Την ώρα που κορυφώνεται η «σύγκρουση» της κυβέρνησης με τους δημάρχους για το μέλλον των πολεοδομιών, έσκασε η εξάρθρωση του κυκλώματος διαφθοράς στις πολεοδομίες της Αττικής. Το συγκεκριμένο γεγονός και τα πρόσωπα που εμπλέκονται δείχνουν ότι το πρόβλημα δεν είναι απλώς το ποιος έχει την αρμοδιότητα, αλλά πώς είναι διαρθρωμένο και τι «τρύπες» έχει το συγκεκριμένο σύστημα. Αξίζει πάντως να σημειωθεί ότι και σε αυτή την περίπτωση φαίνεται πως υπήρχε έμμεση ή άμεση σχέση με την κορυφή της ιεραρχίας, επιβεβαιώνοντας ότι δεν μπορεί να λειτουργήσει κύκλωμα διαφθοράς αν δεν υπάρχει κάλυψη ή ανοχή από την κορυφή της πυραμίδας.

Όλα αυτά συμβαίνουν σε μια φάση που η χώρα εισέρχεται στον πιο κρίσιμο πολεοδομικό και χωροταξικό ανασχεδιασμό των τελευταίων δεκαετιών, μέσω των Τοπικών Πολεοδομικών Σχεδίων, των Ειδικών Χωρικών Σχεδίων και μιας σειράς παρεμβάσεων που θα καθορίσουν χρήσεις γης, συντελεστές δόμησης και αξίες ακινήτων σε ολόκληρη τη χώρα. Κρίσιμα, δηλαδή, ζητήματα για την οικονομική ανάπτυξη, τα οποία όμως θα φρενάρουν και θα μεταφερθούν για διευθέτηση σε μεταγενέστερο χρόνο. Άλλη μία, δηλαδή, καθυστέρηση που στερεί ευκαιρίες και δυνατότητες σε βάρος των πολιτών και της προοπτικής της χώρας.

Στην υπόθεση της διαφθοράς και του ξεπεράσματος του πολιτικού κόστους που προκαλεί η αποκάλυψη των προσώπων που συγκροτούσαν το κύκλωμα το οποίο εξαρθρώθηκε, υπάρχουν φόβοι ότι θα επιχειρηθεί… φυγή προς τα εμπρός. Είναι σχεδόν βέβαιο ότι θα προωθηθούν αλλαγές που θα στοχοποιούν τους δήμους και θα συγκεντρώνουν την εξουσία σε ένα κεντρικό σύστημα. Παρότι το κύκλωμα είχε κεντρική δομή και συγκεκριμένα πρόσωπα που πρωταγωνιστούσαν, είναι βέβαιο ότι θα ενοχοποιηθεί η αυτοδιοίκηση. Οι δήμαρχοι θα πρέπει να δώσουν μάχη για να μην χάσουν τις πολεοδομίες, αλλά δύσκολα θα το καταφέρουν, και αυτό έχει να κάνει με τη δική τους πολιτική εξάρτηση από το κεντρικό σύστημα εξουσίας.

Είναι πραγματικά καταπληκτικά αυτά που συμβαίνουν και ο τρόπος με τον οποίο αντιμετωπίζονται διαχρονικά προβλήματα. Οι πολεοδομίες ως υπηρεσίες και ο πολεοδομικός σχεδιασμός της χώρας ως βασικό αναπτυξιακό και περιβαλλοντικό εργαλείο παραμένουν ζητούμενα και δεν μπορούν να μπουν σε ένα πλαίσιο διαφάνειας και ορθολογικής λειτουργίας. Με κραυγαλέες αποτυχίες στον συγκεκριμένο τομέα, είναι τουλάχιστον παράδοξο να περιμένει κανείς οικονομική ανάπτυξη και επίλυση σημαντικών προβλημάτων, όπως το στεγαστικό.

Το μόνο σίγουρο είναι ότι η χώρα δεν μπορεί να συνεχίσει να σέρνεται με μεταρρυθμίσεις στα λόγια, οι οποίες περιορίζονται σε τακτικισμούς για να μην χαθεί ο έλεγχος από τα συστήματα που κρατούν τη χώρα στον πάτο της υστέρησης και της παρακμής.

panagopg@gmail.com