομό σας, το Νομό Λακωνίας, το νομό τον οποίο έχετε την τιμή να εκπροσωπείτε στο Κοινοβούλιο, αλλά και το άλλο σε όλους τους νομούς της χώρας. Διότι αυτό το οποίο επισημαίνετε δεν συμβαίνει μόνο σε σας. Συμβαίνει σχεδόν παντού. Φήμες, που καθόλου δεν είναι άσχετες με τις επερχόμενες δημοτικές εκλογές, θέλουν να κλείνει το ένα νοσοκομείο, να συγχωνεύεται το άλλο, να ανατινάζεται το τρίτο, να καταστρέφεται το τέταρτο, να απολύονται γιατροί, νοσηλευτικό προσωπικό και διοικητικό προσωπικό.
Ολα αυτά είναι ψέματα από πάνω μέχρι κάτω, αγαπητέ κύριε συνάδελφε. Και δίνω σήμερα την διαβεβαίωση στο ελληνικό Κοινοβούλιο, ότι κανείς υπουργός που σέβεται τον εαυτό του δεν θα μπορούσε, χωρίς την ολοκλήρωση του υγειονομικού χάρτη της χώρας, να σκεφθεί αν το άλφα ή το βήτα πρέπει να συγχωνευθεί, να καταργηθεί ή οτιδήποτε άλλο. Καμία προτεραιότητα κυβερνητική δεν υπάρχει επ’ αυτού και το δηλώνω αυτό ρητά και απερίφραστα. Τέτοιος κίνδυνος δεν υπάρχει και σας παρακαλώ πολύ κύριε συνάδελφε, αυτήν την ενημέρωση να την παράσχετε και στους πολίτες του Νομού Λακωνίας που εύλογα ανησυχούν".

«Ο ΔΗΜΟΣ θέλει τρέλα κι εγώ την έχω». Αυτό είναι το μήνυμα του πρώην νομαρχιακού συμβούλου και υποψηφίου δημοτικού συμβούλου Καλαμάτας Οθωνα Παπαδόπουλου μέσω της ιστοσελίδας του συνδυασμού “Αλλαγή για το Δήμο Καλαμάτας”. Ο δήμος όντως θέλει -δημιουργική- τρέλα αλλά ως τότε μακάρι να μην έχουν τρελαθεί και οι πολίτες.
Δ.Πλ.

ΤΙΣ καλύτερες εντυπώσεις άφησε προχθές το πρώτο επεισόδιο της νέας σειράς του Mega "Το Νησί"... αν και κάποιοι απόρησαν που δεν είδαν την Καλαματιανή Γιούλικα Σκαφιδά η οποία παίζει πρωταγωνιστικό ρόλο.
Η αλήθεια είναι ότι φάνηκε στην πρώτη κιόλας σκηνή, αλλά όχι με καθαρή εικόνα - αφού η Γιούλικα είναι μεν πρωταγωνίστρια (υποδύεται τη Μαρία) αλλά στα πρώτα επεισόδια η σειρά τη δείχνει σε μικρή ηλικία.
Υπομονή λοιπόν, και θα την απολαύσουμε σε ένα ρόλο που πάνω του βασίζεται όλο σχεδόν το έργο.


Μ.Τ.

ΓΙΑ τον αριθμό των μαθητών σε τμήμα του 4ου ΕΠΑΛ Καλαμάτας διαμαρτυρήθηκε μητέρα μαθητή. Οπως είπε, οι 29 μαθητές σε μια αίθουσα είναι πολλοί και κρίνει πως πρέπει σύντομα το τμήμα να διαιρεθεί. "Για να έχουν συνείδηση όταν λένε οι αρμόδιοι πως όλα βαίνουν καλώς…" σχολίασε.

Κ.Δ.

ΑΓΝΩΡΙΣΤΟΣ έγινε ο χώρος που υπάρχει στην πίσω πλευρά του κτηρίου της κεντρικής σκηνής του ΔΗΠΕΘΕΚ, που μέχρι τώρα ήταν κάτι σαν αποθήκη.
Καθαρίστηκε, βάφτηκε, μπήκαν τραπέζι και καρέκλες, διακοσμήθηκαν οι τοίχοι με αφίσες από προηγούμενες παραγωγές του δημοτικού θεάτρου, και ο χώρος είναι φιλόξενος πια - και για να δίνονται συνεντεύξεις Τύπου, αλλά και για άλλες χρήσεις από τους ηθοποιούς και τους ανθρώπους του θεάτρου.
Βέβαια, ο χώρος δεν επαρκεί για να φυλαχτεί εκεί και το πλούσιο αρχείο του ΔΗΠΕΘΕΚ. Αλλά από το ολότελα!...

