Το “σπίτι” του είναι τα παγκάκια του Πάρκου, όπου κάθεται τη μέρα και κοιμάται τη νύχτα. Και όταν βρέχει, τις νύχτες, αναζητεί καταφύγιο σε χώρους της περιοχής με τέντες και ομπρέλες, για να μην βρέχεται και να προστατεύεται, όσο γίνεται, από το κρύο..

Πρόκειται για τον 63χρονο Σταύρο Θεοχάρη, ο οποίος, όπως μας επισήμανε, στα αρκετά καλά χρόνια της ζωής έχει εργαστεί ως σεφ κυρίως στην Πάρο, αλλά και στη Σαντορίνη και έχει διακριθεί, μάλιστα, με βραβείο Μισελέν.

Φανερά απογοητευμένος μας σημείωσε ότι έχει αναπηρία, με πρόβλημα στα πόδια και παρόλα αυτά, όπου έχει πάει, όπου έχει απευθυνθεί, δεν έχει βρει καμία βοήθεια.

Ξεκαθάρισε ότι ζητεί να βρει μια στέγη, να φιλοξενηθεί στα Δημοτικά Υπνωτήρια αν γίνεται, για να μην είναι μέσα στο κρύο και τη βροχή αυτή τη δύσκολη περίοδο, να νιώσει λίγο ανθρώπινα. Και στη συνέχεια να προσπαθήσει να βρει μια δουλειά και να εργαστεί ως σεφ.

Εναλλακτικά, ζητεί βοήθεια για να εξασφαλίσει τα χρήματα και να βγάλει εισιτήρια για την Πάρο, εκτιμώντας ότι εκεί επειδή είναι πολύ γνωστός κι επαγγελματικά, θα βρει δουλειά για να εργαστεί ως σεφ.

Το μόνο του εισόδημα είναι ένα επίδομα από την Πρόνοια.

Γ.Σ.