Κανένας δεν πρέπει να κρίνεται αποκλειστικά από τις αποτυχίες του. Γι’ αυτό και ο Αντώνης Σαμαράς, παρότι θεωρώ ότι πλήγωσε βαθιά την Ελλάδα με τις επιλογές του στο Μακεδονικό, τη στάση του απέναντι στη διάλυση της Γιουγκοσλαβίας και τα περίφημα Ζάππεια, προφανώς δικαιούται να επανέρχεται και να καταθέτει προτάσεις. Διαβάζω, λοιπόν, ότι ο πρώην πρωθυπουργός ζητά ολοκληρωμένη στεγαστική πολιτική για την αξιοποίηση των εκατοντάδων χιλιάδων κλειστών κατοικιών. Προτείνει χαμηλότοκα δάνεια ανακαίνισης, φορολογικά κίνητρα και ρυθμίσεις για τις κληρονομικές εκκρεμότητες. Πρόκειται για προτάσεις που αξίζει να συζητηθούν.
Αναρωτιέμαι, όμως, τι ακριβώς έχουν κάνει για το ίδιο ζήτημα οι πολιτικά προσκείμενοι στον Αντώνη Σαμαρά αιρετοί της Μεσσηνίας και της Πελοποννήσου. Από το 2015 και μετά, κανένας περιφερειάρχης Πελοποννήσου δεν έχει εκλεγεί χωρίς τη στήριξη του Αντώνη Σαμαρά, ενώ και οι περισσότεροι δήμαρχοι της Μεσσηνίας εκλέγονται με τις πολιτικές ευλογίες του πρώην πρωθυπουργού. Επομένως, η επιρροή του στην τοπική αυτοδιοίκηση είναι δεδομένη και η συζήτηση για τις ευθύνες των πολιτικών του φίλων αναπόφευκτη.
Προσωπικά έχω γράψει δεκάδες φορές για τα κλειστά σπίτια. Έχω προτείνει, μεταξύ άλλων, την επαναλειτουργία του προαστιακού σιδηροδρόμου, ώστε να αξιοποιηθούν κατοικίες κατά μήκος της γραμμής και να αποκτήσουν οι πολίτες περισσότερες επιλογές στέγασης.
Ρωτώ, λοιπόν, τους δημάρχους της Μεσσηνίας και τους περιφερειακούς αιρετούς που διατηρούν πολιτικές σχέσεις με τον πρώην πρωθυπουργό: Ποιες συγκεκριμένες πρωτοβουλίες ανέλαβαν για να ανοίξουν τα κλειστά σπίτια; Πόσες κατοικίες καταγράφηκαν; Ποια προγράμματα διεκδίκησαν; Ποιες παρεμβάσεις πρότειναν στην κυβέρνηση; Ποια αποτελέσματα μπορούν να παρουσιάσουν; Ποιος τους εμπόδισε να σχεδιάσουν μια τοπική στεγαστική πολιτική; Ποιος τους εμπόδισε έστω να ανοίξουν δημόσια τη συζήτηση; Το κρατούσαν κρυφό για να το ανακοινώσει ο Αντώνης Σαμαράς; Ή μήπως εκείνος το κρατούσε κρυφό από τους πολιτικούς του φίλους;
Μη λέμε αστεία. Η στεγαστική κρίση απαιτεί συγκεκριμένες τοπικές πρωτοβουλίες, συνεργασία δήμων και Περιφέρειας, αξιοποίηση χρηματοδοτικών εργαλείων και μετρήσιμα αποτελέσματα. Οι προτάσεις του Αντώνη Σαμαρά μπορούν να αποτελέσουν αντικείμενο συζήτησης. Εκείνο που λείπει είναι η εφαρμογή τους από όσους διαθέτουν ήδη θέσεις ευθύνης. Γιατί το πρόβλημα της Πελοποννήσου δεν είναι ότι λείπουν οι πολιτικοί που γνωρίζουν τι πρέπει να γίνει. Είναι ότι δυσκολευόμαστε να βρούμε εκείνους που αναλαμβάνουν να το κάνουν.
