Τα ΔΗΠΕΘΕ ήταν η κατάκτηση μιας εποχής που το θέατρο στην επαρχία ήταν κοινωνικό αίτημα και ανάγκη. Συνέβαλαν στο να γνωρίσει ο κόσμος το θέατρο και να καταλάβει τη διαφορά της τέχνης από τη σαχλαμάρα που υπάρχει απλώς για να περνά η ώρα. Αποτέλεσαν ταυτόχρονα το μέτρο σύγκρισης και το κίνητρο για δεκάδες ερασιτεχνικά σχήματα, ώστε να δημιουργήσουν τις δικές τους παραστάσεις. Όπου υπήρχε ένα καλό ΔΗΠΕΘΕ, αναπτύχθηκαν και πολλά ερασιτεχνικά σχήματα, πλουτίζοντας πολιτιστικά πόλεις και περιοχές.
Φτάσαμε έτσι να έχουμε ερασιτεχνικά σχήματα που κόβουν ακόμα και περισσότερα εισιτήρια από τα ΔΗΠΕΘΕ, γιατί κατάφεραν να κινητοποιούν περισσότερους θεατές. Ερασιτεχνικά σχήματα που έχουν καλύτερη διασύνδεση και γείωση με τις τοπικές κοινωνίες και, σε κάποιες περιπτώσεις, κάνουν παραγωγές που μπορεί να μην είναι, αλλά δεν απέχουν και πολύ από τις λεγόμενες επαγγελματικές. Την ίδια ώρα, τα ΔΗΠΕΘΕ περνούν σε δεύτερη μοίρα, υποχρηματοδοτούμενα από τους δήμους και κόβοντας ελάχιστα εισιτήρια, γιατί σε αρκετές περιπτώσεις η «βαριά» τέχνη δεν γειώθηκε ποτέ με τις τοπικές κοινωνίες και τις ανάγκες τους.
Τα ΔΗΠΕΘΕ έχουν περάσει σε μια νέα φάση και αντιμετωπίζουν προβλήματα που έχουν υπαρξιακό χαρακτήρα. Το σίγουρο είναι ότι δεν μπορούν να συνεχίσουν όπως σήμερα, κινούμενα μεταξύ φθοράς και αφθαρσίας. Υπάρχουν σημαντικά ερωτήματα που χρειάζεται να απαντηθούν. Είναι αναγκαία και για ποιο λόγο; Το πολιτικό και αυτοδιοικητικό προσωπικό μπορεί να διαπιστώσει ότι έκλεισαν τον κύκλο τους, επιτέλεσαν τον ρόλο τους και να προτιμήσει να επιλέγει κάθε χρόνο τέσσερις μεγάλες επαγγελματικές παραστάσεις και, με ειδικό εισιτήριο, να τις προωθεί στην περιοχή του. Μήπως χρειάζεται να περάσουν από το επίπεδο του Δήμου σε αυτό της Περιφέρειας, για να έχουν καλύτερη χρηματοδότηση και να απευθύνονται σε ευρύτερο κοινό; Θα πρέπει να έχουν παραγωγές που να βγάζουν το κόστος τους ή μήπως να μπουν σε μια φάση όπου το κόστος καλύπτεται και έχουν υποχρέωση για έναν συγκεκριμένο αριθμό παραστάσεων με συμβολικό τίμημα;
Όλα τα ζητήματα θα πρέπει να συζητηθούν και να εξεταστούν όλες οι εναλλακτικές. Αυτό που σίγουρα δεν μπορεί να συνεχιστεί είναι αυτή η μιζέρια που έρχεται κάθε φορά με διάφορες αφορμές στην επικαιρότητα. Η μιζέρια, η κακομοιριά και ό,τι συνδέεται με αυτά μόνο κακό κάνουν. Μετεξέλιξη λοιπόν ή κλείσιμο, αρκετά με την παραμονή στη βαλτωμένη παρακμή.
panagopg@gmail.com
