Η παραχώρηση του Aεροδρομίου Καλαμάτας εγκρίθηκε με τους ψήφους μόνο της κυβερνητικής πλειοψηφίας στη Βουλή. Το ΠΑΣΟΚ προτίμησε να κρυφτεί πίσω από το «παρών», χρησιμοποιώντας το γεγονός ότι όλα έγιναν σε ασφυκτικό χρονικό πλαίσιο και δεν κατατέθηκε έγκαιρα η συγκεκριμένη σύμβαση για να μελετηθεί, σημειώνοντας ότι συμφωνεί με τη μέθοδο παραχώρησης αλλά έχει επιφυλάξεις στο τι προβλέπει η σύμβαση. Τα υπόλοιπα κόμματα ήταν αρνητικά, κυρίως για λόγους διαφωνίας με τη μέθοδο παραχώρησης της λειτουργίας του αεροδρομίου σε ιδιώτες, υποστηρίζοντας είτε ότι «ξεπουλιέται» έτσι η δημόσια περιουσία είτε ότι το κράτος θα έπρεπε να αναβαθμίσει με δικούς του πόρους τις εγκαταστάσεις του Aεροδρομίου.
Η παραχώρηση του Aεροδρομίου δεν είναι βεβαίως πώληση, αλλά μια μορφή μακροχρόνιας ενοικίασης που προβλέπει χρηματικό αντίτιμο αλλά και κατασκευή υποδομών. Όταν κάποιος ενοικιάζει ένα σπίτι μακροχρόνια δεν το πουλά, και βεβαίως, αντί για μηνιαίο αντίτιμο, μπορεί να περιλαμβάνονται στη συμφωνία εργασίες αναβάθμισης που αποτελούν προφανώς μέρος του ενοικίου. Αυτό είναι, σε απλουστευμένες γραμμές, οι συμβάσεις παραχώρησης. Η ενοικίαση όμως δεν δημιουργεί στους πολίτες αρνητικά συναισθήματα γι' αυτό επιλέγεται ο όρος του «ξεπουλήματος», για να δημιουργηθεί η αίσθηση της απώλειας, ότι κάτι χάνεται.
Η εμπειρία έχει βεβαίως δείξει ότι τίποτα δεν χάνεται αντίθετα, οι πολίτες τόσο στους αυτοκινητοδρόμους όσο και στα αεροδρόμια απολαμβάνουν καλύτερες υπηρεσίες. Στην περίπτωση των αυτοκινητοδρόμων, η ασφάλεια δεν μπορεί να κοστολογηθεί και είναι η μεγάλη κατάκτηση των τελευταίων 20 χρόνων. Το κράτος, για να κατασκευάσει και να λειτουργήσει τα ίδια έργα, θα ήθελε πολλαπλάσιους πόρους σε πενταπλάσιους χρόνους. Το πώς και το γιατί προφανώς και είναι ένα ωραίο θέμα συζήτησης, από το οποίο ο καθένας μπορεί να λέει ό,τι θέλει, αλλά το γεγονός είναι ότι σε όλο τον ανεπτυγμένο κόσμο οι παραχωρήσεις είναι αυτές που επιλέγονται για να επιτυγχάνεται οικονομία και -το σημαντικότερο - αποτελεσματικότητα.
Η υπεράσπιση χρεοκοπημένων αντιλήψεων είναι προφανές ότι ενισχύει πολιτικά συγκεκριμένες δυνάμεις και κόμματα, και είναι πραγματικά εκπληκτικό ότι μεγάλη πλειοψηφία πολιτικών δεν αντιλαμβάνεται πολλές φορές τα αυτονόητα. Οι αυταπάτες και οι εμμονές στοιχίζουν, γιατί το πρόβλημα δεν είναι οι παραχωρήσεις, αλλά το πώς εκτελούνται οι συμβάσεις και οι επιμέρους προβλέψεις τους. Αντί δηλαδή να ελέγχονται τα επιμέρους -γιατί ως γνωστόν ο διάβολος κρύβεται στις λεπτομέρειες - επιλέγονται τα εύκολα «όχι σε όλα», τα οποία αποτελούν το τέλειο άλλοθι για να ευημερούν πολιτικές κυριαρχίες και ταυτόχρονα να γίνονται μια χαρά ανεξέλεγκτα οι …δουλίτσες.
panagopg@gmail.com
