Η απάντηση από το Μαξίμου δεν άργησε να έρθει. Η συνάντηση του πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη με τον περιφερειάρχη Πελοποννήσου Δημήτρη Πτωχό οριοθετεί το γαλάζιο στρατόπεδο. Θέτει ένα ουσιαστικό δίλημμα σε βουλευτές, αιρετούς της αυτοδιοίκησης και στελέχη του κόμματος, καλώντας τους εμμέσως πλην σαφώς να απαντήσουν αν πιστεύουν ότι ο κ. Μητσοτάκης προκαλεί χάος, όπως καταγγέλλει ο κ. Σαμαράς. Σε κάθε περίπτωση, η συνεργασία με μια κυβέρνηση που προκαλεί «σκόπιμα συνθήκες πολιτικής αναρχίας» δεν αιτιολογείται εύκολα. Πολύ περισσότερο δεν δικαιολογείται χάριν του τοπικού συμφέροντος.
Με απλά λόγια: Όποιος αγνοήσει τη δήλωση Σαμαρά και συνεχίσει να δίνει καθημερινά ψήφο εμπιστοσύνης στην κυβέρνηση, εκφράζει ανοιχτά τη διαφωνία του με τις απόψεις και την πορεία του πρώην πρωθυπουργού. Από εκεί και πέρα, παραμένει άγνωστο πόσοι τοπικοί πολιτικοί παράγοντες θα ρισκάρουν μια σύγκρουση με την κυβέρνηση για να εκφράσουν την πίστη τους στον κ. Σαμαρά. Ούτε γνωρίζω πόσοι δήμαρχοι διατίθενται να κόψουν τον ομφάλιο λώρο που συνδέει τους δήμους με τα υπουργεία για να ακολουθήσουν την πορεία του.
Είμαι όμως απολύτως βέβαιος ότι για μια ακόμα φορά ο κ. Σαμαράς θα κάνει ό,τι περνάει από το χέρι του για να κατακτήσει την εξουσία. Αισθάνεται δικαιωμένος, καθώς τα προηγούμενα «πετροβολήτα της τζαμαρίας» τον οδήγησαν στο Μαξίμου. Γιατί να σταματήσει λοιπόν να ρίχνει πέτρες; Επειδή θα πληγωθούν ανεπανόρθωτα οι τοπικοί παράγοντες που δεν κληρονόμησαν τη δική του ισχυρή ατζέντα; Ας μη είμαστε αφελείς. Όποιος μάχεται για την εξουσία είναι κυνικός. Είναι έτοιμος να θυσιάσει εκείνους που στήριξε, για να τον βοηθήσουν μελλοντικά. Αν αυτοί είναι αφελείς, το πρόβλημα είναι δικό τους.
