Στη συνάντηση τονίστηκε η αυταπάρνηση των δημοτικών υπαλλήλων μετά τον σεισμό, η σημαντική συμβολή τους στην ανασυγκρότηση της πόλης και η εμπιστοσύνη που απολάμβαναν από την τότε δημοτική αρχή και τις μετέπειτα. Στην εκδήλωση αποκαλύφθηκε και το πώς διασώθηκαν τα διατηρητέα κτήρια της Αριστομένους. Ο συνταξιούχος υπάλληλος Γιάννης Παπαδόπουλος, από τους πρωτεργάτες της εκδήλωσης, επισήμανε ότι θέλησαν να δείξουν την ανθρώπινη πλευρά της λειτουργίας τους στον Δήμο. Ακολούθησε η προβολή βίντεο με φωτογραφικό υλικό, με έργα που έγιναν στην Καλαμάτα πριν τον σεισμό και κυρίως με την προσπάθεια ανασυγκρότησης μετά τον σεισμό. “Ο δήμαρχος, οι δημοτικοί σύμβουλοι και οι εργαζόμενοι είχαν την ίδια αγάπη γι’ αυτό που έκαναν”, τόνισε ο Γ. Παπαδόπουλος.
Ο δήμαρχος Καλαμάτας Θανάσης Βασιλόπουλος παρατήρησε ότι “μετά τον σεισμό γεννήθηκε η συνεννόηση των ανθρώπων, η αλληλεγγύη, η κοινή προσπάθεια”. Ευχαρίστησε εκείνους που υπηρέτησαν τον Δήμο σε αυτή τη δύσκολη περίοδο και σημείωσε πως “ο Δήμος είναι οι άνθρωποί του”. Ο δήμαρχος της εποχής των σεισμών Σταύρος Μπένος μίλησε για συναισθηματική διοίκηση, παρατήρησε πως “ήμουν τυχερός που είχα υπέροχο Δημοτικό Συμβούλιο”. Και παρουσιάζοντας το ξεκίνημα της παράταξής του στον Δήμο έκανε τιμητική αναφορά στον μπάρμπα Ντίνο Μακρόπουλο από το ΚΚΕ, στον Θανάση Χατζή και τον Σταύρο Στραβόλαιμο από το ΠΑΣΟΚ. Αναφέρθηκε αναλυτικά στον Τάσο Ορφανό, τον Δημήτρη Χουλιάρα, τη Σοφία Φίλντιση, τον Τάσο Πολυχρονόπουλο από το ΚΚΕ, τον Μπάμπη Κάρβελη και τον μπάρμπα Ανδρέα Παπαδάτο από το ΚΚΕ Εσωτερικού, τον Χρήστο Χριστόπουλο, τον Ποτούλη Μπαστακό (ήταν παρών στην εκδήλωση), τον μπάρμπα Γιώργη Βαρελά. Εκανε ιδιαίτερα αναφορά στους αδελφούς Κατσιλιέρη, πρώτα ήταν ο Παύλος που ασχολήθηκε και στη συνέχεια ο Πέτρος που ήταν πρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου στη δραματική συνεδρίαση για το πολεοδομικό σχέδιο (τον νόμο 1337 του Τρίτση) κι έγινε και βουλευτής. Στον Τάκη Τσαπόγα, στον Γιώργο Κυριακόπουλο, στον Γιώργο Νταγιόπουλο, στον Γιώργο Κουτσούλη, τον Νίκο Ζούπα, τον Παύλο Γκρέκη. “Σοφή απόφαση στη 15άδα ήταν η αρχή της ομοφωνίας, ο καθένας μπορούσε να ασκήσει βέτο”, εκτίμησε ο Στ. Μπένος. Συνεχίζοντας, στάθηκε στον “Χρήστο Μαλαπάνη που πήρε τα όνειρά μας και τα αγκύρωσε στην πόλη. Ηταν ο μεγάλος υλοποιητής της παρέας” κι επισήμανε πως “από την πρώτη ημέρα ήταν βιώσιμη η ΔΕΥΑΚ, λόγω της μελέτης βιωσιμότητας που είχε κάνει ο Μαλαπάνης”.
