“Το μεγάλο ερώτημα των εκλογών του 2027 δεν είναι μόνο ποιος θα σχηματίσει κυβέρνηση. Είναι και ποια θα είναι η σύνθεση της επόμενης Βουλής. Ποιες πολιτικές δυνάμεις θα εκπροσωπούνται και ποιες φωνές θα απουσιάζουν. Έχει τεράστια σημασία να υπάρχει ισχυρή κοινοβουλευτική παρουσία μιας Αριστεράς που θέτει ζητήματα τα οποία δεν θέτουν η ΕΛ.Α.Σ. ή το ΠΑΣΟΚ”.
Αυτό τονίζει σε συνέντευξή του στην “Ε” ο γραμματέας της Νέας Αριστεράς Γαβριήλ Σακελλαρίδης, που χθες επισκέφθηκε τη Μεσσηνία.
Ο κ. Σακελλαρίδης παρατηρεί πως “το μεγάλο ζήτημα για την Αριστερά είναι να ξαναχτίσει δεσμούς εμπιστοσύνης με την κοινωνία και να διαμορφώσει μια αξιόπιστη πολιτική προοπτική. Και σημειώνει ότι “η δημόσια Υγεία και Παιδεία δεν αποτελούν δημοσιονομικό βάρος, αλλά θεμελιώδεις προϋποθέσεις ισότητας και δημοκρατίας”.
Αναλυτικά η συνέντευξη με τον Γαβριήλ Σακελλαρίδη:
- Πώς θα περιγράφατε τη σημερινή πολιτική κατάσταση στην Ελλάδα, ενόψει και των εκλογών του 2027;
“Βρισκόμαστε σε μια εξαιρετικά κρίσιμη ιστορική στιγμή. Η κυβέρνηση Μητσοτάκη επιχειρεί να παρουσιάσει μια εικόνα οικονομικής επιτυχίας και πολιτικής σταθερότητας, την ώρα που μεγάλα τμήματα της κοινωνίας βιώνουν την ακρίβεια, τη στεγαστική κρίση, την εργασιακή ανασφάλεια και τη διαρκή υποβάθμιση των δημόσιων αγαθών. Η ανάπτυξη δεν μεταφράζεται σε αντίστοιχη βελτίωση της ζωής της κοινωνικής πλειοψηφίας.
Ωστόσο, το πρόβλημα δεν περιορίζεται στην κυβερνητική πολιτική. Η άνοδος της Ακροδεξιάς στην Ελλάδα και στην Ευρώπη αποτελεί μια πολύ σοβαρή εξέλιξη. Και δεν αναφέρομαι μόνο στα εκλογικά της ποσοστά, αλλά και στην κανονικοποίηση της ακροδεξιάς ατζέντας, στην υποχώρηση των δημοκρατικών αξιών, στην επίθεση στα δικαιώματα και στην επικίνδυνη μετατόπιση ολόκληρου του πολιτικού συστήματος προς τα δεξιά.
Γι’ αυτό θεωρώ ότι το μεγάλο ερώτημα των εκλογών του 2027 δεν είναι μόνο ποιος θα σχηματίσει κυβέρνηση. Είναι και ποια θα είναι η σύνθεση της επόμενης Βουλής. Ποιες πολιτικές δυνάμεις θα εκπροσωπούνται και ποιες φωνές θα απουσιάζουν. Έχει τεράστια σημασία να υπάρχει ισχυρή κοινοβουλευτική παρουσία μιας Αριστεράς που θέτει ζητήματα τα οποία δεν θέτουν η ΕΛ.Α.Σ. ή το ΠΑΣΟΚ: την αναδιανομή του πλούτου, τη σύγκρουση με τα ολιγοπώλια, την ειρήνη, την αντίθεση
στην κούρσα των εξοπλισμών, την αντιμετώπιση της στεγαστικής κρίσης και την κοινωνικά δίκαιη οικολογική μετάβαση.
Δεν μιλάμε απλώς για την εκλογική επιβίωση ενός κόμματος, όπως η Νέα Αριστερά. Μιλάμε για το ποια κοινωνία θέλουμε και ποιες πολιτικές ιδέες θα έχουν τη δυνατότητα να εκπροσωπούνται την επόμενη ημέρα”.
- Πώς βλέπετε το τοπίο της Αριστεράς και τι πιστεύετε ότι μπορεί να αμβλύνει τις όποιες διαφορές;
“Η σημερινή κατάσταση της Αριστεράς δεν μας ικανοποιεί και δεν μπορούμε να προσποιούμαστε ότι όλα πηγαίνουν καλά. Ο κατακερματισμός, οι αντιπαραθέσεις και κυρίως η απομάκρυνση μεγάλου μέρους της κοινωνίας από την Αριστερά συνιστούν ένα βαθύ πολιτικό πρόβλημα. Ένα πρόβλημα που δεν αντιμετωπίζεται ούτε με ευχολόγια περί ενότητας ούτε με συμφωνίες κορυφής.
