Η Ελληνική Γλώσσα αποτελεί την σπουδαιότερη κοιτίδα πολιτισμού από όλες τις γλώσσες του κόσμου αλλά και ένα πολιτιστικό κέντρο βάρους της μοναδικής εκφοράς λόγου και ευφυΐας καθώς γεννάται η αιτία που ενσκύπτει από τις απαρχές του κόσμου ως την νέα σύνθετη πραγματικότητα και αυτό είναι η εύγλωττη συναντίληψη της πραγματικότητας με ένα ευρείας γκάμας λεξιλόγιο που ταξιδεύει ανά τους αιώνες.
Με όνειρο και ελπίδα μαζί οι αρχαίοι χρόνοι που τόσο θαυμάζονται από τον νέο ελληνικό λαό ως μια συνθήκη εξαιρετικών επίπλαστων ορμόμενων εκ των αρχαιοτάτων χρόνων δημιουργημάτων, καταφεύγουμε στο ηθικό τους ανάστημα και την συναισθηματική βάση την οποία εξάρουν με έργα των βαθύτερων χρόνων της Αρχαίας Ελληνικής Δραματουργίας όσον αφορά τον υλικό πλούτο αλλά και την ακμααία μετουσιωτική και ηθικοπλαστική έννοια του λεκτικού λευκώματος που ονομάζουμε "Γλώσσα".
Πρόκειται λοιπόν για μια νέα σφαιρική αποστολή στην ιδιαίτερη μεστή πραγματικότητα σαν άυλη πολιτιστική κληρονομιά με ένα νέο ευρεσιυεχνιακό κληροδότημα, αυτό της ιδιαίτερης Πατρίδας, με σύνορα την Νέα Τάξη Πραγμάτων η οποία εμπίπτει με την νέα αυταξία του ανθρώπινου γένους αλλά και της Νέας Σειράς Πραγμάτων ως αρχαίο είδωλειο αμαγαλματικού περιεχομένου για τη Νέα ταξη πραγμάτων σαν ένα συνονθύλευμα ανθρώπων και εννοιών που ταξιδεύουν με Φάρο τη Γλώσσα και καπετάνιο την ελεύθερη φύση του κάθε ανθρώπου, δηλ την Νέα Τάξη Πραγμάτων. Γιατί πως αλλιώς να σμίξει ο άνθρωπος με τις ρίζες του συνανθρώπου αν δεν έχει Γλώσσα υπαρξιακής ευθύνης με κέντρο βάρους την σύνθεση ενός εγώ του άλλου είναι, σαν εύληπτη εικόνα νέου βάρους, σαν μια μοναδική απέραντοσύνη ενημερωτικής καντάδας με γνώριμο συναισθηματικό ερωτικό διαλέγεσθαι.
Η Γλώσσα μας έχει επιδειχθεί ως η σπανιότερη και ευρηματική δημιουργική απόληξη ενός οικουμενικού πολιτισμού με κέντρο διανομής όλους τους λιμένες από την αρχαιότητα έως σήμερα όπου με το διαμετακομιστικό εμπόριος έγιναν ταυτόχρονα η ανταλλαγή μηνυμάτων και η ενστέρνιση άλλων ιδεολογιών πιο δόκιμων πιο νέων και πιο ωφέλιμων για μια νέα ιδιαίτερη ηρωική αλλοτινή ακμαία που δεν γνωρίζει ήττα αλλά μόνο λέξεις που ταξιδεύουν σε ένα αλισβερίσι γνώσεων και ετεροβαρούς κέντρου ηθικών απολήξεων και συναισθηματικών εκροών για ένα νέο συμπλίδησμα προσωπικής αφαίμαξης και δυνητικά για ένα νέο συμβόλαιο συνεργασίας με την συντιθέμενη γνώση και το αξιακό είναι.
Σαν ένα νέο συμπλίδησμα αγάπης και υπερηφάνειας που εκπηγάζει μέσα από την Ιδέα της αλλοτινής ύπαρξης για το νέο κέντρο βάρους σαν ένα νέο συμπλίδησμα προσωπικής ενέχειας και υπέρλαμπρου εγώ σαν ένα νέο βιβλίο όπου η ζύμωση της ελληνικής γλώσσας επιτυγχάνεται με την περιβάλλουσα πραγματικότητα ως εάν παραμύθι με έελλογο μύθευμα αλλά και συλλογική προσπάθεια αναμόχλησης του δυναμικού ετερικού βάρους για την ιδιαίτερη μοναδική απέραντοσύνη ενημέρωσης από την επιμέλεια και την απαιτητική αμφίδρομη ουσιαστική διαφορά για ένα νέο συμβόλαιο, αυτό της ευγενούς διθυραμβικής συμπεριφοράς.
Κάθε λέξη ειναι και μια έννοια για την Νέα Τάξη Πραγμάτων χωρίς καμία εξοβελιστέα συμπεριφορά αλλά με ορίζοντα χιλιετηρίδας όπως άλλωστε κάνει εδώ και 2.500 χρόνια τώρα σαν ένα πλερούδιο διακριτής Αγάπης και Δημοκρατίας. Το πλερούδιο αξίζει να σημειωθεί ότι σημαίνει την από χαρακτηριστική εξοβελή δημιουργοποιό δυναμική της νέας τάξης πραγμάτων σαν ένα νέο πλερούδιο- βραβείο της εξοβελιστέας τάξης πραγμάτων σαν ένα μοναδικό συμπλίδησμα προσωπικής νοημοσύνης και ευφυΐας η οποία σκιαγραφείται σαν μια μοναδική απέραντοσύνη ενημερωτικής γνωσιακής συμπεριφοράς.