Μίλησε για υπέροχη αντιπολίτευση και αναφέρθηκε στον Παναγή Κουμάντο, τον Κώστα Αθανασόπουλο (τον Κολάνη όπως ήταν γνωστός, που ήταν παρών). * Ο τότε πρόεδρος του Συλλόγου Δημοτικών Υπαλλήλων Τάκης Κουτίβας αναφέρθηκε στο σπουδαίο έργο της τροφοδοσίας των κατοίκων στους καταυλισμούς, για 30.000 άτομα, που του είχε αναθέσει ο δήμαρχος. Μεταξύ των συνεργατών του ήταν η Νέλλη Αδαμοπούλου, που έφυγε πρόσφατα από τη ζωή. Είπε πως η τροφοδοσία γινόταν από το Δημοτικό Στάδιο σε 10 τομείς, 20 καταυλισμούς, ενώ μαζί του ήταν κα ο Γιώργος Λουκαρέας (από τους ιδρυτές της ομάδας της Ομόνοιας). “Ηταν η πιο δύσκολη περίοδος της ζωής μου”, επισήμανε ο κ. Κουτίβας. * Ο πρώην δήμαρχος Γιώργος Κουτσούλης αναφέρθηκε σε αυτούς που τον βοήθησαν όταν ήταν δήμαρχος: Στον Τάκη Κουτίβα, στην Σούλα Ιντζέ, στον Βασίλη Τζαμουράνη, στον Μένη Τσαούση, την Πότα Κουράκλη (που ήταν εργασιομανής και δούλευε μέχρι το βράδυ), στον Τάκη Γαρατζιώτη, στον Περικλή Τενέντε, στον Γιάννη Μπούρα, τον Νύσσο Καούρη. “Είμαστε τυχεροί που δεν έμαθε γράμματα ο Ποτούλης Μπαστακός, γιατί αυτός θα γινόταν δήμαρχος”, παρατήρησε και πρότεινε “να βάλουμε πλάκα για τον Χρήστο Μαλαπάνη στο Μέγαρο Χορού, γιατί επί δημαρχοντίας του αγοράστηκε το οικόπεδο” και να ονομαστεί η κύρια αίθουσα του Μεγάρου Χορού “Αίθουσα Βίκυ Μαραγκοπούλου”. * Ο πρώην δήμαρχος Παναγιώτης Νίκας δήλωσε ότι τιμά τον Γιάννη Παπαδόπουλο, γιατί βοήθησε στη θεσμική συγκρότηση της Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης και σημείωσε πως “χωρίς καλούς και εξειδικευμένους υπαλλήλους κανένας οργανισμός δεν πάει μπροστά”. Είπε ότι σήμερα ειδικοί συνεργάτες και ειδικοί σύμβουλοι που λειτουργούν ψηφοθηρικά, κάνουν κουμάντο και μίλησε για επαγγελματική αυτοδιοίκηση, πως όλοι είναι έμμισθοι. Αναγνώρισε ότι “οι υπάλληλοι του Δήμου κατέβαλαν μεγάλες προσπάθειες” και μίλησε για αποδοτικότητα των υπαλλήλων.
