Η υποκρισία και η κοροϊδία της κεντρικής και αυτοδιοικητικής εξουσίας με τους συμβασιούχους εργαζόμενους καλά κρατεί. Με τους εργαζόμενους που προσλαμβάνονται για συγκεκριμένο χρονικό διάστημα, αλλά συνεχίζουν να εργάζονται με διάφορες παρατάσεις που παίρνουν από τα δικαστήρια. Κάποια στιγμή όμως σε δεύτερο βαθμό το δικαστήριο απορρίπτει μια νέα παράταση και διατάζει τη λήξη της εργασίας τους και την απόλυσή τους.

Συνήθως, η δημοτική αρχή καταθέτει έφεση κατά της πρωτόδικης θετικής απόφασης, γιατί σύμφωνα με τη νομοθεσία του κράτους αν δεν το κάνει, ο δήμαρχος κινδυνεύει να κατηγορηθεί και να τιμωρηθεί για παράβαση καθήκοντος. Ο δήμαρχος παραδέχεται, ωστόσο, ότι οι συμβασιούχοι εργαζόμενοι κάλυπταν πάγιες και διαρκείς ανάγκες και θα ήθελε -μπορεί να το είχε υποσχεθεί κιόλας- να συνεχίσουν με παρατάσεις ή και να μονιμοποιηθούν. Και αφού δεν συνεχίζουν οι εργαζόμενοι, έρχονται οι παρατάξεις της αντιπολίτευσης να ψαρέψουν σε θολά νερά και να καρπωθούν ψηφοθηρικά οφέλη.

Η υποκρισία και η μικροπολιτική σε όλο τους το μεγαλείο, με θύματα τους πολίτες που έχουν δικαίωμα στην εργασία και σε μια ζωή με εργασιακή ασφάλεια και αξιοπρέπεια. Σε μια κανονική χώρα, που οφείλει να γίνει και η πατρίδα μας, όταν υπάρχει ανάγκη για να καλυφθούν πάγιες και διαρκείς ανάγκες σε μια υπηρεσία, απαιτείται να γίνεται διαγωνισμός για την πρόσληψη μόνιμων υπαλλήλων με αξιοκρατικές και διαφανείς διαδικασίες, με ίσες ευκαιρίες για όλους τους ενδιαφερόμενους πολίτες. Όταν προσλαμβάνονται συμβασιούχοι, όλες οι μορφές εξουσίας, κεντρική και τοπική, οφείλουν να τηρούν τους κανόνες που διέπουν αυτές τις μορφές εργασίας. Είναι ανεπίτρεπτο να υπόσχονται και να επιχειρούν να εκμεταλλευτούν ψηφοθηρικά τους εργαζόμενους, παίζοντας με την αγωνία τους.

Μορφές ομηρίας, εξυπηρέτησης, ρουσφετιού, εκμετάλλευσης πρέπει, επιτέλους, να σταματήσουν στην Ελλάδα του 21ου αιώνα. Και σε αυτό πρέπει να συμφωνήσει το πολιτικό σύστημα, τα κόμματα και η αυτοδιοίκηση. Κι επιτέλους, να γίνουν προσλήψεις μόνιμων υπαλλήλων για τις πάγιες και διαρκείς ανάγκες των ΟΤΑ. Όχι άλλη υποκρισία και κοροϊδία. Είναι δικαίωμα των πολιτών η αξιοπρεπής εργασία.