Η επίθεση από ΗΠΑ και Ισραήλ στο Ιράν έχει δημιουργήσει νέα δεδομένα σε όλα τα επίπεδα. Η απροκάλυπτη επίθεση σε ένα κράτος, κόντρα στο διεθνές δίκαιο, ακολουθεί τον δρόμο που άνοιξε η Ρωσία στην Ουκρανία και δείχνει ότι περνάμε σε μια νέα φάση, όπου το δίκιο του ισχυρού υπερισχύει έναντι των πάντων. Ο καθένας από εδώ και στο εξής μπορεί να επιτίθεται στον διπλανό του, επειδή θεωρεί ότι ζημιώνεται ή ακόμη και προληπτικά, για να μη ζημιωθεί στο μέλλον. Οι διεθνείς οργανισμοί και οι κανόνες που χτίστηκαν μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο έχουν καταρρεύσει και αυτό μόνο καλή εξέλιξη δεν θεωρείται.
Μπαίνουμε σε μια νέα σκοτεινή περίοδο, η οποία κανείς δεν ξέρει και δεν μπορεί να προβλέψει πού θα οδηγήσει. Το ποια είναι η σωστή ή η λάθος πλευρά της Ιστορίας και πού θα οδηγήσουν οι απροκάλυπτες πολεμικές συγκρούσεις, δεν μπορεί να προβλεφθεί και αυτό που σήμερα φαντάζει αυτονόητο μπορεί να αποδειχθεί αύριο στρατηγικό λάθος. Το μόνο σίγουρο είναι ότι στην παρούσα φάση έχουν απαξιωθεί πλήρως οργανισμοί, όπως ο ΟΗΕ, ενώ σε δύσκολη φάση βρίσκεται και η Ε.Ε., η οποία προσπαθεί να ισορροπήσει ανάμεσα σε πολέμους και εσωτερικές αντιφάσεις.
Η Ελλάδα έχει επιλέξει πλευρά στους πολέμους και θεωρεί ότι θα βρεθεί σε αυτή των νικητών, για να προστατεύσει τα εθνικά της συμφέροντα. Η αλήθεια είναι ότι η Ελλάδα κέρδιζε πάντα ιστορικά όταν έπαιρνε καθαρή θέση και βρισκόταν στην πλευρά των νικητών. Δεν γνωρίζουμε αν υπήρχε στην παρούσα φάση άλλη δυνατότητα ή πού θα οδηγούσε ένας πιθανός δρόμος ουδετερότητας, αλλά με βάση όσα επικρατούν στην ευρύτερη γειτονιά μας μάλλον ακολουθούμε αυτό που στον παρόντα χρόνο δείχνει σχεδόν αυτονόητο. Πάμε δηλαδή με αυτούς που έχουν τις περισσότερες πιθανότητες να κερδίσουν, κλείνοντας τα μάτια σε όλα τα υπόλοιπα.
Βέβαια το πώς θα εξελιχθούν τα πράγματα και αν ο κυνικός ρεαλισμός θα αποδώσει, δεν εξαρτάται από εμάς, αλλά από τις εξελίξεις σε όλα τα μέτωπα. Ο κίνδυνος για εμάς είναι ότι η κατάρρευση κάθε νομιμότητας σε διεθνές επίπεδο μας δημιουργεί μεγάλη ανασφάλεια για το τι μπορεί να συμβεί στο μέλλον σε ανοιχτά εθνικά ζητήματα. Μεγάλο επίσης πρόβλημα αποτελεί η αποδυνάμωση της Ε.Ε., που αν δεν αντέξει τους κραδασμούς, θα σημάνει στρατηγική ήττα για τη χώρα μας, η οποία θα βρεθεί εντελώς μόνη σε έναν κόσμο που αναδιαμορφώνεται με απίστευτη ταχύτητα και δυναμική.
Οι εξελίξεις που συμβαίνουν σε παγκόσμιο επίπεδο είναι απολύτως λογικό να επηρεάζουν τις εσωτερικές πολιτικές εξελίξεις. Η σταθερότητα σε αυτές τις περιπτώσεις υπερισχύει όλων των υπολοίπων και, όπως είναι λογικό, αυξάνει την κυβερνητική υπεροχή. Ο χειρισμός της κρίσης από τον πρωθυπουργό, με την άμεση επιλογή στρατοπέδου, αλλά και την αποστολή στρατιωτικών δυνάμεων στην Κύπρο, αποδυνάμωσε την κριτική των «ανησυχούντων» στο δεξιό κομμάτι του κόμματός του και αύξησε τη συσπείρωση της κομματικής βάσης. Αυτό αποτυπώνεται ήδη σε μπαράζ δημοσκοπήσεων, στην «τούρλα του Σαββάτου», προκειμένου να ενισχυθεί το επικοινωνιακό αφήγημα. Δεν χωρά όμως αμφιβολία ότι η κυβέρνηση βγαίνει ενισχυμένη σε πρώτη φάση από τον πόλεμο.
Το ζήτημα ωστόσο που θα κρίνει τις εκλογές δεν είναι η πρώτη φάση, αλλά οι επόμενες. Στο καλό σενάριο, όπου ο πόλεμος τελειώσει μέσα στις επόμενες εβδομάδες και δεν προκύψουν άλλα ζητήματα, θα μείνουν οι επιπτώσεις στην οικονομία και, όπως είναι γνωστό, το πρώτο που πάει στην κάλπη είναι η τσέπη. Όλα δείχνουν ότι οι εξελίξεις σε αυτόν τον τομέα δεν θα είναι τόσο θετικές. Οι αυξήσεις του παρόντος δύσκολα θα αποσυρθούν στο μέλλον, δημιουργώντας ένα ασφυκτικό περιβάλλον για το μέσο νοικοκυριό.
Η πραγματική οικονομία στη χώρα ήταν ήδη επιβαρυμένη και κάθε σταγόνα που πέφτει, ξεχειλίζει το ποτήρι της οργής. Αν οι ψηφοφόροι φτάσουν στην κάλπη με οργή για την καθημερινότητά τους, δεν θα θυμηθούν ούτε τις φρεγάτες ούτε τα F-16, αλλά το ακριβό ενοίκιο και τον λογαριασμό που δεν έχουν να πληρώσουν. Αυτός είναι ο απρόβλεπτος παράγοντας που κανείς δεν ξέρει τι θα φέρει, παρότι κραυγάζει στα ποιοτικά χαρακτηριστικά όλων των δημοσκοπήσεων. Το ότι κάποιοι κάνουν πως δεν το βλέπουν είναι μια άλλη ιστορία, αλλά το 75% και το 80% είναι συγκλονιστικά νούμερα, που δεν μπορούν παρά να εκφραστούν στην κάλπη.
panagopg@gmail.com