Μ.Τ.

Για 18η φορά θα βρεθούν σήμερα στις δικαστικές αίθουσες του Πρωτοδικείου Καλαμάτας οι πρωταγωνιστές του σίριαλ των σκουπιδιών στην Καλαμάτα. Μέλη της δημοτικής αρχής και κάτοικοι του Ταϋγέτου συνοδευόμενοι από τους νομικούς τους εκπροσώπους θα προσπαθήσουν για μία ακόμα φορά να πάρουν τη Δικαιοσύνη με το μέρος τους σε μία υπόθεση που όλοι -έστω και κατά βάθος- ξέρουν προς τα πού γέρνει η ζυγαριά του δικαίου, ακόμα κι αν δεν το παραδέχονται ευθέως. Σε μία υπόθεση που κατά καιρούς έχει επιτρέψει σε αρκετούς να πιστέψουν ότι η Δικαιοσύνη μπορεί να μην είναι εντελώς τυφλή, αλλά παίζει και να βλέπει... λιγάκι. Εχετε αναρωτηθεί όμως ποτέ τι θα γινόταν αν στη θέση των κατοίκων του Ταϋγέτου βρισκόταν για παράδειγμα μία μέση ελληνική οικογένεια και το διακύβευμα ήταν, ας πούμε, η κατάσχεση του σπιτιού της και αν θα μπορούσε να αντεπεξέλθει οικονομικά σε αυτή τη δικαστική διαμάχη με αντίδικο έναν κρατικό φορέα και να πληρώσει... 18 φορές έξοδα παράστασης; Οι επαναλαμβανόμενες δίκες, το παιχνιδάκι από αναβολή σε αναβολή αλλά και τα διάφορα παραθυράκια του νόμου που επιτρέπουν πολλές φορές στους δικηγόρους να υπερασπίζονται παράλογες υποθέσεις, διατηρούν στο ακέραιο το πλεονέκτημα του ισχυρού διαδίκου -που προφανώς είναι το κράτος- και κόβει τον βήχα του αδύνατου που είναι ο πολίτης. Βεβαίως εύκολα κάποιος μπορεί να πει ότι το παρόν κείμενο είναι προϊόν συνωμοσιολογίας, αλλά στην ουσία δεν πρόκειται για κάτι τέτοιο. Η ίδια η καθημερινότητα έχει να μας επιδείξει αρκετά παραδείγματα τέτοιων καταστάσεων, όπου η κρατική μηχανή αποφασίζει περιέργως να δουλέψει και να εξοντώσει τον πολίτη. Ο Τόμας Χομπς άλλωστε από τα μέσα του 17ου αιώνα έχει ήδη περιγράψει το κράτος ως ένα θαλάσσιο τέρας, τον Λεβιάθαν, - που το παρομοιάζει με το κράτος- το οποίο έχει ως στόχο να προστατεύσει τους πολίτες από εσωτερικές και εξωτερικές απειλές μέσω της αστυνομίας και του στρατού αντίστοιχα αλλά και από το ίδιο το τέρας - κράτος μέσα από τους νόμους και φυσικά το Σύνταγμα. Στην περίπτωσή μας όμως μάλλον ο Λεβιάθαν προτιμάει να αυτοπροστατευθεί αντί να προστατεύσει τους πολίτες από τον ίδιο. Το αν θα νικήσει ο Λεβιάθαν ή οι πολίτες είναι κάτι που θα το δούμε στο άμεσο μέλλον, αλλά το μόνο σίγουρο είναι ότι οι πολίτες δεν πρόκειται να παραδοθούν άνευ όρων στο θαλάσσιο τέρας και εδώ που φτάσαμε πιθανόν η μόνη λύση είναι να τα βάλουν στα ίσα με αυτό.

