Τονίζει ότι το παιδί της που από το κράτος κρίθηκε πως χρήζει νοσηλευτή, έχει σχολικό νοσηλευτή για 2,5 μέρες την εβδομάδα!
Η μητέρα ζητεί “να εφαρμοστεί στην πράξη η εγκεκριμένη ανάγκη και να υπάρχει η απαιτούμενη νοσηλευτική κάλυψη στη σχολική μονάδα, ώστε οι μαθητές που έχουν ανάγκη να μπορούν να παρακολουθούν το σχολείο με τη μεγαλύτερη δυνατή ασφάλεια”.
Στην επιστολή της αναφέρει, αρχικά, ότι “μαθητές που έχει εγκριθεί ότι χρήζουν σχολικού νοσηλευτή και αυτή τη στιγμή είναι στο έλεος της τύχης τους και εμείς σαν γονείς σε απόγνωση”.
Για την περίπτωση του παιδιού της ενημερώνει ότι “έχει επιληψία 3 χρόνια τώρα, είναι σε αντιεπιληπτική αγωγή, όμως, δεν έχει απαλλαχθεί ακόμα από τις επιληπτικές κρίσεις ή αύρες, η συχνότητα των οποίων είναι 2-3 την εβδομάδα” και σημειώνει:
“Αυτό σημαίνει ότι ανά πάσα ώρα και στιγμή μπορεί να πάθει επιληπτική κρίση, η λύση της οποίας γίνεται απαραίτητα με την χορήγηση φαρμάκου EPISTATUS εντός 3 λεπτών το ανώτατο όριο με τις οδηγίες του παιδονευρολόγου, καθώς και πριν από τη λήψη του, θα πρέπει να τοποθετηθεί σε πλάγια θέση, ώστε να διατηρείται ελεύθερος ο αεραγωγός και να αποφεύγεται η απόφραξή του από τη γλώσσα.
Κάναμε όλες τις απαραίτητες ενέργειες, αίτηση σχολικού νοσηλευτή και εγκρίθηκε από το κράτος ότι το παιδί χρήζει νοσηλευτή. Είναι απαραίτητο να έχει νοσηλευτή!
Σε αυτό το σημείο να τονίσω ότι το παιδί μου διαγνώστηκε τον Δεκέμβριο του 2023, πήγαινε Τετάρτη Δημοτικού, οι αιτήσεις για νοσηλευτές γίνονται μόνο τον Σεπτέμβριο, άρα αν ένα παιδί χρειάζεται νοσηλευτή στη σχολική μονάδα στα μέσα της χρονιάς το Κράτος δεν σου δίνει την δυνατότητα να αιτηθείς. Αρρωστήστε μόνο Σεπτέμβριο!!!
Και πάμε στο σήμερα!
Στην περιοχή της Καλαμάτας υποβλήθηκαν συνολικά 14 αιτήσεις για την τοποθέτηση σχολικών νοσηλευτών σε 14 σχολικές μονάδες, βάσει των πληροφοριών της Δευτεροβάθμιας Διεύθυνσης Καλαμάτας.
Οι σχετικές αιτήσεις διαβιβάστηκαν από τη Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση στον αρμόδιο κρατικό φορέα και, κατόπιν αξιολόγησης, εγκρίθηκε η ανάγκη παροχής νοσηλευτικής υποστήριξης.
Ωστόσο, στην πρώτη φάση προσλήψεων τοποθετήθηκαν μόλις 8 νοσηλευτές για τις 14 εγκεκριμένες ανάγκες. Αυτό σημαίνει ένας σχολικός νοσηλευτής καλείται να καλύψει δύο διαφορετικές σχολικές μονάδες.
Η νοσηλεύτρια, λοιπόν, που τοποθετήθηκε στο σχολείο, καλύπτει δύο σχολεία. Ως αποτέλεσμα, το παιδί μου να έχει παρουσία σχολικού νοσηλευτή μόλις 2,5 ημέρες την εβδομάδα, ενώ τις υπόλοιπες ημέρες η νοσηλεύτρια βρίσκεται στη δεύτερη σχολική μονάδα. Δηλαδή, το παιδί μου από την Τετάρτη στις 11.00, Πέμπτη και Παρασκευή απαγορεύεται να έχει επιληπτική κρίση, γιατί ποιος θα της χορηγήσει το απαραίτητο φάρμακο κατά την διάρκεια της κρίσης;
Καθώς παρέμεναν ακάλυπτες από τις αρχικές 14 εγκεκριμένες ανάγκες, υποβλήθηκε και δεύτερο αίτημα από την Δευτεροβάθμια για την κάλυψή τους στο πλαίσιο της δεύτερης φάσης προσλήψεων.
Το αποτέλεσμα ήταν ότι, στη δεύτερη φάση, ενώ ζητήθηκαν οι 6 επιπλέον νοσηλευτές που απαιτούνταν για την κάλυψη των κενών θέσεων, δεν τοποθετήθηκε κανένας νοσηλευτής.
Και ερωτώ:
Πώς είναι δυνατόν να έχει εγκριθεί από την αρμόδια κρατική διαδικασία ότι συγκεκριμένοι μαθητές και σχολικές μονάδες χρήζουν σχολικού νοσηλευτή, να έχουν υποβληθεί οι αντίστοιχες αιτήσεις και στη συνέχεια να μην καλύπτονται οι εγκεκριμένες ανάγκες με το απαιτούμενο προσωπικό; Και ειδικότερα, τι σημαίνει στην πράξη για έναν μαθητή με επιληψία η κάλυψη μόλις 2,5 ημερών την εβδομάδα, όταν η ανάγκη για σχολικό νοσηλευτή έχει ήδη αναγνωριστεί και εγκριθεί;
Να μην πηγαίνει στο σχολείο; Να στερήσω το δικαίωμα του παιδιού μου να μορφωθεί ή να νιώσει ότι δεν μπορεί; Να αφήσουμε τη δουλειά μας για να πάμε εμείς στη σχολική μονάδα και ποιος θα μου καλύψει τα έξοδα επιβίωσης της οικογένειας μου;
Δεν ζητώ ειδική μεταχείριση για το παιδί μου. Ζητώ να εφαρμοστεί στην πράξη η εγκεκριμένη ανάγκη και να υπάρχει η απαιτούμενη νοσηλευτική κάλυψη στη σχολική μονάδα, ώστε οι μαθητές που έχουν ανάγκη να μπορούν να παρακολουθούν το σχολείο με τη μεγαλύτερη δυνατή ασφάλεια”.
