Αναστάτωση έχει προκληθεί το τελευταίο διάστημα σε αρκετές οικογένειες στη Μεσσηνία λόγω των προβλημάτων που προέκυψαν στη μεταφορά των μαθητών στα σχολεία. Τα πράγματα, σε κάποιες περιπτώσεις -όπως σε αυτήν με τα δύο παιδιά από την Τριπύλα- είναι τραγικά. Μικρά και μεγάλα προβλήματα δεν προκλήθηκαν επειδή δεν υπήρχαν χρήματα για τη μεταφορά των μαθητών, αλλά επειδή υπήρξε κακός σχεδιασμός, ο οποίος οδήγησε στο να ολοκληρωθούν οι παλιές συμβάσεις μεταφοράς μέσα στη σχολική χρονιά και οι νέες να ξεκινήσουν άμεσα. Τα ασφυκτικά χρονικά περιθώρια δεν δίνουν την άνεση να διορθώνονται έγκαιρα τα προβλήματα.
Η μεταφορά των μαθητών είναι μια ανοικτή διαγωνιστική διαδικασία, «Δυναμικό σύστημα αγορών» του νόμου 4412/2016, η οποία εφαρμόζεται τα τελευταία χρόνια και έχει επιφέρει οικονομία σε σχέση με το «πάρτι» που γινόταν κατά το παρελθόν, ενώ έχει βοηθήσει σημαντικά και τον ανταγωνισμό. Το πρόβλημα βρίσκεται στον έγκαιρο και σωστό σχεδιασμό, κάτι που ενώ φαντάζει εύκολο, αποδεικνύεται στην πράξη ότι δεν είναι. Τα δρομολόγια που πρέπει να βγουν είναι πολλά, οι συνδυασμοί πολλές φορές πολύπλοκοι, ενώ η εξατομίκευση αναγκών δημιουργεί πρόσθετες απαιτήσεις. Η πολυπλοκότητα της διαδικασίας απαιτεί ανθρώπινους πόρους σε αριθμό, γνώση και εξειδίκευση, κάτι που δεν είναι εύκολο και αυτονόητο. Οι ελλείψεις οδηγούν σε ηρωικές προσπάθειες της τελευταίας στιγμής, σε εντάσεις και διαμαρτυρίες.
Η μεταφορά μαθητών, η δακοκτονία και η χορήγηση της βοήθειας ΤΕΒΑ είναι βασικές αρμοδιότητες της Περιφέρειας Πελοποννήσου, που έχουν να κάνουν με τους πολίτες και την καθημερινότητά τους. Σε αυτούς τους τομείς φαίνεται η αποτελεσματικότητα του θεσμού και η ικανότητα των πολιτικών προϊσταμένων να σχεδιάσουν και να εξασφαλίσουν την παροχή υπηρεσιών στους πολίτες. Είναι προφανές ότι υπάρχει έλλειμμα, και μάλιστα σοβαρό. Το τι ακριβώς δεν πάει καλά σε κάθε περίπτωση, θα πρέπει να αναζητηθεί και να διορθωθεί.
Όταν οι υπηρεσίες προς τους πολίτες παρέχονται με προβλήματα και δυσλειτουργίες και την ίδια στιγμή σε όλα τα έργα που εκτελούνται παρατηρούνται πολύχρονες καθυστερήσεις, υπάρχει συνολικά πρόβλημα που χρειάζεται αντιμετώπιση. Εκτός κι αν νομίζουν ότι δεν έγινε και τίποτα αν μια οικογένεια βρέθηκε από τη μια ημέρα στην άλλη χωρίς μέσο για τη μεταφορά των παιδιών της στο σχολείο, και μάλιστα όταν αυτή κατοικεί στην Τριπύλα. Επειδή δεν πιστεύουμε ότι υπάρχει αυτού του μεγέθους αδιαφορία, καλό θα ήταν να αφήσουν τη βαρύγδουπη κενολογία τού «τίποτα» και να ξεκινήσουν από τα βασικά, την παροχή υπηρεσιών στους πολίτες και την εκτέλεση των έργων που βρίσκονται σε εκκρεμότητα. Αυτά, εδώ που έχουμε φτάσει, είναι αρκετά.
panagopg@gmail.com
