Βρίσκεται κοντά στο Πλατύ, το οποίο παλαιότερα, μέχρι το 1927, ονομαζόταν Μπάστα, γι’ αυτό και η ονομασία του, αν και εκεί είναι όρια της Κοινότητας Ανεμόμυλου.

Είναι στην παλιά κοίτη του ποταμού Παμίσου, δίπλα στη νέα κοίτη που έχει τσιμενταριστεί.

Γεφύρωνε τον Πάμισο, ενώνοντας τα ανατολικά με τα δυτικά χωριά της περιοχής (Αριστοδήμειο, Βαλύρα).

Η ευρύτερη περιοχή γύρω από το γεφύρι ονομάζεται Κάραβος, καθώς κατά την αρχαιότητα ο Πάμισος μέχρι τα “Μάτια”, τις πηγές στον Αγιο Φλώρο ήταν πλωτός για μικρά σκάφη. Και στο σημείο αυτό έδεναν τα καράβια τους οι αρχαίοι Μεσσήνιοι, όπως αναφέρει και ο αρχαίος περιηγητής Παυσανίας.

Αρχιτεκτονικά είναι κατασκευασμένο με μεγάλες μονοκόμματες επεξεργασμένες πέτρες (πορόλιθο) στα στηθαία του. Τα καμαρολίθια του (οι πέτρες που σχηματίζουν το τόξο) έχουν μεγάλες διαστάσεις και καταλήγουν σε χαρακτηριστικό τριγωνικό σχήμα. Αν και η ευρύτερη περιοχή έχει βαθιά ιστορία, η ολοκλήρωση ή ανακατασκευή του αναφέρεται γύρω στο 1950.

Το Μπαστογέφυρο αποτελεί μνημείο της νεότερης ιστορίας του τόπου, ένα ιστορικό και αρχιτεκτονικό αξιοθέατο της μεσσηνιακής υπαίθρου, ιδανικό για πεζοπορικές διαδρομές. Η σημερινή του πρέπει να αλλάξει. Πρέπει να καθαριστεί, να προστατευτεί, να αναδειχθεί και να γίνει επισκέψιμο.

Γ.Σ.