Ο φετινός εορτασμός της Υπαπαντής ενεπλάκη έντονα στην πολιτική ζωή του τόπου. Η βράβευση του πρώην πρωθυπουργού Κώστα Καραμανλή προκάλεσε πολιτικές αντιδράσεις. Η απουσία της αντιπολίτευσης από το γεύμα του δήμου και όσα προηγήθηκαν αποτελούν την εμφανή κατάληξη της αντιπαράθεσης και επιστεγάζουν το ρήγμα που επήλθε. Όσοι νομίζουν ότι δεν τρέχει και τίποτα επειδή δεν συμμετέχουν οι εκπρόσωποι κομμάτων και παρατάξεων που εκπροσωπούν το μισό και παραπάνω του πληθυσμού, αγνοούν προφανώς τα βασικά για τη λειτουργία της δημοκρατίας και θεωρούν ότι η πλειοψηφία αποτελεί δικτατορία. Προφανώς και δεν είναι έτσι και είναι τραγικό να θυσιάζεται στον βωμό των σκοπιμοτήτων ο ενωτικός χαρακτήρας που πρέπει να έχει ένας θρησκευτικός εορτασμός.
Οι ατυχείς χειρισμοί στο συγκεκριμένο ζήτημα ήταν πολλοί και ευχή όλων είναι να μην επαναληφθούν στο μέλλον αντίστοιχες πρακτικές. Να μην αποτελέσουν, δηλαδή, άλλοθι για να ζήσουμε αντίστοιχες βραβεύσεις με βάση υποδείξεις παραγόντων και αποφάσεις με στενή πλειοψηφία.
Όλα αυτά συνέβησαν, για να δημιουργηθεί ένα πολιτικό γεγονός. Να μετρηθούν αντιδράσεις και να διερευνηθούν τα περιθώρια συνεργασίας και συμπόρευσης μεταξύ πολιτικών προσώπων, που έπαιξαν πρωταγωνιστικό ρόλο στην πολιτική ζωή του τόπου τα προηγούμενα χρόνια. Τα όσα διημείφθησαν σε κλειστά και ανοιχτά τραπέζια δεν έχουν γίνει ακόμη ευρέως γνωστά. Η παγερή, όμως, υποδοχή των πρωταγωνιστών από τους απλούς πολίτες, νομίζουμε ότι έστειλε μήνυμα, το οποίο αποτυπώθηκε στις κινήσεις και τις δηλώσεις που ακολούθησαν. Το πρώτο συμπέρασμα είναι ότι έχει κλείσει, επί του παρόντος σίγουρα και μάλλον οριστικά, το ενδεχόμενο δημιουργίας νέου κόμματος με επικεφαλής κάποιον από τους πρώην πρωθυπουργούς.
Το βάρος θα πέσει από εδώ και στο εξής στην από κοινού δράση των πρώην για τον έλεγχο των εξελίξεων εντός της Ν.Δ., αν και εφόσον τεθεί ζήτημα ηγεσίας. Αυτό μπορεί να συμβεί είτε με αποχώρηση του Κυριάκου Μητσοτάκη είτε μετά από εκλογική ήττα, η οποία θα θέσει αυτονοήτως ζήτημα ηγεσίας. Τα «αν» και τα «εφόσον» είναι τόσα πολλά, που επιβάλλουν την αναμονή. Θα περιμένουν, δηλαδή, οι πρώην και στο διάστημα αυτό θα έχουν προφανώς τον χρόνο να εξετάσουν ξανά τα δεδομένα σε γεύματα και συναντήσεις.
Είναι επίσης προφανές ότι ο ανταρτοπόλεμος κατά του πρωθυπουργού θα ενταθεί. Η τακτική αυτή θα έχει επιπτώσεις στη δυναμική του κυβερνητικού αφηγήματος, ενώ η επιλογή να εκφράζεται ανησυχία και φόβος για τις εξελίξεις στα εθνικά θέματα αποτελεί καίριο πλήγμα στη Ν.Δ. Η αμφισβήτηση του εθνικού φρονήματος επιφέρει τεράστιο πολιτικό κόστος και δημιουργεί αιμορραγία ψηφοφόρων στα δεξιά του κυβερνώντος κόμματος.
Είναι αλήθεια ότι η κατάσταση που έχει δημιουργηθεί στο πολιτικό σύστημα ευνοεί τον κλεφτοπόλεμο. Η πολυδιάσπαση του πολιτικού σκηνικού και η ύπαρξη κομμάτων για όλα τα γούστα ευνοούν τη δημιουργία κυβερνητικού αδιεξόδου. Οι πρώην μπορούν να παίξουν ρόλο και να χρησιμοποιήσουν την επιρροή τους, φουσκώνοντας προσωπικά σχήματα διαμαρτυρίας ή τακτικούς παίκτες που είναι έτοιμοι για όλα και δεν αρνούνται τίποτα, αρκεί να πετύχουν τον στόχο τους. Συμπερασματικά, οι πρώην μπορεί να μην μπορούν να ανατρέψουν ευθέως και με αυτόνομη κάθοδο στην κάλπη τον νυν, αλλά μπορούν να του προκαλέσουν τεράστια ζημιά, σε βαθμό που να επιτύχουν τον στόχο τους.
Όλα αυτά εξελίσσονται τη στιγμή που η χώρα βρίσκεται μπροστά σε σοβαρούς κινδύνους. Το ξαναμοίρασμα του κόσμου σε διεθνές επίπεδο έχει υπαρξιακά χαρακτηριστικά για τη χώρα μας. Η έλλειψη προσωπικού οράματος για την πλειοψηφία των νέων και η οικονομική συμπίεση των οικογενειών δημιουργούν ταυτόχρονα ένα εκρηκτικό κοινωνικό και πολιτικό μείγμα στο εσωτερικό της. Η πολιτική αστάθεια και η έλλειψη συνεννόησης στη συγκεκριμένη χρονική συγκυρία δημιουργούν τις συνθήκες για την τέλεια καταιγίδα.
Τα πράγματα είναι ιδιαιτέρως ανησυχητικά για την πορεία της χώρας και την προοπτική όλων μας. Δεν υπάρχει χώρος για προσωπικές στρατηγικές και επιλογές με βάση το θυμικό και το «γαία πυρί μιχθήτω». Η χώρα έχει ανάγκη από πολιτικές δυνάμεις και πρόσωπα, που κατανοούν τα βασικά, ακόμη και όταν διαφωνούν. Είναι υπαρξιακή η ανάγκη απομόνωσης των Ελλαδέμπορων, των ακραίων και των λαϊκιστών. Η ελπίδα βρίσκεται στις τελικές επιλογές του ελληνικού λαού, ο οποίος καταφέρνει, μέσα από αντιφάσεις και αυτοαναιρέσεις, να παίρνει τελικά ορθές αποφάσεις και να αποτρέπει τα χειρότερα. Ελπίζουμε και αυτή τη φορά να τα καταφέρουμε.
panagopg@gmail.com
