Οι εκδηλώσεις ξεκίνησαν με δοξολογία στο Ναό Παμμεγίστων Ταξιαρχών, προεξάρχοντος του μητροπολίτη Μάνης Χρυσοστόμου, και συνεχίστηκαν στο κλειστό γυμναστήριο Αρεόπολης, όπου το Δημοτικό Συμβούλιο Ανατολικής Μάνης προχώρησε στην ανακήρυξη του Προέδρου της Δημοκρατίας σε επίτιμο δημότη.
Ακολούθησε ο πανηγυρικός της ημέρας από τον συγγραφέα και ιστορικό Αναστάσιο Σακελλαρόπουλο, ενώ πραγματοποιήθηκε αναπαράσταση της ορκωμοσίας των μανιάτικων οικογενειών από μαθητές της περιοχής, καθώς και η αδελφοποίηση του Δήμου Ανατολικής Μάνης με τον Δήμο Καρύστου.
Στην πλατεία «Αθανάτων» τελέστηκε επιμνημόσυνη δέηση και κατάθεση στεφάνου από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας στον ανδριάντα του Πετρόμπεη Μαυρομιχάλη, ενώ οι εκδηλώσεις ολοκληρώθηκαν με την παρέλαση πολιτικών και στρατιωτικών τμημάτων.
Παρέστησαν η Υπουργός Κοινωνικής Συνοχής και Οικογένειας Δόμνα Μιχαηλίδου ως εκπρόσωπος της κυβέρνησης, ο Υφυπουργός Εθνικής Άμυνας και βουλευτής Λακωνίας Αθανάσιος Δαβάκης, ο Υφυπουργός Κλιματικής Κρίσης και Πολιτικής Προστασίας Κωνσταντίνος Κατσαφάδος, ο βουλευτής Λακωνίας Νεοκλής Κρητικός ως εκπρόσωπος της Βουλής, ο αρχηγός ΓΕΕΘΑ στρατηγός Χούπης, δήμαρχοι, εκπρόσωποι αρχών και φορέων και πλήθος κόσμου.
Εκ μέρους της Περιφέρειας Πελοποννήσου παρέστησαν αντιπεριφερειάρχες και περιφερειακοί σύμβουλοι.
Ιδιαίτερη αναφορά έγινε στο μήνυμα του περιφερειάρχη Πελοποννήσου Δημήτρη Πτωχού, ο οποίος στάθηκε στη διαχρονική σημασία της Μάνης και της Πελοποννήσου για την εθνική ιστορία, επισημαίνοντας τον ρόλο της ενότητας και της ιστορικής συνέχειας.
Κατά την αντιφώνησή του, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας ανέδειξε τη σημασία της ομοψυχίας, συνδέοντας το μήνυμα της Επανάστασης με τις σύγχρονες προκλήσεις.
Αναλυτικά η αντιφώνηση του Προέδρου της Δημοκρατίας:
«Κύριε δήμαρχε, που μας φιλοξενείτε στην πανέμορφη και πετραία Αρεόπολη, έχοντας την τιμή και τη χαρά να ανακηρυχθώ επίτιμος δημότης της Αρεόπολης, θέλω να ευχαριστήσω ολόθερμα το Δημοτικό Συμβούλιο για τη μεγάλη και χαρμόσυνη αυτή τιμή, ειδικά αυτή τη μέρα τη σπουδαία, την ιστορική, όπου πριν 205 χρόνια οι προγονοί σας εκήρυξαν την περιοχή σας κυριολεκτικά ως ορμητήριο ελευθερίας. Αποφάσισαν να αποτινάξουν την οθωμανική τυραννία, να διασπείρουν την Επανάσταση και το λάβαρο της ελευθερίας "Νίκη ή θάνατος" σε όλη τη Λακωνία, τη Μεσσηνία και ευρύτερα στην Πελοπόννησο, απ' εδώ, από το ακρότατο σημείο της ηπειρωτικής Ελλάδος άρα και της ηπειρωτικής Ευρώπης και μια βδομάδα μετά, ελευθέρωσαν και την Καλαμάτα, στις 23 Μαρτίου του 1821, από όπου και εστάλη απ' τη μεσσηνιακή Γερουσία, μήνυμα προς όλη την Ευρώπη, ότι οι Έλληνες αποτινάσουν τον ανυπόφορο οθωμανικό ζυγό.