Πρόκειται για μια νέα ιδιαίτερη και μοναδική εμπειρία της σύνθετης αναλογιζόμενης συμπεριφορικής για ένα νέο πλερούδιο αγάπης και αισιοδοξίας για ένα σύνθετο κόσμο που συνεχώς μεταβάλλεται ως ένα πολυσέλιδο βιβλίο εικονισμένο με νέες προθήκες χωρίς μια ύπαρξη η επισήμανση του εν ελέω Θεού που ωριμάζει σαν νέα σύνθετη εικόνα θρησκευτικού χαρακτήρα που έχει την ιδιαίτερη μοναδική προτεραιότητα θρησκευτικής κατάνυξης και ευλογίας.
Μακάρι οι άνθρωποι να έκαναν μια νέα σφαιρική αποστολή που να έχει ένα νέο μοναδικό διαπιστευτήριο για τη νέα ταξη πραγμάτων σαν μια διαίτερη καλά κουρδισμένη θάλασσα για το ιδιαίτερο διθυραμβικό χατήρι της μοναδικής συνεκφοράς θρησκειολογικής αλλά και της Νέας Σειράς Πραγμάτων που ενσκύπτει σε ένα σύγχρονο παγκόσμιοσμοιημένο κόσμο με ένα ιδιαίτερο διθυραμβικό ταξίδι γνώσεων και μεταλαμπαδευτικό που να συντροφεύει κάθε μία απόληξη της νέας σπουδαίας αγάπης που ενθρόνισε η νέα τάξη Πραγμάτων με ιδιαίτερη και αλλοτινή της θέση με μια Αποστόλη, την διάδοση της Νέα Τάξης Πραγμάτων δηλ της Θρησκείας, η οποία έχει μια νέα σειρά πραγμάτων σαν σε πλερούδιο συγκέχειας για τον ένα μοναδικό διάπλου της Γης σαν την έννοια της Αρχαίας Ελληνικής Γλώσσας που ταξιδεύει σε έναν αιώνα ιερής εστίας στο σήμερα του τότε και του τώρα.
Η δημώδης γραμματεία αποτελεί μια ουσιαστικά συνθήκη της Ελεύθερης Ελλάδας χωρίς καμία ομοιογένεια σε λόγο και σε θέαση με την ιδιαίτερη συνθετική ικανότητα του νέου ποιηθέντος οικοδομήματος της Νέας Τάξης Πραγμάτων αφού πρόκειται για ένα νέο ιδιαίτερο διθυραμβικό ταξίδι γνώσεων στο μετερίζι της καρδιάς Τι γνωρίζουμε πρώτα τον άνθρωπο ή την δυναμική της γλώσσας του; Τι είναι αυτό που εκμαιεύει πρώτα σε ένα διάλογο τα πρόσωπα που συνδιαλέγονται και πως εκλαμβάνει ο αναγνώστης το κείμενο που αναγιγνώσκει;
Πρόκειται για ένα νέο ερώτημα το οποίο έχει ενστερνιστεί και η Φιλοσοφική κοινότητα με ένα νέο ιδιαίτερο τόξο βέλους δηλ.την ιδιαίτερη μοναδική προτεραιότητα γνωσιακής συμπεριφοράς η οποία έχει γίνει μια νέα τάξη πραγμάτων χωρίς καμία εξοβελιστική γειά τα λέμε γειά που έχει να γίνει μια νέα συμπλιδηζουσα αρχή μιας Νέας Τάξης Πραγμάτων οι οποίες αρχές σκιαγραφούνται νοερά παραπάνω ως μια νέα πραγματικότητα και ως ένα νέο ιδιαίτερο αμάγαλμα μίας σταθερής ανοδικής αλήθειας που σφαγδάζει Αγάπη.
Η λεξιγραμμική πορεία προς την εγγράμματη ελληνική φύση και πραγματικότητα η οποία εγκολπίζεται στα ενδιάθετα υποκειμενικά θέλω και που καθένα αυτά διαθέτει και την δική του δυναμική η οποία όμως "σίγουρα θα τον βρούμε το λόγο" γιατί η ωρίμανση του πρώτου υλικού με το τρίτο δηλ της νέας γενιάς έχει ενσταλλάξει στα τετράδια Γραμματικής του έελλογου ανθρώπου.
Είδαμε Γλώσσα οικουμενική, γλώσσα που ταξιδεύει, λεξιακό γλωσσικό πλούτο και νέες απολήξεις της Νέας Σειράς Πραγμάτων για ένα νέο συνονθύλευμα ανθρώπων και πολιτών σαν μια ιδιαίτερη άμα τη πίστη μοναδική συνεκφορά λογικού θυμοειδούς καλούς για ένα γαϊτανάκι ανθρώπων και συναισθημάτων σαν ένα νέο πλερούδιο για την ιδιαίτερη μοναδική προτεραιότητα ψυχαγωγίας και ανάληψης της ευθύνης για το γνωσιακό βάρος της νέας αντίληψης πραγμάτων.
Οι λέξεις εκτός από εύηχες είναι και ένθερμες, ζωντανές πράγμα που σημαίνει Δημοκρατικές, γιατί ζουν μέσα σε ένα αμφίρροπο άσμα ως προς την ορθογραφία και εργογραφία, τα διάφορα στάδια Γραμματικής και τα διάφορα επίσης λόγια επίπεδα διάρθρωσης- διατύπως Λόγου, ο οποίος ενσκύπτει στο Δημοκρατικό, πλουραλιστικό και αποτελεσματικότερο ταξίδι γνώσεων και περάττωσης της οικουμενικής ενότητας και της ενδελεχούς αλήθειας πεποιημένης με το Νέο έργο που διάγει την Νέα Τάξη Πραγμάτων ως ένα συνονθύλευμα Αγάπης και Οικουμενικότητας.
