Οι προτάσεις που ακολουθούν απλώς καταγράφουν τις εν δυνάμει λύσεις, καθώς η νυν δημοτική αρχή εγγυάται μόνο τη στασιμότητα, με μοναδικό στόχο να διασφαλιστεί η επανεκλογή των τοπικών αρχόντων. Είναι σαφές ότι η διαχείριση της καθημερινότητας με ημίμετρα και μικροπολιτικές ισορροπίες δεν μπορεί να δώσει διέξοδο στο κυκλοφοριακό αδιέξοδο που πνίγει την πόλη.
Οι αθλητικές εγκαταστάσεις του δημοτικού σταδίου στην παραλία και του γηπέδου του Μεσσηνιακού δεν εξυπηρετούν πλέον τις σύγχρονες ανάγκες. Ο Δήμος Καλαμάτας οφείλει να μελετήσει το ενδεχόμενο μιας «διπλής ανάπλασης», στα πρότυπα του σχεδίου για το γήπεδο του Παναθηναϊκού, ο οποίος αποκτά σύγχρονες εγκαταστάσεις στον Βοτανικό και παραχωρεί το παλιό γήπεδο της Λεωφόρου Αλεξάνδρας στον Δήμο Αθηναίων. Με βάση αυτή την ανταλλαγή, μια δημοτική αρχή που δεν έχει βαλτώσει στα νερά της αδράνειας πρέπει να εξετάσει την κατασκευή, μέσω ΣΔΙΤ, ενός σύγχρονου αθλητικού κέντρου στην περιφέρεια της πόλης. Το κέντρο αυτό θα περιλαμβάνει γήπεδο, κλειστό γυμναστήριο, συγκοινωνιακή σύνδεση, εστιατόρια, καφέ και εμπορικά καταστήματα. Ως αντάλλαγμα, ο παραχωρησιούχος θα αναλάβει την κατασκευή και την εκμετάλλευση πολυώροφων πάρκινγκ, που θα δημιουργηθούν στις θέσεις του σημερινού δημοτικού σταδίου και του γηπέδου του Μεσσηνιακού.
Αντίστοιχη «διπλή ανάπλαση» μπορεί να εφαρμοσθεί και για το πρώην καπνεργοστάσιο Καρέλια στο κέντρο της πόλης. Στον χώρο του εργοστασίου μπορεί να κατασκευαστεί πολυώροφο υπόγειο πάρκινγκ, ενώ οι κληρονόμοι του ακινήτου θα λάβουν ως αντάλλαγμα δημόσια έκταση σε άλλη περιοχή της Καλαμάτας. Με αυτόν τον τρόπο, απελευθερώνεται πολύτιμος χώρος για το κέντρο και λύνεται οριστικά το πρόβλημα των επισκεπτών. Φυσικά, για τους υπηρέτες της στασιμότητας, αυτές οι προτάσεις φαντάζουν ουτοπικές και ανεφάρμοστες. Δεν περνά καν από το μυαλό τους ότι οι σύγχρονες πόλεις δεν οικοδομούνται ποτέ σε λιμνάζοντα ύδατα, αλλά απαιτούν τόλμη, όραμα και ρήξεις με το κατεστημένο.
