Το ζήτημα με το σοβαρό πρόβλημα υδροδότησης στις Κιτριές (ευτυχώς όχι στα καταστήματα της περιοχής) είναι διδακτικό και αποκαλυπτικό. Και στέλνει μήνυμα σε αυτούς που ασκούν εξουσία και οφείλουν πέρα από το παρόν, να βλέπουν το μέλλον, την προοπτική της ανάπτυξης.
Οι Κιτριές και τα Καλλιανέικα το καλοκαίρι έχουν πολύ κόσμο, επισκέπτες από κάθε γωνιά της Ελλάδας και όχι μόνο.
Πολύ και περισσότερο κόσμο, τουρισμό έχουν οι περιοχές που προηγούνται: Η Βέργα, η Μικρή Μαντίνεια, οι οικισμοί της παραλιακής Αβίας. Ξενοδοχεία, καταλύματα κάθε είδους, καταστήματα εστίασης και διασκέδασης έχουν πολλαπλασιαστεί. Οπότε, λογικά, έχει αυξηθεί και η κατανάλωση του νερού, του δημόσιου αγαθού που και λόγω της κλιματικής κρίσης και της ξηρασίας έχει μειωθεί.
Οι δημόσιες υποδομές για να στηρίξουν την τουριστική ανάπτυξη των περιοχών, είναι προηγούμενων εποχών, τότε που οι ντόπιοι ήταν περισσότεροι από τους επισκέπτες.
Ο αγωγός ύδρευσης που μεταφέρει το νερό στη Βέργα, στη Μικρή Μαντίνεια και σε όλη την υπόλοιπη ελκυστική περιοχή είναι παλιός και από αμίαντο. Είναι για να καλύψει τις ανάγκες του 1980 και του ‘90.
Λογικά με τέτοια κατανάλωση δεν φθάνει το νερό σε Κιτριές και Καλλιανέικα. Και δεν φθάνει παρά την παρέμβαση ενίσχυσης που πραγματοποίησε τις προηγούμενες ημέρες ο Σύνδεσμος Υδρευσης.
Ο νέος μεγαλύτερος αγωγός της περιοχής είναι ακόμα, στα χαρτιά και τις μελέτες. Εχει καθυστερήσει, έμεινε πίσω, δεν ακολούθησε τον ρυθμό της ανάπτυξης.
Πίσω έχει μείνει και η νέα μεγάλη δεξαμενή του Δήμου Καλαμάτας στον Αγιάννη Καρβούνη, που θα στηρίξει υδρευτικά όλη την ανατολική παραλιακή περιοχή.
Οπως πίσω έχει μείνει και ο νέος αγωγός μεταφοράς νερού Φ800 από τις πηγές Πηδήματος στην Καλαμάτα.
Πιο πίσω έχει μείνει και η αξιοποίηση των νερών από τις πηγές Αγίου Φλώρου, που θα ενισχύσουν το δίκτυο της Καλαμάτας και της ευρύτερης περιοχής.
Οταν γίνουν όλα αυτά τα έργα, θα φθάνει το νερό στις Κιτριές και στα Καλλιανέικα. Μέχρι τότε θα είναι θαύμα που θα φθάνει στη Μικρή Μαντίνεια και την παραλιακή Αβία.