Χρειάζεται πρώτα απ’ όλα να αναγνωρίσουμε ότι υπάρχει κρίση αξιοπιστίας. Η Αριστερά οφείλει να κάνει ουσιαστική αυτοκριτική για τις επιλογές του παρελθόντος, για τις διαψεύσεις που δημιούργησε, αλλά και για την αδυναμία της να εκφράσει σήμερα τις αγωνίες της κοινωνικής πλειοψηφίας.
Η δική μας αντίληψη είναι ότι η ανασύνθεση της Αριστεράς πρέπει να προχωρήσει προς μία ριζοσπαστική κατεύθυνση. Με κοινή δράση, προγραμματικό διάλογο, συμμετοχή των κινημάτων, των συνδικάτων και των ανένταχτων αριστερών ανθρώπων. Δεν μπορεί να γίνεται με στρογγυλοποίηση των θέσεων για να είναι αρεστή σε όλους, όπως κάνει η ΕΛ.Α.Σ. ούτε με συγκυριακές στροφές 180 μοιρών. Η ενότητα δεν μπορεί να είναι αυτοσκοπός. Πρέπει να έχει πολιτικό περιεχόμενο, κοινωνική αναφορά και πραγματική προοπτική. Να δημιουργεί ελπίδα, όχι απλώς να αθροίζει εκλογικά ποσοστά”.
- Η Νέα Αριστερά δημοσκοπικά παραμένει χαμηλά. Ποιος είναι ο εκλογικός και ο πολιτικός της στόχος;
“Δεν πρόκειται να κρυφτούμε πίσω από το δάχτυλό μας. Η δημοσκοπική εικόνα της Νέας Αριστεράς είναι προβληματική και προφανώς μας προβληματίζει. Δεν αντιμετωπίζουμε τις δημοσκοπήσεις ως κάτι ασήμαντο, ούτε θεωρούμε ότι αρκεί να έχουμε σωστές πολιτικές θέσεις για να μας εμπιστευτεί η κοινωνία.
Έχουμε μπροστά μας μια μεγάλη προσπάθεια πολιτικής και οργανωτικής ανασυγκρότησης. Χρειάζεται να γίνουμε περισσότερο ορατοί, να αποκτήσουμε βαθύτερη κοινωνική γείωση, να ακούσουμε τους ανθρώπους που απομακρύνθηκαν από την Αριστερά και να αποδείξουμε στην πράξη ότι μπορούμε να είμαστε χρήσιμοι στους κοινωνικούς αγώνες και στην καθημερινότητα.
Η Νέα Αριστερά πιστεύει στην ενότητα των δυνάμεων της Αριστεράς σε μία ριζοσπαστική κατεύθυνση που θα μπορέσει να κινητοποιήσει και να εμπνεύσει ξανά τα τμήματα εκείνα της ελληνικής κοινωνίας, που της έχουν γυρίσει την πλάτη μετά από τις παλινωδίες της. Και αυτό να εκφραστεί στις εκλογές. Όμως ο πολιτικός μας στόχος είναι ευρύτερος. Θέλουμε να συμβάλουμε στη συγκρότηση ενός ισχυρού ρεύματος της, με καθαρό ριζοσπαστικό πολιτικό στίγμα και συγκεκριμένες προγραμματικές δεσμεύσεις.
Η πανελλαδική εξόρμηση που πραγματοποιούμε αυτή την περίοδο, εντάσσεται ακριβώς σε αυτή την προσπάθεια. Θέλουμε να συναντηθούμε με την κοινωνία, να ανασυγκροτήσουμε τις οργανώσεις μας και να δημιουργήσουμε δεσμούς με εργαζομένους, νέους ανθρώπους και κοινωνικά κινήματα. Ιδιαίτερα σε μια περίοδο που η Ακροδεξιά διεκδικεί μεγαλύτερο πολιτικό χώρο, το ζήτημα της κοινοβουλευτικής παρουσίας της Αριστεράς αποκτά ιδιαίτερη πολιτική
σημασία”.
- Ο κόσμος σε Γαλλία και Ισπανία κινητοποιείται και αντιδρά, όμως η Ακροδεξιά ανεβαίνει και κυριαρχεί. Πώς το σχολιάζετε;
“Αυτό που συμβαίνει σήμερα στη Γαλλία και σε άλλες χώρες της Ευρώπης είναι εξαιρετικά σημαντικό. Βλέπουμε χιλιάδες νέους ανθρώπους, εργαζομένους, εκπαιδευτικούς και φοιτητές να κινητοποιούνται απέναντι στην ακρίβεια, την υποβάθμιση των δημόσιων υπηρεσιών και τις κοινωνικές ανισότητες. Να διεκδικούν, στην πραγματικότητα, το αυτονόητο, τη δυνατότητα να ζουν με αξιοπρέπεια.
