Για αρκετούς αποτελεί μια αφορμή να βγουν από το σπίτι, να συναντηθούν, να περπατήσουν στην πόλη, να διασκεδάσουν, να αφήσουν για λίγο στην άκρη το κινητό και, εφόσον το επιτρέπει το πορτοφόλι τους, να κάνουν και κάποιες αγορές. Κάθε τέτοια διοργάνωση, φυσικά, έχει και τους επικριτές της. Και αυτό είναι απολύτως θεμιτό. Δεν είναι άλλωστε απαραίτητο κάθε δράση που πραγματοποιείται στην πόλη να εκφράζει όλους. Ούτε, κυρίως, είναι υποχρεωτική η παρουσία κανενός. Όποιος δεν επιθυμεί να βρεθεί στο κέντρο εκείνο το βράδυ, έχει δεκάδες άλλες επιλογές.

Μάλιστα, σε μια καλοκαιρινή περίοδο κατά την οποία η πολυκοσμία συχνά κουράζει τους ντόπιους, η συγκεκριμένη βραδιά μπορεί να λειτουργήσει και διαφορετικά: όσο το κέντρο γεμίζει κόσμο, η παραλιακή ή άλλες περιοχές της πόλης μπορούν να προσφέρουν την ευκαιρία για ένα πιο ήσυχο φαγητό, ένα ποτό ή μια χαλαρή έξοδο.

Το ζήτημα, λοιπόν, δεν είναι αν πρέπει να αρέσει η «Λευκή Νύχτα». Το ζήτημα είναι αν έχουμε αρχίσει να αντιμετωπίζουμε σχεδόν κάθε πρωτοβουλία με μια διάθεση αυτόματης απόρριψης. Σε μια πόλη που διαθέτει επιλογές στον πολιτισμό, στην ψυχαγωγία, στην εστίαση και στην εμπορική δραστηριότητα, δεν υπάρχει λόγος να μετατρέπεται η γκρίνια σε μόνιμη στάση ζωής.

Τ.Αν.