Ο καταξιωμένος ηθοποιός, ο οποίος θα δώσει το «παρών» στην πρεμιέρα και θα απευθύνει χαιρετισμό στο κοινό, συμμετέχει στην ταινία σε έναν ιδιαίτερο ρόλο, τον οποίο επιλέγει να κρατήσει ως έκπληξη μέχρι την προβολή.

Σε συνέντευξή του στην “Ε” μιλά για το πάθος του π. Βασίλειου Βεργινάδη που υπογράφει τη σκηνοθεσία και το σενάριο, το οποίο τον έκανε να αποδεχθεί χωρίς δεύτερη σκέψη την πρόταση, για τη συγκίνηση των γυρισμάτων στους τόπους όπου έζησαν και πολέμησαν οι ήρωες της Επανάστασης, αλλά και για τη δύναμη του κινηματογράφου να λειτουργήσει ως ζωντανή ιστορική παρακαταθήκη. Παράλληλα, στέκεται στη συλλογική προσπάθεια περισσότερων από 400 ανθρώπων που συμμετείχαν στην παραγωγή, χαρακτηρίζοντας συγκλονιστική την αγάπη και τον εθελοντισμό που συνάντησε σε όλη τη διάρκεια των γυρισμάτων.

-Τι ήταν αυτό που σας έκανε να πείτε «ναι» στη συμμετοχή σας στην ταινία «Νικηταράς – Το πέρασμα στην Αθανασία»;

Αυτό που με έπεισε ήταν η «τρέλα» του πατέρα Βασίλειου. Είχαμε γνωριστεί αρκετά χρόνια πριν από αυτή την ταινία, όταν είχε προσπαθήσει να δημιουργήσει ένα ιστορικό trailer για τη Νέδουσα, με σκοπό κάποια στιγμή να γίνει ταινία. Από τότε με είχε εντυπωσιάσει το πάθος αυτού του ανθρώπου για τον τόπο του, για τους ήρωές μας και για τους ανθρώπους που έχυσαν το αίμα τους ώστε να είμαστε εμείς σήμερα ελεύθεροι. Όταν βλέπεις έναν άνθρωπο σε έναν τόπο μακριά από τα μεγάλα αστικά κέντρα να προσπαθεί με τόσο πάθος να μάθει στα νέα παιδιά την Ιστορία μας, λες αμέσως: «Ναι, είμαι εδώ για ό,τι χρειαστείτε». Δεν θα μπορούσα, λοιπόν, να αρνηθώ αυτή την πρόταση και να μη σταθώ δίπλα τους.

-Ποια ήταν η πρώτη σας σκέψη όταν διαβάσατε το σενάριο και γνωρίσατε καλύτερα την προσέγγιση της ταινίας στη ζωή του Νικηταρά;

Αυτό που θεωρώ πολύ σημαντικό είναι η προσπάθεια αυτών των ανθρώπων να αποτυπώσουν με τα σύγχρονα μέσα την ιστορία ανθρώπων που έζησαν και πάλεψαν για την ελευθερία μας. Δυστυχώς, στα σχολικά βιβλία δεν αναφέρονται όλα αυτά. Επομένως, μια τέτοια ταινία αποτελεί μια μαρτυρία και μια παρακαταθήκη για τις επόμενες γενιές. Εμείς κάποια στιγμή θα φύγουμε, όμως αυτό το υλικό θα παραμείνει και θα μπορούν τα νέα παιδιά μέσα από αυτό να γνωρίσουν πράγματα που δεν διδάσκονται στο σχολείο. Το σενάριο είναι βασισμένο στην ιστορία του Νικηταρά και στη συμβολή του στον Αγώνα για την απελευθέρωση. Είναι πολύ όμορφα γραμμένο, όπως και οι ρόλοι και οι αφηγήσεις που υπάρχουν μέσα στην ταινία. Όμως, ακόμη κι αν δεν ήταν, πάλι θα έλεγα «ναι» σε αυτούς τους ανθρώπους, ακριβώς λόγω του πάθους που έχουν για αυτό που κάνουν.

