Οι Παθολογικές Κλινικές του Νοσοκομείου Καλαμάτας είναι η κορυφή του παγόβουνου σε ένα σύστημα υγείας που λειτουργεί οριακά. Οι κλινικές δεν έκλεισαν γιατί έτυχε να αρρωστήσουν οι γιατροί, όπως υποστηρίζει ο υπουργός Υγείας απαντώντας στην ανακοίνωση του ΠΑΣΟΚ, αλλά γιατί αν κάποιος αρρωστήσει δεν υπάρχει κάποιος άλλος να τον αντικαταστήσει. Η αδυναμία αναπλήρωσης και η στήριξη εφημεριών με «εντέλλεσθε» από τη διοίκηση δεν αποτελούν ορθολογική λειτουργία, αλλά κατάσταση έκτακτης ανάγκης.
Οι κλινικές του Νοσοκομείου Καλαμάτας, αλλά και συνολικά οι περισσότερες δομές υγείας, βρίσκονται διαρκώς σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης και αυτό δεν συνιστά κανονικότητα. Το να βγαίνει ο υπουργός Υγείας στα τηλεοπτικά παράθυρα και στα social media και να ισχυρίζεται ότι τα πράγματα είναι καλύτερα από το παρελθόν, συγκρίνοντας πολλές φορές ανόμοια δεδομένα και θέτοντας ως χρονικό ορόσημο ό,τι εξυπηρετεί το επικοινωνιακό αφήγημα, δεν αποτελεί λύση. Οι πολίτες γνωρίζουν, βιώνοντας δραματικά την πραγματική κατάσταση και δυσανασχετούν.
Το πρόβλημα στελέχωσης των μονάδων υγείας της χώρας απαιτεί μια διαφορετική αντιμετώπιση: Νέο υγειονομικό χάρτη, με γενναίες αποφάσεις για το τι λειτουργεί, πού και για ποιον λόγο. Με πραγματικές αυξήσεις, που θα κάνουν ελκυστική την ένταξη στο δημόσιο σύστημα υγείας νέων γιατρών με ανησυχίες και δυνατότητες, οι οποίοι προτιμούν σήμερα τη λύση του εξωτερικού από το να αμείβονται με ψίχουλα και να «εντέλλονται» να κάνουν εφημερίες πέρα από τα ανθρώπινα και κοινωνικά όρια, σε εργασιακές «γαλέρες». Όσο αυτά τα δύο καθυστερούν, θα έχουμε διαρκώς προβλήματα, που δημιουργούν επισφάλεια και ανησυχία στους πολίτες.
Το να λέει κάποιος ότι έχει ανοικτή μια κλινική ή ότι παρέχεται μια υπηρεσία που στηρίζεται από έναν ή δύο γιατρούς, οι οποίοι εξαντλούνται εργασιακά, δεν αποτελεί πολιτική. Το να είναι κάποιος σε εφημερίες ατελείωτες ημέρες και στο τέλος να εγκαλείται γιατί δεν πρόσεξε το ένα ή παρέλειψε το άλλο, δεν είναι υπεύθυνη στάση. Έχουμε να κάνουμε με ανθρώπινες ζωές, όπου το λάθος δεν επιτρέπεται και υπό αυτές τις εργασιακές συνθήκες είναι αδύνατο να μη γίνει. Η στελέχωση των κρίσιμων κλινικών στο Νοσοκομείο Καλαμάτας αποτελεί, έτσι, βασική πολιτική προτεραιότητα -δεν υπάρχουν δικαιολογίες. Γνώριζαν και αδράνησαν.
Εδώ που έχουν φτάσει τα πράγματα, οφείλουν να βρουν λύσεις που θα καταστήσουν κανονική και ασφαλή τη λειτουργία των κλινικών. Το πώς θα το κάνουν και με ποιον τρόπο δεν ενδιαφέρει κανέναν. Να το πούμε και με έναν λαϊκό τρόπο, που η πολιτική ηγεσία είμαστε σίγουροι ότι καταλαβαίνει: «Να κόψουν τον λαιμό τους και να βρουν τον τρόπο!».

panagopg@gmail.com