Εδώ και χρόνια οι κάτοικοι της Αγίας Τριάδας στην Καλαμάτα βρίσκονται σε μια ιδιότυπη ομηρία μέσα σε έναν καταυλισμό Ρομά. Ναι, οι κάτοικοι είναι όμηροι μιας κατάστασης και ενός τρόπου ζωής που δεν επέλεξαν, αλλά αναγκάζονται να ζουν. Αυτό που συνέβη την Τετάρτη το απόγευμα αποτελεί άλλο ένα περιστατικό που καταγράφηκε στο αστυνομικό δελτίο και θα ξεχαστεί. Οι άνθρωποι όμως που ζουν εκεί θα συνεχίσουν να ανέχονται γλέντια, καυγάδες και κάθε είδους αυθαιρεσία. Όταν η αστυνομία, που καλείται, δεν μπορεί να επιβάλει τον νόμο και την τάξη αλλά δέχεται επίθεση, τι να κάνει ο απλός πολίτης; Πού να βρει το δίκιο του; Πώς να συνεχίσει να ζει φυλακισμένος σε μια ανοιχτή φυλακή, που δεν επέλεξε και του την επιβάλλουν οι συνθήκες;
Η κατάσταση εδώ και καιρό, όχι μόνο στην Αγία Τριάδα αλλά και στην ευρύτερη περιοχή του τριγώνου Καλαμάτας – Μεσσήνης – Μελιγαλά, είναι εκτός ελέγχου του επίσημου κράτους, το οποίο αδυνατεί να επιβάλει κοινούς κανόνες και συμπεριφορές. Το κράτος μπορεί, κατά τον Μαξ Βέμπερ, να αποτελεί τον θεσμό που διεκδικεί με επιτυχία το «μονοπώλιο της νόμιμης φυσικής βίας» εντός μιας καθορισμένης εδαφικής περιοχής, αλλά στη συγκεκριμένη περιοχή έχει αποτύχει. Δεν μπορεί να ασκήσει την εξουσία του και να εφαρμόσει κανόνες ισοτιμίας και ισοπολιτείας, να διατηρήσει την κοινωνική ειρήνη και την ευημερία.
Το τελευταίο διάστημα γίνονται ενδιαφέρουσες θεωρητικές συζητήσεις για την τροπή που παίρνουν τα πολιτικά πράγματα στην Ελλάδα και τον κόσμο. Ανησυχούμε, και δικαίως όλοι, για τις ακραίες δυνάμεις λαϊκισμού που εκμεταλλεύονται υπαρκτά προβλήματα για να επαναφέρουν ολοκληρωτικές αντιλήψεις και λύσεις. Ο απλός πολίτης αισθάνεται απροστάτευτος στην καθημερινότητα και κλείνεται όλο και περισσότερο στο δικό του φρούριο επιβίωσης και απομόνωσης. Οι συλλογικές προσπάθειες και δράσεις έχουν μειωθεί, ενώ ο φόβος για τον ξένο και το διαφορετικό κυριαρχεί. Κανένας δεν νοιάζεται για τον διπλανό του και οι ατομικές στάσεις και συμπεριφορές επικρατούν σε όλα τα επίπεδα. Η συγκεκριμένη αντίληψη γεννά πολιτικές συμπεριφορές και οδηγεί όλο και σε πιο ακραίες πολιτικές αντιλήψεις και συμπεριφορές.
Το πρόβλημα δεν μπορεί πλέον να αγνοείται και να ξορκίζεται με γενικόλογα ευχολόγια. Οι πολιτικές δυνάμεις που θεωρούν ότι βρίσκονται κοντά στον λαό και εκφράζουν τον αδύναμο και τον αποκλεισμένο θα πρέπει να πρωτοστατήσουν στο να δοθεί λύση, ξεκινώντας από το αυτονόητο, να απελευθερώσουν τους ανθρώπους από τα ιδιότυπα γκέτο, εξασφαλίζοντας κανόνες κοινής διαβίωσης και ισότητας. Όσο αυτό καθυστερεί με θεωρίες συμπερίληψης και ανεκτικότητας, εκ του ασφαλούς και εκ του μακρόθεν, τόσο πιο σύντομα θα βρεθούμε προ εκπλήξεων που θα έχουν να κάνουν με την προσπάθεια των ανθρώπων να απελευθερωθούν από τη φυλακή στην οποία τους έχουμε καταδικάσει.
panagopg@gmail.com