-Χωρίς να αποκαλύψουμε πολλά για την πλοκή, τι μπορείτε να μας πείτε για τον ιδιαίτερο ρόλο που υποδύεστε;

Ο δικός μου ρόλος είναι μια έκπληξη. Είμαι ένας από τους ήρωες, όμως ο πατέρας Βασίλειος έχει βρει έναν πολύ έξυπνο τρόπο για να τον εντάξει στην ιστορία και γι' αυτό δεν θα ήθελα να αποκαλύψω περισσότερα.
Είναι ουσιαστικά ένας ήρωας που έρχεται από το «τότε» και αφηγείται με έναν ιδιαίτερο τρόπο όσα συνέβησαν.

-Υπήρξε κάποια σκηνή ή κάποια στιγμή στα γυρίσματα που σας συγκίνησε περισσότερο;

Ήταν πολλές οι στιγμές. Και μόνο το γεγονός ότι πατάς στα χώματα αυτών των ανθρώπων, ότι βρίσκεσαι στα σημεία όπου πολέμησαν, έζησαν και σκοτώθηκαν, είναι κάτι μοναδικό.
Κάναμε γυρίσματα ακόμη και στο σπίτι του Νικηταρά. Σκέφτεσαι ότι σε αυτό το σπίτι μεγάλωσε ένα παιδί που στη συνέχεια έκανε όλα όσα γνωρίζουμε. Είναι συγκινητικό και μόνο το ότι βρίσκεσαι σε αυτά τα χώματα, σε αυτούς τους τόπους. Αισθάνομαι πραγματικά ευλογημένος που βρέθηκα εκεί.

-Η επαφή σας με τη Μεσσηνία και ειδικότερα με τη Νέδουσα προέκυψε μέσα από αυτή τη συνεργασία; Θεωρείτε ότι τέτοιες παραγωγές μπορούν να συμβάλουν και στην ανάδειξη του τόπου;

Έχω φίλους και αγαπημένους ανθρώπους στην Καλαμάτα, αλλά ουσιαστικά η πρώτη στενότερη επαφή μου, ειδικά με τη Νέδουσα, έγινε μέσα από τον πατέρα Βασίλειο και τις πρώτες συζητήσεις και τα γυρίσματα που είχαμε κάνει. Είναι ένας μαγικός, καταπληκτικός, ευλογημένος τόπος.
Και βέβαια τέτοιες προσπάθειες μπορούν να βοηθήσουν. Κακά τα ψέματα, η εικόνα σήμερα είναι το άλφα και το ωμέγα. Ειδικά τα νέα παιδιά δεν διαβάζουν όσο παλαιότερα και η πληροφορία περνά σε μεγάλο βαθμό μέσα από την εικόνα. Το γεγονός, λοιπόν, ότι υπάρχουν άνθρωποι που αποτυπώνουν την Ιστορία μας με αυτόν τον τρόπο είναι πολύ σημαντικό. Εμείς θα φύγουμε, αλλά αυτά θα μείνουν. Και είναι σημαντικό οι νεότεροι να έχουν πρόσβαση και σε αυτή την πληροφορία, ώστε να μπορούν να βλέπουν, να γνωρίζουν και τελικά να διαμορφώνουν τη δική τους άποψη, καθώς δυστυχώς μας περνάνε… άλλες πληροφορίες.

-Πρόκειται για μια παραγωγή στην οποία συμμετείχαν περισσότεροι από 400 άνθρωποι. Πώς βιώσατε αυτή τη συλλογική προσπάθεια;

Είναι κάτι απίστευτο. Να βλέπεις ανθρώπους, και ιδιαίτερα νέα παιδιά, να έρχονται με τόση αγάπη και να θέλουν να στηρίξουν μια προσπάθεια που τιμά ανθρώπους οι οποίοι έφυγαν και πολέμησαν για εμάς.
Το να βλέπεις όλον αυτόν τον εθελοντισμό, ανθρώπους να έρχονται με μια αγκαλιά και να λένε «εδώ είμαστε, ό,τι θέλετε», είναι πραγματικά ανατριχιαστικό και συγκλονιστικό.

-Πόσο δύσκολο είναι για έναν ηθοποιό να συμμετέχει σε μια ταινία που πραγματεύεται ιστορικά πρόσωπα και γεγονότα, όπου υπάρχει και η ευθύνη απέναντι στην ίδια την Ιστορία;

Όταν γνωρίζεις ότι ένα σενάριο βασίζεται σε αληθινά γεγονότα, γνωρίζεις την ιστορία και συμφωνείς με όσα παρουσιάζονται, θεωρώ ότι δεν έχεις να φοβηθείς κάτι. Το πρόβλημα θα ήταν να συμμετέχεις σε ένα σενάριο χωρίς να γνωρίζεις τα γεγονότα ή χωρίς να έχεις ψάξει όσα πραγματεύεται. Στη συγκεκριμένη περίπτωση εγώ γνώριζα, ήξερα, εμπιστεύτηκα τους ανθρώπους και συμμετείχα με μεγάλη χαρά και αγάπη.