Αυτή η σύμπτωση της ανακηρύξεως του Προέδρου της Δημοκρατίας σε επίτιμο δημότη με την ιστορική επέτειο που γιορτάζουμε σήμερα, έχει για τη δική μου καρδιά, για τα δικά μου μάτια, συμβολική και ουσιαστική σημασία. Και ποια είναι αυτή η σημασία, φίλες και φίλοι. Η σημασία βρίσκεται σε ένα στίχο του Ύμνου εις την Ελευθερία του Διονυσίου Σολωμού: «αν μισιούνται ανάμεσά τους, δεν τους πρέπει λευτεριά». Όρος της ελευθερίας είναι το μόνιασμα. Η ελευθερία δεν ασκείται από ένα λαό, ο οποίος μαστίζεται από το μένος της διχόνοιας. Η ελευθερία δεν ασκείται από ένα λαό, ο οποίος στα μεγάλα και στα σπουδαία δεν ομονοεί. Η ελευθερία δεν ασκείται από ένα λαό, ο οποίος βρίσκεται στα χαρακώματα, όχι κόντρα στα προβλήματά του ή κόντρα στον εχθρό του, αλλά κόντρα στο άλλο του μισό, κόντρα στον ίδιο του τον εαυτό.
Γι' αυτό και η Μάνη μπόρεσε να υψώσει αυτό το υπέρτατο λάβαρο “Νίκη ή θάνατος” το 1821 σαν σήμερα, αφού πρώτα δύο χρόνια πριν στις Κιτριές, είχε αποφασίσει να συμφιλιωθεί με τον εαυτό της. Είχαν αποφασίσει οι οπλαρχηγοί, οι οικογένειες οι μεγάλες, στη θέση των τσακωμών και στη θέση των αντιπαλοτήτων, να βάλουν την ομόνοια. Και όταν αποφάσισαν να συμφιλιωθούν με τον εαυτό τους μπόρεσε αυτός ο εαυτός να ξεδιπλώσει όλες του τις καλές ιδιότητες και να διεκδικήσει την ελευθερία του.
Όταν ήρθε το 1819 στη Μάνη το δεξί χέρι του Ρήγα Φεραίου, ο Χριστόφορος Περραιβός και έσπειρε το μήνυμα της Φιλικής Εταιρείας πρώτα στον Πετρόμπεη Μαυρομιχάλη και σε όλη την περιοχή, αυτό το μήνυμα θα έβρισκε άγονο έδαφος, αν συνέχιζαν τις έριδες.
Ας έρθουμε 205 χρόνια μετά, ας έρθουμε στο σήμερα. Έτσι και σήμερα, φίλες και φίλοι, η Ελλάδα έχει να αντιμετωπίσει ένα σωρό προβλήματα, μικρότερα ή μεγαλύτερα, καθημερινά, αλλά και προβλήματα που έχουν την ταυτότητα της Ιστορίας. Ζούμε σε έναν ταραγμένο κόσμο και σε ταραγμένους καιρούς.
Τέσσερα χρόνια τώρα, τρεις πόλεμοι έχουν ξεσπάσει στην ευρύτερη γειτονιά μας. Τις επιπτώσεις αυτών των πολέμων, η Ελλάδα, που παραμένει προπύργιο σταθερότητας και ασφάλειας, τις αντιμετωπίζει καλύτερα, εάν είμαστε ενωμένοι, όπως ενώθηκαν οι Μανιάτες στις Κιτριές. Το πνεύμα των Κιτριών είναι το πνεύμα που πρέπει να έχουμε και σήμερα για να ξεπεράσουμε τα προβλήματα.
Δεν αρκεί βέβαια μόνο η ενότητα. Χρειάζονται και άλλες ικανότητες για να ξεπεράσουμε τα προβλήματά μας. Και πάντα ξεπερνώντας τα προβλήματα, θα φύονται και καινούρια. Έτσι είναι η ζωή. Αλλά τα βασικά, τα ιστορικά μας προβλήματα, πάντα τα ξεπερνούσαμε όταν ήμαστε ενωμένοι.
Με κορυφαίο παράδειγμα, περίπου 90 χρόνια μετά την Επανάσταση του ‘21, τους βαλκανικούς πολέμους, που διπλασίασαν τη χώρα σε πληθυσμό και σε έκταση, αλλά οι βαλκανικοί πόλεμοι δεν έγιναν από έναν λαό και από μια ηγεσία η οποία δεν ήταν μονιασμένη. Έγιναν από έναν υπέροχο στρατό, από μια υπέροχη ηγεσία και από έναν υπέροχο λαό, που τους ένωνε η ίδια πίστη για το μεγάλωμα της Ελλάδος, για τη Μεγάλη Ιδέα της Ελλάδος να αυξήσει την εδαφική της επικράτεια.
Σήμερα, λοιπόν, που με τιμήσατε, να ξέρετε ότι δεν θα ξεχάσω αυτή τη μέρα, θα φέρω υπερήφανα τον τίτλο του δημότη Ανατολικής Μάνης και θα θυμάμαι πάντα ότι αυτός ο τίτλος, μου δόθηκε εδώ σήμερα, τη μέρα που η Μάνη αποφάσισε ενωμένη να διεκδικήσει και να κατακτήσει την ελευθερία της. Σας ευχαριστώ για τη μεγάλη τιμή που μου κάνατε».