Οι αρχαίοι ημών πρόγονοι διά στόματος Απολλωνίου αν δεν με απατά η μνήμη μου, διακήρυσσαν ότι "εκείνοι που ξεχωρίζουν την πολιτική από την ηθική, ποτέ δεν θα καταλάβουν ούτε τη μια ούτε την άλλη". Στις ημέρες μας το συμπέρασμα  με όρους ευγενείας θα ήταν πως "η ανάδειξη της σχέσης πολιτικής και ηθικής εκφράζει την ανάγκη επιστροφής σε μια πολιτική αξιών". Αλλά η λαϊκή παράδοση, πολύ πλούσια σε εμπειρίες και οικεία στο μέσο άνθρωπο, αποφαίνεται ότι "χάθηκε η πέτσα" στους πολιτικούς και την πολιτική.
Γνωρίζω πως είναι "σκληρή" η έκφραση και ενοχλητική για πολλούς. Δεν αντανακλά τίποτε περισσότερο όμως από μια πραγματικότητα η οποία οδηγεί τη χώρα σε πολυεπίπεδη κατάρρευση. Με ευθύνη των πολιτικών που πορεύονται χωρίς την ηθική ως δομικό στοιχείο της πολιτικής συμπεριφοράς και καθημερινής πράξης, αλλά με την θεοποίηση της πολιτικής σκοπιμότητας. Χρειάζεται ιδιαίτερη προσοχή έτσι ώστε να γίνει αντιληπτό πως αναφερόμαστε πάντοτε σε πολιτική ηθική, η οποία κακοποιήθηκε με την εισαγωγή της θεωρίας πως το "νόμιμο είναι και ηθικό". Μια θεωρία η οποία γενικεύεται σε όλους τους τομείς της πολιτικής δραστηριότητας με τις απαραίτητες παραλλαγές, προκειμένου να δώσει άλλοθι στην απώλεια εννοιών που για κάποιους παλαιότερα είχαν θεμελιώδη σημασία, όπως αυτές της προσωπικής και πολιτικής αξιοπρέπειας.
Ο απίστευτος πολτός που προκαλούν οι σκοπιμότητες στη συγκρότηση ψηφοδελτίων σε πολλές περιπτώσεις, εξελίσσεται πλέον σε πολιτικό βούρκο που καταπίνει τις τελευταίες αντιστάσεις εκείνων που -στα λόγια όπως αποδεικνύεται- έδειχναν να ανησυχούν για την πορεία των πραγμάτων.
Αν για κάποιους η στάση αυτή ήταν αναμενόμενη, για άλλους δεν υπάρχει καμία δικαιολογία. Εκείνοι που σήμερα σιωπούν και… αφήνουν να διαρρέει στον Τύπο η δυσφορία τους, δεν δικαιούνται να προκύψουν… μετά Χριστόν προφήτες την επαύριο των εκλογών. Εκείνοι που επικροτούν με τις πράξεις τους καταστροφικές επιλογές για τον τόπο, αμαυρώνουν τη δική τους πολιτική ιστορία. Και δίνουν το σύνθημα ότι δεν έχει μείνει πλέον τίποτε όρθιο.
Ηλίας Μπιτσάνης
belias@internet.gr

Νέα δρομολόγια τρένων ανακοινώθηκαν και ήδη υλοποιούνται από τον ΟΣΕ για ΤΕΙ, Αρι και Μεσσήνη. Ολα αυτά τη στιγμή που το νομοσχέδιο για την "εξυγίανση" του οργανισμού γίνεται νόμος του κράτους και οι εργαζόμενοι και στη Μεσσηνία ζουν με την αβεβαιότητα. Δεν ξέρουν αύριο -το αμέσως επόμενο διάστημα- αν θα εργάζονται και πού θα εργάζονται. Δε γνωρίζουν οι εργαζόμενοι, όπως και ο κόσμος του νομού, ο λίγος και ηρωικός που εξακολουθεί να μετακινείται με το τρένο, αν θα συνεχίσει να λειτουργεί ο σιδηρόδρομος στον τόπο μας. Γιατί το σιδηροδρομικό δίκτυο της Μεσσηνίας και της Πελοποννήσου δεν είναι "φιλέτο", είναι ζημιογόνο. Και σύμφωνα με τις προθέσεις της κυβέρνησης, οι ζημιογόνες γραμμές δε θα τη γλυτώσουν αυτή τη φορά.
Ακόμα, στην περιοχή μας έχουμε ένα ακόμα παράδοξο: το έργο ανακαίνισης της γραμμής που δε λέει να τελειώσει. Εχουν ξοδευτεί πάνω από 65 εκ. ευρώ και τώρα λίγο πριν την ολοκλήρωση του έργου στη Μεσσηνία, το τρένο πάει να βάλει λουκέτο. Μόνο στην Ελλάδα γίνονται αυτά τα πράγματα.
Μας πήραν όμως χαμπάρι οι Ευρωπαίοι και ζητάνε τα λεφτά τους να πιάσουν τόπο. Να μην πάνε στο βρόντο. Επιχειρούν έμμεσα να σώσουν το τρένο, μπας και σώσουν τα λεφτά τους, την επένδυσή τους.
Από την άλλη, ωστόσο, οι Ευρωπαίοι, ως μέλη της τρόικας, ζητούν να δοθεί τέλος στις ζημιογόνες γραμμές, να σταματήσει το Ελληνικό Δημόσιο να πληρώνει τις ζημιές και στο σιδηρόδρομο. Και η κυβέρνηση τηρεί πιστά το μνημόνιο, τις εντολές της τρόικας. Τραγέλαφος.
Πάντως, για να λέμε τα πράγματα με το όνομά τους, για τα χάλια μας, για την απαξίωση και την εγκατάλειψη του σιδηροδρόμου φταίνε οι πολιτικές των κυβερνήσεών μας, που αδιαφόρησαν και ποτέ δεν ενέταξαν τον εκσυγχρονισμό του τρένου στις προτεραιότητές τους. Αντίθετα μ’ ό,τι συμβαίνει στον σύγχρονο, στον ανεπτυγμένο κόσμο.
Τώρα, πόσο θα αντέξουν τα καινούργια δρομολόγια που ανακοινώθηκαν για τη Μεσσηνία, κανείς δεν ξέρει. Οπως κανείς δεν ξέρει για το μέλλον του σιδηροδρόμου πανελλαδικά... ούτε και για την τύχη των εργαζομένων.

