Έτσι, άλλαξαν τροπάριο και τώρα ψέλνουν διαρκώς για τον «υπερτουρισμό», επιχειρώντας να στρέψουν τους ντόπιους εναντίον των επισκεπτών. Φυσικά, η Μεσσηνία δεν υποφέρει από υπερτουρισμό. Μια απλή σύγκριση των διανυκτερεύσεων και των επισκέψεων με τον νομό Χανίων αρκεί για να πείσει και τον πιο δύσπιστο.
Όμως, οι πρωτοψάλτες της μιζέριας δεν ενδιαφέρονται για τα πραγματικά στοιχεία. Απευθύνονται απλώς στο συναίσθημα, ωραιοποιούν το παρελθόν και ποντάρουν στην εγγενή τάση των ανθρώπων να νοσταλγούν τα νιάτα τους, λησμονώντας τις παλιές δυσκολίες. Το ενδιαφέρον είναι ότι ψέλνουν με την ίδια ευκολία τόσο από το δεξιό όσο και από το αριστερό αναλόγιο. Κοινός στόχος τους παραμένει η δημιουργία χάους, ώστε να καταλάβουν την εξουσία στην αναμπουμπούλα. Οι φυλετικές, θρησκευτικές ή ταξικές αντιθέσεις αποτελούν απλά το ιδεολογικό πρόσχημα.
Ο πραγματικός σκοπός είναι η υπονόμευση της δημοκρατίας και η επιβολή ενός αυταρχικού καθεστώτος στο όνομα της φυλής, της θρησκείας ή της τάξης. Για να το πετύχουν, μεγεθύνουν υπαρκτά προβλήματα και τροφοδοτούν την αγανάκτηση. Ουσιαστικά, δεξιοί και αριστεροί θιασώτες της καταστροφής ονειρεύονται έναν «τρίτο γύρο» για να λύσουν τις διαφορές τους, θάβοντας οριστικά τη δημοκρατία. Σε αυτή την προσπάθεια βρίσκουν συμμάχους τα διαδικτυακά τρολ Ανατολής και Δύσης, που βλέπουν την Ελλάδα ως το μαλακό υπογάστριο για να διαλύσουν την Ευρωπαϊκή Ένωση. Η ίδια η ΕΕ, εγκλωβισμένη στη γραφειοκρατία της, αδυνατεί να καταλάβει ότι οι πόροι της δεν αρκούν για την κοινωνική συνοχή και ότι με ευρωπαϊκές δαπάνες τρέφονται όσοι απεργάζονται τη διάλυσή της. Το ενδεχόμενο να πετύχουν τον στόχο τους και να μετατρέψουν τη Μεσσηνία σε Κούβα ή Μπαγκλαντές της Μεσογείου δεν είναι φαντασιοπληξία. Κι αυτό γιατί η πλειονότητα των Μεσσηνίων, που βγάζει το ψωμί της από τον τουριστικό κλάδο, αφήνει τις προκλήσεις αναπάντητες, θεωρώντας λανθασμένα τη δημοκρατία και την ευημερία ως δεδομένες.
