Ανεξάρτητα από τις αιτίες που τροφοδοτούν αυτές τις προβλέψεις, πολλοί θεωρούν ότι οι ελαιώνες θα έχουν την τύχη παραδοσιακών καλλιεργειών, όπως η σταφίδα και τα ξερά σύκα, που έχασαν μεγάλο μέρος της οικονομικής τους σημασίας. Η σύγκριση όμως παραβλέπει μια ουσιαστική διαφορά. Η διάδοση των ψυγείων και η δυνατότητα συντήρησης νωπών τροφίμων άλλαξαν τις διατροφικές συνήθειες και περιόρισαν την ανάγκη κατανάλωσης αποξηραμένων προϊόντων. Αντιθέτως, η διεθνής ζήτηση ελαιολάδου παρουσιάζει μακροχρόνια αύξηση.
Σύμφωνα με το Διεθνές Συμβούλιο Ελαιολάδου, η παγκόσμια κατανάλωση σχεδόν διπλασιάστηκε από το 1990, ενώ την περίοδο 2024-2025 έφτασε τα 3,215 εκατομμύρια τόνους, αυξημένη κατά 15,3% σε σχέση με την προηγούμενη χρονιά. Επομένως, δεν υπάρχουν ενδείξεις ότι η ελαιοπαραγωγή οδηγείται σε εξαφάνιση εξαιτίας της κατάρρευσης της ζήτησης.
Αυτό που αλλάζει ριζικά είναι ο τρόπος συγκομιδής. Μέχρι τα τέλη του περασμένου αιώνα, το λιομάζωμα διατηρούσε πολλά χαρακτηριστικά των μεθόδων που χρησιμοποιούνταν από την αρχαιότητα. Σήμερα η τεχνολογία εξελίσσεται διαρκώς και κανείς δεν γνωρίζει ποια μηχανήματα θα χρησιμοποιούνται σε είκοσι χρόνια. Εκείνο που γνωρίζουμε είναι ότι ο μικρός ελαιοκαλλιεργητής δύσκολα μπορεί να αγοράσει και να συντηρήσει ακριβό εξοπλισμό συγκομιδής. Όπως ήδη αγοράζει υπηρεσίες οργώματος, ψεκασμού ή καταστροφής χόρτων, πιθανότατα θα αγοράζει και υπηρεσίες ελαιοσυγκομιδής. Έτσι, αναμένεται να αναπτυχθούν επιχειρήσεις που θα διαθέτουν σύγχρονα μηχανήματα και εξειδικευμένο προσωπικό, αναλαμβάνοντας τη συγκομιδή πολλών μικρών ελαιώνων σε περιορισμένο χρόνο.
Υπάρχει βεβαίως και η δυνατότητα δημιουργίας ομάδων παραγωγών, συνεταιριστικών σχημάτων και κοινής αξιοποίησης εξοπλισμού. Όλα αυτά ακούγονται υπέροχα, ιδιαίτερα στα προεκλογικά φυλλάδια. Δυστυχώς, οι Μεσσήνιοι παραγωγοί δεν έχουν επιδείξει μέχρι σήμερα ιδιαίτερη διάθεση συνεργασίας. Μακάρι αυτό να αλλάξει. Μέχρι τότε, πιθανότερη εξέλιξη είναι η ανάπτυξη επαγγελματικών επιχειρήσεων συγκομιδής. Το μέλλον της ελαιοπαραγωγής θα εξαρτηθεί από την προσαρμογή στις νέες συνθήκες. Η νοσταλγία για το παραδοσιακό λιομάζωμα δεν αποτελεί παραγωγικό σχέδιο.