Αξίζει όμως να σημειώσουμε ότι στην Γαλλία, συγκεκριμένα, υπάρχει μία Αριστερά ισχυρή, που τον τελευταίο μήνα ανεβάζει τα ποσοστά της απέναντι στην Ακροδεξιά της Λεπέν. Γιατί στέκεται δίπλα στις μαζικές λαϊκές κινητοποιήσεις και στηρίζει τα αιτήματά τους. Ακόμη και στην Ισπανία παρά την πολιτική κρίση, οι Σοσιαλιστές, έχοντας επιλέξει την αριστερή παράδοση της σοσιαλδημοκρατίας και μαζί με την Αριστερά, μπορούν να νικήσουν τη Δεξιά και την Ακροδεξιά.
Η Ακροδεξιά επιχειρεί να εκμεταλλευτεί την ανασφάλεια, να στρέψει τους ανθρώπους εναντίον των μεταναστών και των πιο αδύναμων και να παρουσιάσει ως υπεύθυνους για την κρίση εκείνους που υφίστανται περισσότερο τις συνέπειές της. Υπάρχουν όμως και σοβαρές ευθύνες της παραδοσιακής σοσιαλδημοκρατίας και κομματιών της Αριστεράς, που σε πολλές περιπτώσεις αποδέχθηκαν τη λιτότητα και τις νεοφιλελεύθερες πολιτικές, και απομακρύνθηκαν από τα κοινωνικά στρώματα που ιστορικά εκπροσωπούσαν.
Το σημαντικό είναι ότι οι κοινωνίες δεν έχουν παραιτηθεί. Οι κινητοποιήσεις δείχνουν ότι υπάρχει αντίσταση, συλλογικότητα και διεκδίκηση. Αλλά αυτό από μόνο του δεν αρκεί.
Το μεγάλο ζήτημα για την Αριστερά είναι να ξαναχτίσει δεσμούς εμπιστοσύνης με την κοινωνία και να διαμορφώσει μια αξιόπιστη πολιτική προοπτική. Να συνδέσει τους καθημερινούς αγώνες με ένα συνολικό σχέδιο κοινωνικού μετασχηματισμού. Γιατί η απάντηση στην ανασφάλεια δεν μπορεί να είναι περισσότερος φόβος, αυταρχισμός και κοινωνικός αποκλεισμός”.
- Στην πατρίδα μας κινητοποιήθηκαν εκπαιδευτικοί, φοιτητές, μαθητές και γιατροί. Πώς μπορούν να στηριχθούν η δημόσια Υγεία και Παιδεία;
“Η κατάσταση στη δημόσια Υγεία και Παιδεία δεν είναι αποτέλεσμα κάποιας φυσικής νομοτέλειας. Είναι αποτέλεσμα συγκεκριμένων πολιτικών επιλογών και προτεραιοτήτων. Και γι’ αυτό μπορεί να αλλάξει.
Σήμερα έχουμε νοσοκομεία με σοβαρές ελλείψεις προσωπικού, εξαντλημένους υγειονομικούς, ασθενείς που αναγκάζονται να πληρώνουν από την τσέπη τους για υπηρεσίες που θα έπρεπε να παρέχονται δωρεάν. Αντίστοιχα, στην εκπαίδευση έχουμε κενά εκπαιδευτικών, σχολικές υποδομές που χρειάζονται αναβάθμιση, υποχρηματοδοτούμενα πανεπιστήμια και οικογένειες που επιβαρύνονται οικονομικά για τη μόρφωση των παιδιών τους.
Οι κινητοποιήσεις των εκπαιδευτικών, των μαθητών, των φοιτητών και των υγειονομικών δεν αφορούν μόνο τις εργασιακές τους διεκδικήσεις. Αφορούν την ποιότητα των υπηρεσιών που απολαμβάνει ολόκληρη η κοινωνία.
Για εμάς, η απάντηση ξεκινά από μια ουσιαστική αύξηση της δημόσιας χρηματοδότησης, μόνιμες προσλήψεις, αξιοπρεπείς μισθούς και σύγχρονες υποδομές. Στην Υγεία απαιτείται ενίσχυση του ΕΣΥ, της πρωτοβάθμιας φροντίδας και των περιφερειακών νοσοκομείων. Στην Παιδεία χρειάζεται ενίσχυση του δημόσιου σχολείου και πανεπιστημίου, της ειδικής αγωγής και της φοιτητικής μέριμνας.
Το ερώτημα είναι και βαθιά δημοσιονομικό. Όταν υπάρχουν πόροι για τεράστια εξοπλιστικά προγράμματα και καταγράφονται υψηλά δημοσιονομικά πλεονάσματα, πρέπει να συζητήσουμε ποιες είναι οι πραγματικές κοινωνικές προτεραιότητες. Η δημόσια Υγεία και Παιδεία δεν αποτελούν δημοσιονομικό βάρος, αλλά θεμελιώδεις προϋποθέσεις ισότητας και δημοκρατίας. Και τελικά, μια κοινωνία κρίνεται από το αν μπορεί να εξασφαλίσει σε κάθε άνθρωπο πρόσβαση στην περίθαλψη και στη μόρφωση, ανεξάρτητα από το εισόδημα ή την κοινωνική του θέση”.
