Οι πυρκαγιές είναι καταστροφικές για μία ακόμα χρονιά, στοιχίζουν ανθρώπινες ζωές και δημιουργούν τεράστια οικονομικά και περιβαλλοντικά ζητήματα στη χώρα. Κάθε χρόνο τα ίδια, με τις διαπιστώσεις να επαναλαμβάνονται και, ανάλογα από ποια γωνία προσεγγίζει ο καθένας τα πράγματα, να καταλήγει σε συμπεράσματα. Οι μεν τα ρίχνουν στην κλιματική αλλαγή και τα ακραία καιρικά φαινόμενα, οι δε στην ανικανότητα και την έλλειψη σχεδίου. Στα σόσιαλ μίντια οι θεωρίες συνωμοσίας κάνουν πάρτι, με τη διαφορά ότι περάσαμε από τους οικοπεδούχους του ’80 στις ανεμογεννήτριες της νέας εποχής.
 
Η αλήθεια βέβαια είναι ότι η χώρα κάθε χρόνο καίγεται γιατί έχουν αλλάξει οι συνθήκες στο περιβάλλον και την ύπαιθρο. Η οργιώδης βλάστηση μετά τις βροχοπτώσεις των τελευταίων μηνών, σε συνδυασμό με το γεγονός ότι στην ύπαιθρο έχει περιοριστεί η ανθρώπινη δραστηριότητα - αφήνοντας βοσκότοπους ανεκμετάλλευτους και ακαθάριστα κτήματα, δρόμους και μονοπάτια - έχουν δημιουργήσει τη νέα συνθήκη. Ο συνδυασμός αυτών των δύο παραγόντων συμβάλλει αποφασιστικά στο να δημιουργούνται πυρκαγιές που παίρνουν ανεξέλεγκτες διαστάσεις. Τα μέσα πυρόσβεσης μπορεί να έχουν αυξηθεί, ειδικά τα εναέρια, αλλά φαίνονται πολύ λίγα και αναποτελεσματικά μπροστά στο μέγεθος των πυρκαγιών.
 
Το πρόβλημα δεν είναι προφανώς ελληνικό ή θέμα ανικανότητας του μηχανισμού. Ειδικά φέτος το καλοκαίρι, σχεδόν όλες οι μεσογειακές χώρες αντιμετώπισαν τεράστιες πυρκαγιές. Οι θεωρίες συνωμοσίας δεν αντέχουν να μπουν στη μεγάλη εικόνα της διεθνούς πραγματικότητας. Δεν υπάρχουν δηλαδή δράκοι στο αφήγημα. Τα πράγματα με τις πυρκαγιές ήταν και παραμένουν εξηγήσιμα. Δεν υπάρχει κάποιο μυστήριο. Οι περισσότερες πυρκαγιές οφείλονται σε αμέλεια και ατυχήματα, ελάχιστες οφείλονται σε εμπρησμούς, και αυτές αφορούν συνήθως διαταραγμένες υπάρξεις ή εκβιασμούς και ξεκαθάρισμα λογαριασμών διαφόρων ειδών. Κανένας δεν συνωμοτεί για να κάψει την Ελλάδα. Η Ελλάδα, όπως και όλες οι άλλες χώρες, καίγεται για τους ίδιους περίπου λόγους.
 
Η προσγείωση στην πραγματικότητα είναι κρίσιμο στοιχείο για να μπορέσει να τεθεί το ζήτημα των πυρκαγιών στην πραγματική του διάσταση. Η αλήθεια είναι ότι τα τελευταία χρόνια έχουν περιοριστεί οι αφορισμοί του παρελθόντος. Οι πολίτες αντιλαμβάνονται ότι τα πράγματα δεν είναι εύκολα και δεν δέχονται λαϊκίστικες προσεγγίσεις, οι οποίες κυριαρχούσαν στο παρελθόν. Οι πυρκαγιές δεν σβήνουν με λόγια, ούτε περιορίζονται με τάγματα εφόδου και πατριώτες που έχουν πάντα την εύκολη και αυθεντική λύση. Κάθε πυρκαγιά αποτελεί ένα μάθημα για το τι πρέπει να γίνει και πώς θα πρέπει να αποφευχθούν στο μέλλον αντίστοιχες καταστάσεις. Η χώρα και η ύπαιθρός της έχει αλλάξει, προκύπτουν νέοι κίνδυνοι, αλλά και δυνατότητες πρόληψης και δράσης. Ο αγώνας είναι δύσκολος, αλλά δεν πρόκειται να κερδηθεί με αφορισμούς.
 
panagopg@gmail.com