«Το δημογραφικό, μαζί με την εθνική ανεξαρτησία και την εδαφική ακεραιότητα, αξιολογείται από τη Βουλή των Ελλήνων ως ζήτημα υψίστης εθνικής σημασίας και ως το πιο κρίσιμο πρόβλημα της πατρίδας μας», τόνισε ο Πρόεδρος της Βουλής Νικήτας Κακλαμάνης, στην ημερίδα που διοργάνωσε την Τετάρτη η Βουλή στο πρώην Καπνεργοστάσιο, στην οδό Λένορμαν, υπό τον τίτλο «ΔΗΜΟΓΡΑΦΙΚΟ #Η_συνέχεια@ΚΑΠΝΕΡΓΟΣΤΑΣΙΟ».
Στο πλαίσιο της ίδιας ημερίδας ανακοινώθηκε η πρόσληψη του παιδιού μιας 12μελούς οικογένειας στη Βουλή και η επανασύσταση της Διακομματικής Επιτροπής για το Δημογραφικό. Ενδιάμεσα έγιναν οι γνωστές διαπιστώσεις για το πόσο τραγική είναι η κατάσταση, πώς ερημώνει η ύπαιθρος και πώς η χώρα συρρικνώνεται πληθυσμιακά, καθώς και ότι «απαιτείται εθνικό σχέδιο με συνέχεια, ρεαλισμό και ευρεία συναίνεση». Άλλη μία, δηλαδή, εκδήλωση συμβολικού χαρακτήρα, χωρίς όμως ουσιαστικές προτάσεις.
Η αναγνώριση του προβλήματος και η προτεραιοποίησή του είναι βεβαίως σημαντικό γεγονός και, όπως έχουμε αναφέρει και άλλη φορά, είναι εξαιρετικά θετικό ότι το πολιτικό σύστημα έχει αντιληφθεί πως το δημογραφικό αποτελεί το σημαντικότερο πρόβλημα της χώρας. Το ζήτημα, όμως, είναι ότι και εδώ, όπως και μετά τη χρεοκοπία του 2009, ασχολούμαστε με το αποτέλεσμα και όχι με την αιτία που οδηγεί σε αυτό.
Το δημογραφικό δεν οφείλεται στα ζευγάρια που δεν κάνουν παιδιά, αλλά στο ότι στο οικονομικό, κοινωνικό και πολιτικό πλαίσιο της χώρας δεν μπορούν να αυξηθούν οι γεννήσεις. Επιπρόσθετα, στο σημείο που έχουμε φτάσει, είναι πλέον εξαιρετικά δύσκολο αυτό να αναστραφεί. Ακόμα και αν όλα τα παιδιά που θα γεννιούνταν από εδώ και στο εξής διορίζονταν με κάποιο «μαγικό» τρόπο στη Βουλή, οι δημογραφικοί δείκτες ελάχιστα θα μεταβάλλονταν, ενώ θα ολοκληρωνόταν η εγκατάλειψη της επαρχίας.
Οι πολιτικοί γνωρίζουν ότι με τα δεδομένα που έχουν διαμορφωθεί, η κατάσταση δεν μπορεί να μεταβληθεί ριζικά. Με ημερίδες και διακομματικές επιτροπές θέλουν να κερδίσουν χρόνο, ώστε να δείξουν ότι κάτι μελετούν και ότι λαμβάνουν κάποια μέτρα, τα οποία είναι κατά βάση συμβολικά. Όλοι, όμως, γνωρίζουν -χωρίς να το ομολογούν δημόσια- ότι αν η χώρα δεν δεχθεί ξανά, όπως έγινε τη δεκαετία του ’90, μια ισχυρή δημογραφική τόνωση από νέα ζευγάρια μεταναστών, δεν πρόκειται να αλλάξουν οι δημογραφικοί δείκτες. Υπάρχουν, βέβαια, και οι υπερπατριώτες, που αφού κλάψουν γοερά για το δημογραφικό, στη συνέχεια ζώνονται τα άρματα και εκστρατεύουν κατά όσων προτείνουν τη λύση μέσω της μετανάστευσης.
Η επίκληση της Ιστορίας για τις μετακινήσεις των πληθυσμών και για το πώς διαχρονικά διαμορφώνονται οι κοινωνίες και δημιουργούνται τα έθνη-κράτη δεν φαίνεται να έχει κανένα νόημα. Οι περισσότεροι νομίζουν ότι είναι απόγονοι του Περικλή του Χρυσού Αιώνα της Αθήνας, ο οποίος -εννοείται- ήταν… χριστιανός, ίσως και δευτεροξάδελφος του Αδάμ, ενώ ο Μέγας Αλέξανδρος, κατά την ίδια λογική, διέδωσε τον χριστιανισμό και τον ελληνικό πολιτισμό σε όλη την Ανατολή! Πάνω-κάτω έτσι τα έχει, δυστυχώς, τα πράγματα στο μυαλό της μια μεγάλη μερίδα του πληθυσμού, και αυτό εκμεταλλεύονται οι πονηροί πολιτευτές.
Στην περίοδο της οικονομικής κρίσης, η έλλειψη γνώσης βασικών αρχών οικονομίας και λειτουργίας του παγκόσμιου πολιτικού και οικονομικού συστήματος οδήγησε στο να πιστεύει το 63% του ελληνικού πληθυσμού ότι «δεν χρωστά, δεν πληρώνει» και ότι ψηφίζοντας «όχι» σε ένα δημοψήφισμα, θα συγκλονίσει τον κόσμο. Έτσι πιστεύουν και τώρα ότι με κάποιον μαγικό τρόπο θα επιστρέψουν οι νέοι που έφυγαν -και συνεχίζουν να φεύγουν- από τη χώρα και θα αρχίσουν να γεννοβολούν σαν κουνέλια, ώστε να αυξηθεί ο πληθυσμός, να λυθεί το συνταξιοδοτικό και να αποτραπεί η οικονομική κατάρρευση. Αυτό, προφανώς, δεν πρόκειται να συμβεί.
Αυτό που μπορεί να συμβεί και να έχει άμεσο αποτέλεσμα είναι η οργανωμένη εγκατάσταση οικογενειών οικονομικών μεταναστών, ώστε να τονωθεί η αγροτική παραγωγή, η οικοδομή, ο τουρισμός και μια σειρά από εργασίες, που δεν αποτελούν επιλογή των Ελλήνων. Να σταματήσει η υποκρισία τού «κάτι κάνουμε για το δημογραφικό» και να δούμε τι μπορούμε πραγματικά να κάνουμε, για να παραμείνει η χώρα ζωντανή. Το δημογραφικό είναι ζήτημα επιβίωσης για τη χώρα, η οποία δεν κινδυνεύει από την είσοδο νέων μεταναστών -οι οποίοι μπορούν να τονώσουν την οικονομία και την κοινωνία της- αλλά από την αδυναμία να αντιμετωπίσει με θάρρος το πρόβλημα, φοβούμενη να συγκρουστεί με τους ακραίους λαϊκιστές, που «πωλούν Ελλάδα», ενώ αν έχουν παιδιά, τα στέλνουν για σπουδές και εργασία στο εξωτερικό.

panagopg@gmail.com