Εκτίμησε ότι “ο σεισμός ήταν σωσμός για την πόλη. ΑΛλαξε ο βηματισμός της”. Χαρακτήρισε τον Στ. Μπένο άξιο δήμαρχο με οραματικό σχεδιασμό που έδωσ αγώνα για τα διατηρητέα. Αναφέρθηκε στην προσφορά του δεσπότη Χρυσόστομου Θέμελη και του εφοπλιστή Γιάννη Λάτση με το κρουαζιερόπλοιο “Μαριάννα”, στο κράτος, την κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ που στήριξε την προσπάθεια με όλες τις δυνάμεις της τις μετέπειτα κυβερνήσεις. Μίλησε για τα δισεκατομμύρια δραχμές που έπεσαν στην πόλη, τον Θανάση Φιλιππόπουλο που έκανε τη Νέα Είσοδο και το Νοσοκομείο και τόνισε ότι το αποτέλεσμα ήταν θετικό, γιατί υπήρχαν εξειδικευμένοι υπάλληλοι και ηγεσία που τους εμπιστευόταν. Ο τότε αντιδήμαρχος Μπάμπης Κάρβελης αντέτεινε ότι δεν ήταν ενωμένη η δημοτική παράταξη, υπήρχε διχασμός τη δεύτερη 4ετία. Ο συνταξιούχος εφοριακός Φώτης Μαθιόπουλος, που ήταν υπόλογος του Δημοσίου μετά τον σεισμό, είπε ότι είχε 400 εκ. δραχμές στο όνομά του για τους σεισμοπαθείς, εξήρε τη συνεργασία και την ανιδιοτέλεια των δημοτικών υπαλλήλων κι εκτίμησε πως “το κράτος λειτουργούσε καλύτερα εκείνη την εποχή”. Ο συνταξιούχος της ΔΕΥΑΚ Παναγιώτης Κουφαλάκος αναφέρθηκε στα λυόμενα που δόθηκαν στις οικογένειες με κριτήρια και στον σημαντικό ρόλο της ΔΕΥΑΚ με διευθυντή τον Μένη Τσαούση, με τη δημιουργία δικτύων ύδρευσης και αποχέτευσης στους καταυλισμούς. Ο τότε δημοτικός σύμβουλος Παύλος Γκρέκης παρατήρησε ότι δεν άκουσε υπάλληλο να ζητήσει άδεια τα χρόνια μετά τους σεισμούς και πως η κοινότητα της πόλης είχε “το κοινόν”, τώρα έχει “το προσωπικόν”. Μίλησε για αυταπάρνηση των υπαλλήλων και για τους καταυλισμούς που είχαν νερό, αποχέτευση και τηλέφωνο.
Ο πρώην δημοτικός σύμβουλος Θόδωρος Μπρεδήμας αναφέρθηκε σε ονόματα δημάρχων της τελευταίας 100ετίας, στους Κροντήρη, Χρήστο Κουμάντο, Παναγιώτη Καίσαρη, Κώστα Κουτουμάνο (“αναμορφωτή της Καλαμάτας”), Μανώλη Βέκκο, Παναγή Κουμάντο και Παναγιώτη Νίκα. Η συνταξιούχος κοινωνική λειτουργός Δήμητρα Ψαρούλη μίλησε για σπουδαία συνεργασία Δήμου και Νομαρχίας. Ανέφερε το τι έκανε η Νομαρχία και η Διεύθυνση Πρόνοιας, την κάθοδο στη σεισμόπληκτη Καλαμάτα της υπουργού Υγείας και Πρόνοιας Μαρίας Κυπριωτάκη – Περράκη και της διευθύντριάς της κ. Μαυροπούλου, τη συμβολή των πλοίων “Πάρος” και “Μαριάννα”. Επισήμανε ότι “ο θησαυρός της πόλης ήταν ο Σταύρος Μπένος”. Ο τότε δημοτικός σύμβουλος Νίκος Ζούπας αναφέρθηκε στην πρώτη αυτοψία με το αυτοκίνητό του το βράδυ, αμέσως μετά τον σεισμό με τον δήμαρχο Σταύρο Μπένο, ο οποίος τότε έριξε την ιδέα να γίνει το στρατηγείο στο Αναυψυκτήριο. Ο τότε δημοτικός σύμβουλος Τάσος Ορφανός σημείωσε ότι λίγες μέρες μετά τον σεισμό, στο στενάκι μεταξύ Δημαρχείου και Rex είχαν έρθει γερανοί για να γκρεμίσουν τα παραδοσιακά κτήρια της Αριστομένους και να κτίσουν 6όροφες πολυκατοικίες και θα γινόταν η Αριστομένους σαν την Κανάρη. Επισήμανε ότι “δώσαμε μάχη και μας χτυπούσαν με μπράβους”, αναφέρθηκε στην απόφαση δημιουργίας του Πάρκου Σιδηροδρόμων και μίλησε για “την παρέα των 30άρηδων με λαμπρές εξαιρέσεις τον μπάρμπα Ντίνο Μακρόπουλο και τον Ποτούλη Μπαστακό”.
