Ηταν μια παράσταση που συγκίνησε βαθιά το κοινό, αφήνοντας έντονο το αίσθημα ότι πρέπει να παρουσιαστεί ξανά σύντομα. Η παράσταση ξεχώρισε για την πρωτότυπη σύλληψη και τη μοναδική δομή της, συνδυάζοντας έναν καθηλωτικό θεατρικό μονόλογο με τη ζωντανή εκτέλεση 23 εμβληματικών τραγουδιών που καθόρισαν την πορεία της μεγάλης ερμηνεύτριας.
Ο λόγος και η μουσική συνυπήρξαν σε έναν ενιαίο και δυναμικό διάλογο, διατηρώντας αμείωτο το ενδιαφέρον των θεατών από την αρχή έως το τέλος. Η ηθοποιός Σταυρούλα Μπαρδουνιώτη ανέλαβε με απόλυτη επιτυχία το απαιτητικό διπλό εγχείρημα της σκηνοθεσίας και της ερμηνείας, ενσαρκώνοντας τη «δωρική» μορφή της Σωτηρίας Μπέλλου με δύναμη, αυθεντικότητα και βαθιά συναισθηματική ένταση.
Η ερμηνεία της καθήλωσε το κοινό, αποδίδοντας με σεβασμό και αλήθεια το ιδιαίτερο ύφος της σπουδαίας καλλιτέχνιδας. Ο Δημήτρης Αδαμόπουλος στο πιάνο και ο Γιώργος Αδαμόπουλος στο μπουζούκι εντυπωσίασαν με την εκφραστικότητα και τη δεξιοτεχνία τους, παρουσιάζοντας ένα προσεκτικά επιλεγμένο πρόγραμμα με τραγούδια που κάλυψαν όλες τις περιόδους της καλλιτεχνικής διαδρομής της Σωτηρίας Μπέλλου. Η μουσική τους προσέγγιση, μέσα από προσεγμένη ενορχήστρωση, ανέδειξε τον αυθεντικό χαρακτήρα των τραγουδιών και τη συναισθηματική τους ένταση. Η τραγουδίστρια Μιμίκα Τάσση ερμήνευσε τα εμβληματικά τραγούδια της Μπέλλου με σεβασμό, εκφραστικότητα και σπάνια ευαισθησία, συμβάλλοντας καθοριστικά στη συνολική συγκίνηση της παράστασης. Το φινάλε βρήκε τους συντελεστές να καταχειροκροτούνται θερμά για αρκετά λεπτά, μέσα σε μια ατμόσφαιρα συναισθηματικής φόρτισης.