-Πιστεύετε ότι ο κινηματογράφος μπορεί να βοηθήσει τις νεότερες γενιές να γνωρίσουν διαφορετικά την Ελληνική Επανάσταση και τους ανθρώπους της;

Ναι. Από τη στιγμή που πολλά πράγματα δεν παρουσιάζονται πλέον στα σχολεία με τον τρόπο που θα έπρεπε, θεωρώ ότι ο κινηματογράφος μπορεί να αποτελέσει έναν τρόπο ώστε ένας νέος άνθρωπος να ενημερωθεί και να γνωρίσει καλύτερα την Ιστορία μας.

-Υπάρχει σήμερα χώρος στον ελληνικό κινηματογράφο για περισσότερες παραγωγές που ασχολούνται με σημαντικές προσωπικότητες της ελληνικής Ιστορίας;

Φυσικά και υπάρχει. Και θεωρώ ότι το ίδιο το Υπουργείο θα έπρεπε να προωθεί τέτοιες ενέργειες και να τις χρηματοδοτεί, γιατί τα οικονομικά δεδομένα είναι πολύ δύσκολα. Όταν βλέπεις ότι υπάρχουν άνθρωποι που διψούν για ιστορικά ντοκιμαντέρ και ταινίες αυτού του είδους, είναι κρίμα να στερούνται αυτές τις παραγωγές. Υπάρχει έδαφος. Χρειάζεται όμως χρηματοδότηση και ενίσχυση από το Υπουργείο Πολιτισμού, το κράτος ή οποιονδήποτε άλλο φορέα μπορεί να βοηθήσει. Υπάρχει κόσμος που θέλει να τις δει και υπάρχει κόσμος που θέλει να τις δημιουργήσει.

-Έχετε κάποια καλλιτεχνικά σχέδια για το επόμενο διάστημα που μπορείτε να μοιραστείτε μαζί μας;

Βεβαίως. Ξεκινάμε πρόβες για μια καινούργια θεατρική παράσταση, η οποία θα ξεκινήσει στις 4 Νοεμβρίου στο Melissa Music Theater στην Αθήνα και θα παρουσιάζεται κάθε Τετάρτη και Σάββατο. Το έργο έχει τίτλο «Η γυναίκα μου τρελάθηκε». Παίζουν: Έλντα Πανοπούλου, Γιάννης Σαββιδάκης, Νάντια Μουρούζη, Κωστής Σαββιδάκης, Βίκυ Κουλιανού, Θοδωρής Κατσαφάδος, Παρή Κοραχάη, Ευδοκία Φωτεινά. Σκηνικά: Αντώνης Χαλκιάς. Μουσική επιμέλεια: Νίκος Κούρος. Φωτισμοί: Γιάννης Δρακουλαράκος. Σκηνοθεσία: Ελντα Πανοπούλου. Παράλληλα, ολοκληρώσαμε πρόσφατα τα γυρίσματα μιας ταινίας μεγάλου μήκους του Γιάννη Στραβόλαιμου, με τίτλο «Κατοχή». Είναι ο δημιουργός και της ταινίας «Το Δείπνο του Βοσκού», η οποία έχει προβληθεί μέσω διαδικτύου και έχει διακριθεί σε διοργανώσεις του εξωτερικού. Στην Ελλάδα ωστόσο δεν την έδειξαν στα φεστιβάλ, δεν δέχτηκαν να το κάνουν. Εχει να κάνει με την θρησκεία μας, ο κόσμος την έχει αγαπήσει μέσα από το ίντερνετ και όποιος δεν την έχει δει αξίζει να αφιερώσει λίγο χρόνο.

-Υπάρχει κάτι και σε επίπεδο τηλεόρασης που βρίσκεται στα σχέδιά σας;

Συζητάω κάτι για σειρά, αλλά αυτή τη στιγμή δεν μπορώ ακόμη να ανακοινώσω κάτι περισσότερο.