Οι συμμετέχοντες φωτογράφοι ακολούθησαν τη φυσική διαδρομή του μονοπατιού, εστιάζοντας σε στοιχεία που αναδεικνύουν τη σχέση του τοπίου με τον άνθρωπο: το φως, τη βλάστηση, τις υφές του εδάφους και τα ίχνη παλαιότερης ανθρώπινης παρουσίας.
Οπως αναφέρεται: «Η φωτογραφία λειτούργησε ως μέσο ερμηνείας του μονοπατιού — όχι μόνο ως διαδρομής μετακίνησης, αλλά ως πολιτισμικού και φυσικού αποθέματος. Κάθε καρέ αποτέλεσε εργαλείο ανάδειξης, τεκμηρίωσης και αφήγησης. Μέσα από τη συνεργασία αυτή, το μονοπάτι μετατράπηκε σε ανοιχτό πεδίο παρατήρησης και δημιουργίας, αναδεικνύοντας την αξία των ήπιων παρεμβάσεων και της βιωματικής προσέγγισης στη γνωριμία με την ύπαιθρο. Η φωτογραφική εξόρμηση άφησε πίσω της εικόνες που δεν περιγράφουν απλώς έναν τόπο, αλλά τον συστήνουν».