Αν κάποιος περίμενε ότι η αφετηρία της τουριστικής σεζόν για το 2026 θα συνοδευόταν από τον ανάλογο θεσμικό ενθουσιασμό, μάλλον ζει σε άλλη πολιτεία. Η υποδοχή που επιφύλαξε το τοπικό σύστημα στους πρώτους επισκέπτες ήταν από φτωχή έως μελαγχολική, αποδεικνύοντας ότι η απόσταση μεταξύ των τουριστικών διακηρύξεων και της πραγματικότητας παραμένει χαοτική. Την τιμή της περιοχής έσωσε ο αντιπεριφερειάρχης Μεσσηνίας Στάθης Αναστασόπουλος, ο οποίος ως επικεφαλής κλιμακίου της Περιφέρειας Πελοποννήσου βρέθηκε εκεί για τα τυπικά. Ωστόσο, η μοναχική του παρουσία απλώς υπογράμμισε την εκκωφαντική απουσία της υπόλοιπης πολιτικής και οικονομικής ηγεσίας του νομού και της Πελοποννήσου.
Για ακόμη μία φορά, οι εκπρόσωποι των γειτονικών νομών επέλεξαν την τακτική της πλήρους αδιαφορίας, επιβεβαιώνοντας ότι ο Αερολιμένας της Καλαμάτας εξακολουθεί να μην αντιμετωπίζεται ως η κύρια πύλη εισόδου της Πελοποννήσου, αλλά ως μια «μεσσηνιακή υπόθεση» που δεν τους αφορά. Ακόμη πιο ακατανόητη ήταν η απουσία της ηγεσίας του Δήμου Καλαμάτας. Μιλάμε για τον μεγαλύτερο δήμο της Πελοποννήσου, στην επικράτεια του οποίου λειτουργεί το αεροδρόμιο, η δημοτική αρχή του οποίου φαίνεται να μην βρήκε τον χρόνο ή τον λόγο να χαιρετίσει την έναρξη της σεζόν.
Φαίνεται ότι στη Μεσσηνία και στην ευρύτερη Πελοπόννησο, η πίστη στις προοπτικές του τουρισμού εξαντλείται στα λόγια. Στην πράξη, η αντίληψη πολλών παραγόντων παραμένει εγκλωβισμένη σε ένα επαρχιακό μοντέλο, όπου «τουρισμός» σημαίνει η υποδοχή και η φιλοξενία των Μεσσήνιων της Αττικής κατά τις εορταστικές περιόδους. Παρά την τεράστια ώθηση που έδωσε η Costa Navarino, τοποθετώντας την περιοχή στον παγκόσμιο χάρτη, η νοοτροπία και η οικονομική σκέψη του τόπου δεν λένε να αλλάξουν ριζικά. Πολλοί από όσους δηλώνουν ότι ασχολούνται με το αντικείμενο, βλέπουν τον τουρισμό απλώς ως μια ευκαιρία προσέγγισης του δημόσιου ταμείου ή ως ένα εύκολο όχημα προσωπικής προβολής για την εκπλήρωση πολιτικών φιλοδοξιών.
Μέσα σε αυτό το θολό πλαίσιο, δεν προκαλεί εντύπωση που ανθίζουν φοβικά σύνδρομα για τον δήθεν «υπερτουρισμό». Είναι τουλάχιστον ειρωνικό να συζητάμε για τις επιπτώσεις του μαζικού τουρισμού, όταν η ηγεσία του τόπου αδυνατεί να υποδεχτεί με τη δέουσα σοβαρότητα μια πτήση 100 ανθρώπων. Από τον Απρίλιο, τη διαχείριση αναλαμβάνει η Fraport. Ίσως τότε αλλάξει η εικόνα, αλλά κυρίως η αντίληψη. Η χθεσινή εικόνα εγκατάλειψης αποδεικνύει ότι η άρχουσα τάξη έχει άλλες προτεραιότητες, με κυριότερη τη διατήρηση της κατεστημένης τάξης πραγμάτων. Η ανάπτυξη απαιτεί εξωστρέφεια και δουλειά, στοιχεία που μάλλον λείπουν από το τοπικό πρωτόκολλο.