Δεν χρειάζεται να κάνει κάποιος ιδιαίτερη προσπάθεια για να αντιληφθεί πως το μόνο μέλημα των υποψηφίων της αυτοδιοίκησης είναι το πώς θα κλείσουν τα ψηφοδέλτια. Πρόγραμμα δεν υπάρχει από κανέναν και οι τόνοι ανεβαίνουν σε μια προσπάθεια να υποκαταστήσει ο καυγάς αυτήν ακριβώς την έλλειψη. Δεν προκαλεί πλέον καμία εντύπωση αυτή η ιστορία, καθώς έχει να κάνει με τον πυρήνα της πολιτικής κουλτούρας των παραγόντων που διεκδικούν την ψήφο των πολιτών. Αυτός ο πυρήνας προσδιορίζει τις στρατηγικές όσο και αν είναι… πασπαλισμένος με δόσεις ανεξαρτησίας, κομματικού πατριωτισμού και με άπειρες διαβεβαιώσεις ότι υπάρχει το μαγικό ραβδί με το οποίο θα… μεταμορφωθεί ο τόπος. Το απίστευτο της ιστορίας βεβαίως είναι ότι αυτό το μαγικό ραβδί το κρατούν άνθρωποι οι οποίοι κουμαντάρουν για πολλά χρόνια τις τύχες του τόπου από διάφορες θέσεις και τον έχουν φέρει σε αυτή την κατάσταση.
Τα οράματα, τα προγράμματα, οι μάχες απαιτούν πολιτικές ή αυτοδιοικητικές συλλογικότητες με κοινωνικές αναφορές και έρχονται σαν αποτέλεσμα διεργασιών που κυοφορούνται στις τοπικές κοινωνίες. Δεν αποτελούν… εγκεφαλικές συλλήψεις κάποιων… προσοντούχων πολιτικών οι οποίοι εμπνέονται στη "θέα" της εξουσίας. Αντιθέτως ικανοί και ευαίσθητοι άνθρωποι μπορούν να συνθέσουν την κοινωνική ανησυχία, την επιστημονική αναζήτηση και τη συλλογική δραστηριότητα, να δώσουν δυναμική διέξοδο και να εκφράσουν νέες αντιλήψεις.
Εν προκειμένω και για τους περισσότερους των συνδυασμών σε διάφορα επίπεδα, δεν μπορούμε να αναφερόμαστε σε αυτοδιοικητικές και τοπικές συλλογικότητες, για παράγοντες που αναδεικνύονται μέσα από κοινωνικές διεργασίες και την εν γένει δραστηριότητα στην τοπική κοινωνία. Αντιθέτως κατά κανόνα οι φιλοδοξίες συναντιούνται με τους πολιτικούς και προσωπικούς μηχανισμούς με στόχο τη νομή της εξουσίας, την κοινωνική καταξίωση.
Κάτω από τέτοιες συνθήκες ο "Καλλικράτης" εμφανίζεται… απειλητικός με δεδομένα δύο στοιχεία που έχουν επισημανθεί πολλές φορές: Το πρώτο έχει να κάνει με την οργάνωση των υπηρεσιών στις νέες μονάδες που δημιουργούνται και το δεύτερο με τις σοβαρές επιπτώσεις που θα έχει στη λειτουργία και τη δραστηριότητά τους το κλείσιμο της στρόφιγγας των χρηματοδοτήσεων.
Ως εκ τούτου λιγότερος κουρνιαχτός και περισσότερη σοβαρότητα, είναι αναγκαία στοιχεία στην εξαιρετικά δύσκολη αυτή συγκυρία.
Ηλίας Μπιτσάνης
belias@internet.gr