Κατά τη διάρκεια του τελευταίου έτους, η Δρ Παυλοπούλου συμμετείχε σε σημαντικά επιστημονικά συνέδρια και εκδηλώσεις στην Αγγλία, τις Ηνωμένες Πολιτείες, την Αυστραλία και την Ελλάδα, με βασικούς άξονες την ψυχική υγεία αυτιστικών ατόμων και ατόμων με ΔΕΠΥ, καθώς και τη δημιουργία κοινωνιών που βασίζονται στην αποδοχή, τη συμπερίληψη και την ανθρώπινη σύνδεση.
Το έργο της προωθεί μια διαφορετική προσέγγιση στη νευροδιαφορετικότητα, δίνοντας έμφαση στις δυνατότητες των ανθρώπων, στη σημασία των σχέσεων και στο αίσθημα του ανήκειν ως βασικούς παράγοντες ψυχικής υγείας και ευημερίας.
«Η ψυχική υγεία δεν αφορά μόνο τις υπηρεσίες και τις παρεμβάσεις. Αφορά το αν οι άνθρωποι νιώθουν ότι τους ακούν, τους κατανοούν και τους αποδέχονται. Η σύνδεση με τους άλλους είναι θεμελιώδης για την ευημερία όλων μας», σημειώνει η ίδια.
Η ερευνητική της δραστηριότητα βασίζεται στη συνπαραγόμενη έρευνα, με τη συμμετοχή αυτιστικών ατόμων, ατόμων με ΔΕΠΥ, οικογενειών, επαγγελματιών και κοινοτήτων στη διαμόρφωση γνώσης και λύσεων που ανταποκρίνονται στις πραγματικές ανάγκες της καθημερινής ζωής.
Σημαντικός σταθμός της φετινής χρονιάς αποτελεί η παρουσίαση του διεθνούς έργου «Flow Unlocked» στην Αθήνα έως τις 20 Ιουνίου, στο πλαίσιο της έκθεσης «Embodiments: Art, Atmospheres and Sensory Worlds». Το έργο δημιουργήθηκε από τη Δρ Γεωργία Παυλοπούλου, τον Jon Adams και τη Briony Campbell, σε συνεργασία με αυτιστικά άτομα, καλλιτέχνες, ερευνητές και ακτιβιστές. Μέσα από ποίηση, φωτογραφία, κινηματογράφο και αφήγηση, εξερευνά ζητήματα ταυτότητας, δημιουργικότητας, ψυχικής υγείας, σχέσεων και του αισθήματος του ανήκειν.
Η έκθεση και το διεπιστημονικό πρόγραμμα «Embodiments» φιλοξενούνται στο Καπνεργοστάσιο στην Αθήνα και συγκεντρώνουν καλλιτέχνες, αρχιτέκτονες, ερευνητές, φορείς και κοινότητες από διάφορες χώρες. Στόχος είναι η διερεύνηση του τρόπου με τον οποίο η προσβασιμότητα διαμορφώνεται μέσα στο δομημένο περιβάλλον και η ανάδειξη πιο συμπεριληπτικών τρόπων σχεδιασμού και συνύπαρξης.
Παρά τη διεθνή της παρουσία, η Δρ Παυλοπούλου συνεχίζει να προβάλλει το μήνυμα ότι η καλύτερη ψυχική υγεία οικοδομείται μέσα από την αποδοχή, τις ουσιαστικές ανθρώπινες σχέσεις και τη δημιουργία κοινοτήτων όπου κάθε άνθρωπος μπορεί να αισθάνεται ότι ανήκει.
Η πορεία της, από τη Μεσσηνία μέχρι τα διεθνή πανεπιστήμια, τα συνέδρια και τους πολιτιστικούς θεσμούς του κόσμου, αναδεικνύει τη συμβολή της επιστήμης, της συνεργασίας και της ανθρώπινης εμπειρίας στη διαμόρφωση μιας πιο συμπεριληπτικής κοινωνίας.