Η πολιτική κινητικότητα βρίσκεται σε υψηλούς ρυθμούς, παρότι βρισκόμαστε πλέον στην καρδιά του καλοκαιριού. Η κινητικότητα σε κόμματα και υποψηφίους δείχνει ότι όλοι ετοιμάζονται για εκλογές ακόμα και το φθινόπωρο. Ο πρωθυπουργός μπορεί να διαψεύδει αυτό το ενδεχόμενο και να διαβεβαιώνει σε όλους τους τόνους ότι οι εκλογές θα γίνουν την άνοιξη του 2027, αλλά αυτό δεν φαίνεται να το πιστεύει ούτε ο πρόεδρος της Βουλής! Τα υπόλοιπα κόμματα, νέα και παλιά, σπεύδουν να προετοιμαστούν για να μην βρεθούν προ εκπλήξεων μετά τον Δεκαπενταύγουστο, με αποτέλεσμα τα πάντα να θυμίζουν προεκλογική περίοδο.
Η δημιουργία εντύπωσης ότι πάμε για εκλογές το φθινόπωρο μπορεί στο τέλος να λειτουργήσει ως αυτοεκπληρούμενη προφητεία. Να δώσει τελικά στον πρωθυπουργό το άλλοθι να προκηρύξει εκλογές, παρότι ο ίδιος δεν ήθελε, αλλά επειδή το προεκλογικό κλίμα κάνει ζημιά στην οικονομία και τη χώρα. Η αλήθεια βέβαια είναι ότι η χώρα δεν αντέχει μια μακρά προεκλογική περίοδο μέχρι την άνοιξη, τη στιγμή μάλιστα που, με βάση τις δημοσκοπήσεις, οι εκλογές δεν θα δώσουν αυτοδύναμη κυβέρνηση και υπάρχει σοβαρό ενδεχόμενο να οδηγηθούμε σε νέες εκλογές. Ο καθένας αντιλαμβάνεται τι θα σημαίνει μια τόσο μεγάλη περίοδος αβεβαιότητας σε μια χώρα που τα πάντα λειτουργούν με βάση τις πολιτικές εντολές και κατευθύνσεις.
Το νέο πολιτικό σκηνικό δείχνει ότι ο πολυκερματισμός θα οδηγήσει αναγκαστικά σε κυβερνήσεις συνεργασίας. Το ποιος θα πάει με ποιον και αν θα έχουμε συνεργασία κομμάτων από την αρχή ή θα πάμε σε νέες εκλογές θα καθοριστεί από το αποτέλεσμα των εκλογών. Οι δημοσκοπήσεις δείχνουν τις τάσεις, αλλά οι λεπτομέρειες στα δημοσκοπικά ανώτερα και κατώτερα θα διαμορφώσουν την τελική εικόνα. Είναι άλλο δηλαδή να έχουμε ένα κόμμα στο 22% κι άλλο στο 34%, και άλλο να είναι τέσσερα κόμματα μεταξύ 10% έως 20%. Τον Σεπτέμβριο εκτιμάται ότι θα υπάρχει καλύτερη εικόνα, όταν θα έχει κάτσει η σκόνη των νέων κομμάτων και θα έχει ολοκληρωθεί και το πολιτικό σκηνικό. Για να ολοκληρωθεί το νέο πολιτικό σκηνικό, χρειάζεται να κλείσει η εκκρεμότητα της δημιουργίας κόμματος από τον Αντώνη Σαμαρά και να κλείσουν τα ψηφοδέλτια των κομμάτων, ώστε να μπουν στο κάδρο και τα πρόσωπα και να δούμε ποιος είναι με ποιον και τι κουβαλάει ο καθένας.
Ο πρώην πρωθυπουργός δεν βιάζεται να ανακοινώσει κόμμα, είτε γιατί θέλει να πιέσει μέχρι την τελευταία στιγμή για την έξοδο του Κυριάκου Μητσοτάκη από την ηγεσία της Ν.Δ. πριν από τις εκλογές, είτε γιατί δεν θέλει να ανοίξει τα χαρτιά του και να εκθέσει σε πιέσεις στελέχη που θα τον ακολουθήσουν. Οι συνεργάτες του θεωρούν ότι μπορεί αμέσως να στήσει κόμμα και υποψηφίους, ενώ θεωρούν ότι δεν έχει πολλές πιθανότητες το σενάριο για πρόωρες εκλογές το φθινόπωρο, τονίζοντας ότι «ο Μητσοτάκης θα μείνει στην εξουσία όσο περισσότερο μπορεί».
Τα υπόλοιπα κόμματα, νέα και παλιά, δουλεύουν για το κλείσιμο των ψηφοδελτίων χωρίς όμως να προβαίνουν σε ανακοινώσεις, κάτι που κάποια θα το κάνουν μέσα στο φθινόπωρο. Το ενδιαφέρον εδώ είναι με τις υποψηφιότητες των νέων κομμάτων, με το ερώτημα να είναι αν θα δούμε νέα πρόσωπα ή παλιούς γνωστούς μαζί με διάφορους πολιτικούς γυρολόγους, που όπου δουν φως πιθανής εκλογής σπεύδουν να πιάσουν στασίδι. Τα πρόσωπα που θα στελεχώσουν τα ψηφοδέλτια των νέων κομμάτων θα παίξουν σημαντικό ρόλο στο αν θα αποκτήσουν δυναμική ή θα ξεφουσκώσουν. Οι πολίτες θέλουν να δουν ποιοι είναι οι φορείς του νέου και του διαφορετικού, όπως και ποιοι εγγυώνται τη σταθερότητα, τη σοβαρότητα και τη σιγουριά. Η αξιοπιστία των προσώπων είναι κρίσιμο στοιχείο που θα καθορίσει τις μικρές αυτές ποσοστιαίες διαφορές που όλα δείχνουν ότι θα κρίνουν και το αποτέλεσμα των εκλογών.
Η αλήθεια βέβαια είναι ότι με την πολιτική ασχολούνται όλο και λιγότεροι «κανονικοί» άνθρωποι από την οικονομική και κοινωνική ζωή κάθε τόπου. Η πραγματικότητα αυτή έχει ως αποτέλεσμα να κυριαρχούν όσοι κάνουν απλώς φασαρία παριστάνοντας τους παράγοντες, μιλώντας μεταξύ τους, καυγαδίζοντας ή ανταλλάσσοντας φιλοφρονήσεις σε κάθε μορφής εκδήλωση και μάζωξη. Αν δει κανείς τοπικά ποιοι θέλουν να στελεχώσουν τα ψηφοδέλτια, κυρίως των νέων κομμάτων, ποιοι κάνουν θόρυβο γύρω από τον εαυτό τους και τι αδειανά πουκάμισα παριστάνουν τις πολιτικές προσωπικότητες, θα καταλήξει αβίαστα στο συμπέρασμα ότι το νέο είναι τελικά το χειρότερο παλιό!
panagopg@gmail.com
