Χαρακτηριστικά αναφέρει ότι “η διατήρηση του ιστορικού κτηριακού αποθέματος της πόλης μας πρέπει να είναι προτεραιότητα της κάθε δημοτικής αρχής. Αποτελεί δε, πέραν των άλλων, περιβαλλοντική επιλογή που υπακούει στις αρχές της κυκλικής οικονομίας και προβάλλει ιστορικά την εξέλιξη της αρχιτεκτονικής της περιοχής μας”.
Επικρίνοντας τη δημοτική αρχή, ο Β. Τζαμουράνης σημειώνει ότι “δυστυχώς στην πόλη μας μετά από 37 χρόνια από τους σεισμούς υπάρχουν κτήρια επί το πλείστον διατηρητέα που παραμένουν ερειπωμένα και επικίνδυνα για τους περίοικους και τους περαστικούς.
Στο «Αχίλλειον» που είναι και ιδιοκτησία του δήμου, πρόσφατα αποκολλήθηκαν και έπεσαν σοβάδες, με αποτέλεσμα να χρειασθεί να αποκλεισθεί ο πεζόδρομος της οδού Καπετάν Κρόμπα. Τα δύο διατηρητέα στην οδό Αναγνωσταρά (λίγο πριν την συμβολή της με την οδό Κολοκοτρώνη) είναι τελείως εγκαταλελειμμένα, έχουν μετατραπεί σε σκουπιδότοπο, ενώ στο εσωτερικό τους, ακόμα και στους τοίχους, έχουν φυτρώσει αγριοσυκιές και αγριόδενδρα. Το διατηρητέο στην συμβολή των οδών Μεσσήνης και Οιχαλίας έχει αφεθεί στην τύχη του, το διατηρητέο πρώην «Αλειφέρη» στην Αριστομένους και Κολοκοτρώνη δεν επισκευάζεται και το διατηρητέο στην συμβολή των οδών Αριστοδήμου και Βασιλ. Σοφίας έχει εγκαταλειφθεί και έχει μετατραπεί σε σημείο εναπόθεσης απορριμμάτων”.
Για τις ευθύνες της Πολιτείας παρατηρεί πως “δυστυχώς, το πρόγραμμα του Ταμείου Ανάκαμψης «Ελλάδα 2.0» που θα μπορούσε να καλύψει με χρηματοδότηση την αποκατάσταση του κτηριακού αυτού πλούτου, δεν προβλέπει κάτι τέτοιο. Ούτε η Πολιτεία δεν συντρέχει απ’ ότι φαίνεται με άλλους πόρους και κίνητρα. Έτσι η κατάσταση των κτηρίων αυτών συνεχώς επιβαρύνεται και είναι θέμα χρόνου και συγκυρίας να καταρρεύσουν”.
Για τη δημοτική αρχή επισημαίνει ότι “ούτε η δημοτική αρχή παρά τις αναφορές μου στο Δημοτικό Συμβούλιο για το θέμα αυτό, δεν έλαβε κάποια πρωτοβουλία και κάποιο ουσιαστικό μέτρο. Έστω την αποκατάσταση των προστατευτικών περιφράξεων, τη σήμανση, το ντύσιμό τους με πανό κλπ. που θα προστάτευαν τους πολίτες και θα βελτίωναν την αισθητική της πόλης”.
Καταλήγοντας, ο Β. Τζαμουράνης εκτιμά ότι “σε μία πόλη που πασχίζει να αυξήσει την επισκεψιμότητά της και επιδιώκει να γίνει τουριστικός προορισμός αλλά και εμπορικό κέντρο της ευρύτερης περιοχής, η αποκατάσταση αυτών των κτηρίων είναι πλέον επιβεβλημένη”.
