Σε ανακοίνωσή του που υπογράφουν ο νέος πρόεδρός του Περικλής Κορομηλάς και η γ.γ. Χριστίνα Λαδά, αρχικά, “χαιρετίζει τη μεγάλη νίκη των εκπαιδευτικών, των γονέων και των τοπικών κοινωνιών, που με τον κοινό αγώνα και τις παρεμβάσεις τους κατάφεραν να αποτρέψουν τη συγχώνευση των Δημοτικών Σχολείων Χώρας, παρά την πρόταση που είχε κατατεθεί από τη διευθύντρια Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Μεσσηνίας προς το υπουργείο Παιδείας” και σχολιάζει:
“Η εξέλιξη αυτή αποδεικνύει ότι όταν οι τοπικές κοινωνίες διεκδικούν και αγωνίζονται συλλογικά, μπορούν να βάζουν εμπόδια σε πολιτικές που υποβαθμίζουν το δημόσιο σχολείο και οδηγούν στην ερήμωση της περιφέρειας”.
Επιρρίπτοντας ευθύνες στη διευθύντρια Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης και στην κυβέρνηση σημειώνει: “Την ίδια στιγμή, όμως, δεν μπορούμε να κρύψουμε την έντονη ανησυχία και αγανάκτησή μας για τις αποφάσεις του υπουργείου Παιδείας να προχωρήσει στην κατάργηση σχολικών μονάδων και στον υποβιβασμό 11 δημοτικών σχολείων της Μεσσηνίας.
Ιδιαίτερα αρνητική είναι η ευθύνη της Διεύθυνσης Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Μεσσηνίας και της
διευθύντριας Εκπαίδευσης, η οποία επέλεξε να εισηγηθεί καταργήσεις, συγχωνεύσεις και υποβιβασμούς σχολείων, αδιαφορώντας για τις ομόφωνες αντιδράσεις των Δημοτικών Συμβουλίων, των Συλλόγων Γονέων και των τοπικών κοινωνιών. Αντί να υπερασπιστεί τα σχολεία του νομού και να διεκδικήσει τη διατήρηση και ενίσχυσή τους, λειτούργησε ως εκφραστής μιας πολιτικής συρρίκνωσης της δημόσιας εκπαίδευσης.
Οι ευθύνες της κυβέρνησης είναι ακόμη μεγαλύτερες. Εδώ και χρόνια δεν λαμβάνει κανένα ουσιαστικό μέτρο για την αντιμετώπιση της υπογεννητικότητας, της ακρίβειας, της στεγαστικής κρίσης και της εγκατάλειψης της ελληνικής υπαίθρου. Οι νέοι άνθρωποι αδυνατούν να δημιουργήσουν οικογένεια, τα χωριά ερημώνουν και αντί το κράτος να στηρίζει τις τοπικές κοινωνίες, επιλέγει να κλείνει και να υποβαθμίζει σχολεία.
Η κυβέρνηση και το υπουργείο Παιδείας αντιμετωπίζουν το σχολείο ως έναν αριθμό σε λογιστικά φύλλα. Το «πρόγραμμα εξοικονομώ» του υπουργείου κλείνει, υποβιβάζει σχολεία και καταργεί οργανικές θέσεις εκπαιδευτικών στο όνομα της εξοικονόμησης χρημάτων, αδιαφορώντας για τις ανάγκες των μαθητών που ταλαιπωρούνται προκειμένου να μορφωθούν.
Για εμάς, όμως, το σχολείο είναι κοινωνικό αγαθό και βασικός πυλώνας ζωής για κάθε χωριό και κάθε γειτονιά. Κάθε σχολείο που καταργείται ή υποβιβάζεται αποτελεί ένα ακόμη βήμα στην εγκατάλειψη της περιφέρειας και ένα ακόμη πλήγμα στο δικαίωμα όλων των παιδιών στη δημόσια και ποιοτική εκπαίδευση”.
Ο Σύλλογος Εκπαιδευτικών Π.Ε. Μεσσηνίας δηλώνει ότι θα συνεχίσει να αγωνίζεται “μαζί με τους γονείς, τους μαθητές και τις τοπικές κοινωνίες για να μην κλείσει κανένα σχολείο και να μην υποβαθμιστεί καμία σχολική μονάδα στον νομό μας”. Απαιτεί “την άμεση ανάκληση των αποφάσεων κατάργησης και υποβιβασμού σχολείων και τη λήψη ουσιαστικών μέτρων στήριξης της δημόσιας εκπαίδευσης, της οικογένειας και της ελληνικής υπαίθρου” και καταλήγει: “Το δημόσιο σχολείο δεν είναι κόστος. Είναι δικαίωμα”.
