Δευτέρα, 27 Αυγούστου 2012 12:55

Το παλαιοκομματικό παιχνίδι …απογειώνεται στην Τρίπολη

Γράφτηκε από τον
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(1 Ψήφος)

Το σχέδιο Τατούλη για αεροδρόμιο στην Τρίπολη παραμένει ζωντανό και υπενθυμίζεται κάθε φορά που θέλει να επιδείξει ειδικό ενδιαφέρον για την Αρκαδία. Η λογική, αλλά κυρίως η εμπειρία που έχει σωρευτεί μετά την ουσιαστική χρεοκοπία της χώρας, λέει ότι τέτοιο αεροδρόμιο δύσκολα θα γίνει και ακόμα δυσκολότερα θα λειτουργήσει. Η συγκεκριμένη υπόθεση δεν είναι τίποτα άλλο από ένα απομεινάρι παραγωγής δημοσίου έργου του παλιού καλού τρόπου, της ικανοποίησης δηλαδή κάθε φαντασίωσης με δανεικά από τις επόμενες γενιές. Είναι πλέον γνωστό ότι ένας από τους βασικούς λόγους της σημερινής χρεοκοπίας είναι η κατασπατάληση πολύτιμων πόρων, εθνικών και ευρωπαϊκών, σε μελέτες και λοιπά παρελκόμενα που είχαν ως αποτέλεσμα την παραγωγή έργων - φαντασμάτων, που ουδέποτε προσέφεραν κάτι ουσιαστικό στην ανάπτυξη περιοχών και γενικότερα της εθνικής οικονομίας. Ο περιφερειάρχης, ως πολιτικός παλιάς κοπής και φιλοσοφίας, προσπαθεί να τσιμπήσει ψηφουλάκια πουλώντας έργα υποδομής που απευθύνονται στο τοπικό ακροατήριο το οποίο έχει συνδέσει την ανάπτυξη με μπετά, στρατόπεδα, πανεπιστήμια και κάθε είδους υπηρεσία. Δεν ενδιαφέρεται δηλαδή για την ορθολογική αξιοποίηση πόρων και δυνατοτήτων αλλά για την ικανοποίηση αιτημάτων των τοπικών κοινωνιών και των φορέων τους.

Στην προσπάθειά του να υπερκεράσει τις αντιδράσεις που έχουν προκληθεί στη Μεσσηνία, ο περιφερειάρχης, ως καπάτσος πολιτευτής, ανακάλυψε τη συνδυασμένη δράση των δύο δομών. Παραμύθια για μικρά παιδιά δηλαδή γιατί τέτοιο πράγμα δεν μπορεί να υπάρξει. Επειδή το καλαμπούρι με τα αεροδρόμια της Πελοποννήσου έχει κρατήσει αρκετά και τα μισόλογα περί μελετών και αυτοχρηματοδοτήσεων είναι ενοχλητικά σε όσους διαθέτουν ακόμα στοιχειώδη λογική, πρέπει να δοθούν καθαρές απαντήσεις που θα οδηγούν σε καθαρές λύσεις. Διαπίστωση πρώτη: δυο αεροδρόμια σε Καλαμάτα και Τρίπολη δεν μπορούν να λειτουργήσουν συμπληρωματικά αλλά μόνο ανταγωνιστικά. Αποτέλεσμα του «ανταγωνισμού» θα είναι να μείνει ένα από τα δύο σε λειτουργία, αφού βέβαια στην πορεία έχουν ξοδευτεί πολύτιμοι ιδιωτικοί και δημόσιοι πόροι. Το ερώτημα που τίθεται είναι απλό: Στις παρούσες οικονομικές συνθήκες περισσεύουν πόροι για μελέτες και έργα μεγάλης κλίμακας, προκειμένου να ψευτολειτουργήσει ένα ακόμα επαρχιακό αεροδρόμιο, σε δυσμενές μάλιστα κλιματικό περιβάλλον και γεωγραφικό ανάγλυφο που θα απαιτήσει επιπρόσθετο ακριβό εξοπλισμό προσέγγισης των αεροσκαφών ή έχει προτεραιότητα η αξιοποίηση υπαρχουσών και εν λειτουργία υποδομών; Η απάντηση θεωρούμε ότι είναι αυτονόητη, στα πλαίσια βέβαια της κοινής λογικής και της οικονομίας.

Επειδή πολύς λόγος γίνεται για την αξιοποίηση του αεροδρομίου της Τρίπολης από την τουριστική βιομηχανία, καλό θα ήταν να γίνει αντιληπτό απ' όλους ότι ο κυρίαρχος στόχος θα πρέπει να είναι η ενοποίηση του τουριστικού προϊόντος της Πελοποννήσου. Η λειτουργική διασύνδεση δηλαδή της Επιδαύρου με την Αρχαία Μεσσήνη και την Ολυμπία είναι το αναπτυξιακό στοίχημα της περιοχής και όχι η οικοδόμηση νέων τοπικιστικών συμπλεγμάτων. Να «πουλήσουμε» δηλαδή τουριστικά όλη την Πελοπόννησο ως ένα ενιαίο νησί. Σε αυτή την προοπτική -και με την προϋπόθεση ότι θα ολοκληρωθεί και η κατασκευή της Ολυμπίας Οδού- το αεροδρόμιο της Καλαμάτας θα έχει μεγαλύτερη κομβική σημασία μιας και θα διασυνδέει μεγαλύτερους τουριστικούς προορισμούς της Νότιας Πελοποννήσου και της Δυτικής Ελλάδας.

Το μεγάλο πολιτικό πρόβλημα της χώρας όμως είναι ότι χρόνια τώρα απουσιάζει η κοινή λογική και η αίσθηση οικονομίας από το πολιτικό προσωπικό της. Ο καθένας θέλει να κάνει το κομμάτι του, φορτώνοντας τη χώρα με υποχρεώσεις, υπονομεύοντας τελικά το μέλλον της. Σε λίγο καιρό η Πελοπόννησος μπορεί να αποκτήσει τρία αεροδρόμια τα οποία θα υπολειτουργούν κινούμενα μεταξύ φθοράς και αφθαρσίας. Σε τελική ανάλυση και επειδή τα αεροδρόμια αργά ή γρήγορα θα καταλήξουν σε ιδιώτες, αν υπάρχει επενδυτικό ενδιαφέρον για το αεροδρόμιο της Τρίπολης, ας παραχωρηθεί από τώρα χωρίς να ξοδευτούν πολύτιμοι πόροι σε μελέτες από την Περιφέρεια, το Δημόσιο και την Ε.Ε.  Αυτές είναι καθαρές επιλογές και λύσεις. Ολα τα άλλα είναι καθρεφτάκια για τους ιθαγενείς.

 
Του Γιώργου Παναγόπουλου

panagopg@gmail.com

Τελευταία τροποποίηση στις Κυριακή, 26 Αυγούστου 2012 23:57