Ο συνταξιούχος υπάλληλος Παύλος Κασσάς επισήμανε το όνομα του υπαλλήλου Ηλία Κατσουλάκου, που πέρασαν εκατομμύρια από τα χέρια του. Ο δημοτικός σύμβουλος και για χρόνια διευθυντής των Τεχνικών Υπηρεσιών Βασίλης Τζαμουράνης που ήταν συγκινημένος, σημείωσε πως “κάναμε σημαντικό έργο με τους συναδέλφους που βλέπω εδώ και με μακαρίτες που είδα σε φωτογραφίες” και πρότεινε ενός λεπτού σιγή στη μνήμη τους. Υπενθύμισε ότι προσλήφθηκε στον Δήμο με κλήρωση για να φτιάξουν το πρώτο τμήμα της Νέας Εισόδου. Αποκάλυψε ότι μετά τον σεισμό ο δήμαρχος Στ. Μπένος του είπε “Που είσαι ρε Βασίλη; Η πόλη χάνεται και εσύ λείπεις; και αυτό ήταν που τον έκανε να μείνει στον Δήμο. Είπε ότι για την πόλη άνοιξαν τεράστιες προοπτικές, μίλησε για κοινό στόχο να ξαναφτάξουμε την πόλη και για την προσφορά τους αναφέρθηκε στους Νύσσο Καούρη, Γιάννη Μπούρα, Νίκο Ζούπα, Βύρωνα Χαρίτση, Πέτρο Κωνσταντακόπουλο, Γιάννη Δημέα και Γιάννη Βασιλόπουλο. Μίλησε για ανιδιοτέλεια, είπε ότι “δεν έγιναν όλα, διατηρητέα, σχολεία σε λυόμενα, στόχοι που δεν έχουν πραγματοποιηθεί”, ευχήθηκε “να μην ξαναζήσει η πόλη αυτή τη δοκιμασία και αν την ζήσει, να έχει τα κατάλληλα πρόσωπα”. Η πολιτικός μηχανικός Ειρήνη Μουντανέα, αναφερόμενη στην πολυκατοικία στην Αριστείδου που έπεσε, αποκάλυψε ότι η ίδια και ο αδελφός της Παναγιώτης έδειχναν στους πυροσβέστες πώς να κόψουν τις πλάκες. Είπε ότι με τον Παναγιώτη Βεργινάδη και τον Ηλία Παγάνη πήγαν στο Δημαρχείο, για να πάρουν από το πατάρι πολύτιμους χάρτες και παρατήρησε πως ο Βεργινάδης και ο Σπύρος Σπυρόπουλος μπήκαν μέσα και είδαν ότι ένα ντουβάρι είχε σπάσει και είχε πέσει στο γραφείο της, εκεί που θα ήταν, αν εργαζόταν.
Η γενική διευθύντρια του Δήμου Παναγιώτα Κουράκλη παρατήρησε ότι “τα χρόνια της ανασυγκρότησης ήταν το μεγαλύτερο σχολείο” και αναφερόμενη στο Γραφείο Σχεδίου Πόλης, σημείωσε, μεταξύ άλλων, ότι σε αυτή την κατάσταση με τα συντρίμμια στην πόλη δεν έγιναν αυθαίρετα, με τον νόμο 1337 λειτουργούσαν ως σύμβουλοι του υπουργείου και ο Δήμος εγκατέστησε Γεωγραφικό Σύστημα Πληροφοριών εκείνη την εποχή. Η εκδήλωση ολοκληρώθηκε σε κλίμα συγκίνησης με ενός λεπτού σιγή για τους δημοτικούς υπαλλήλους που έχουν φύγει από τη ζωή.
