Ο πληθωρισμός στην Ελλάδα τον Μάιο, σύμφωνα με τα στοιχεία που δημοσίευσε τις προηγούμενες ημέρες η Eurostat, εκτινάχθηκε στο 5%, όταν τον Απρίλιο ήταν 4,6%, την ίδια ώρα που στην Ευρωζώνη ανήλθε στο 3,2% έναντι 3,0%. Έχουμε, δηλαδή, μια τεράστια αύξηση του πληθωρισμού σε σχέση με τις υπόλοιπες χώρες της Ευρωζώνης, αν και, όπως είναι γνωστό, έχουμε ταυτόχρονα από τους χαμηλότερους μισθούς στην Ε.Ε.
Όλο αυτό έχει, βεβαίως, άμεσο αντίκτυπο στον βασικό εξωστρεφή παραγωγικό παράγοντα της ελληνικής οικονομίας, τον τουρισμό. Η Ελλάδα γίνεται ακριβός προορισμός για τον μέσο Ευρωπαίο πολίτη και αυτό ήδη αποτυπώνεται στη μείωση των εσόδων σε καταλύματα και εστίαση. Η μείωση, για παράδειγμα, των εσόδων έως και 20% στους τομείς του τουρισμού στη Μεσσηνία είναι μια συγκλονιστικά αρνητική εξέλιξη, η οποία θα αποτυπωθεί σύντομα με δραματικό τρόπο σε τοπικό επίπεδο. Πλήττεται, δηλαδή, ο τομέας που κράτησε ζωντανή την ελληνική αλλά και την τοπική οικονομία τα προηγούμενα χρόνια. Ο τουρισμός είναι ο κύριος «αιμοδότης» που αποτρέπει το έλλειμμα τρεχουσών συναλλαγών από το να εκτροχιαστεί πλήρως.
Η αδυναμία να συγκρατηθεί ο πληθωρισμός, έστω στα μέσα επίπεδα της Ε.Ε., απειλεί να τινάξει στον αέρα το σύνολο της ελληνικής οικονομίας και κοινωνίας. Δεν είναι, δηλαδή, μόνο ότι τα νοικοκυριά δεν μπορούν πλέον να ανταπεξέλθουν στην κάλυψη των άμεσων αναγκών τους, αλλά και ότι τα πράγματα θα γίνουν ακόμα χειρότερα στο μέλλον, επειδή πλήττονται βασικοί τομείς της οικονομίας.
Το γιατί ο πληθωρισμός στη χώρα κινείται με αυτόν τον ρυθμό δεν έχει εξηγηθεί πειστικά. Εξάρτηση από τα ορυκτά καύσιμα έχουν και οι υπόλοιπες χώρες της Ευρωζώνης, οι οποίες διαθέτουν, βεβαίως, και μεγαλύτερα εισοδήματα για κατανάλωση, αλλά παρόλα αυτά καταγράφουν μικρότερο πληθωρισμό. Οι επιπτώσεις των πολέμων δεν μπορεί να είναι τόσο τραγικά διαφορετικές σε μια μικρή οικονομία με χαμηλούς μισθούς. Η μοναδική εξήγηση έχει να κάνει με την ολιγοπωλιακή συγκρότηση της ελληνικής οικονομίας, την αδυναμία να λειτουργήσει ο ανταγωνισμός και την αποτυχία να ελεγχθεί η κάθε μορφής αισχροκέρδεια.
Η κυβέρνηση φαίνεται ότι κοιτάζει μόνο την αύξηση των εσόδων στο κρατικό ταμείο, για να μπορεί να μοιράζει επιδόματα και να ασκεί πολιτική μέσω της ελεημοσύνης. Δεν προχωρά σε μείωση του ΦΠΑ σε κρίσιμους τομείς, δεν θέλει να μειώσει τα έσοδα από τον φόρο στα καύσιμα και περιμένει με ιδεολογική εμμονή να αυτορρυθμιστεί η αγορά και να πέσει ο πληθωρισμός. Η συγκεκριμένη μέθοδος δεν λειτουργεί, έχει γονατίσει τα νοικοκυριά και στερεί το ανταγωνιστικό πλεονέκτημα από κρίσιμους τομείς της οικονομίας, αλλά δεν υπάρχει πρόθεση όχι να αλλάξει ολοκληρωτικά, ούτε καν να διορθωθεί.
Το καταπληκτικό είναι ότι αυτά τα ζητήματα, που απασχολούν και προβληματίζουν εργαζόμενους αλλά και μικρομεσαίους επιχειρηματίες, δεν αποτελούν κεντρικό πολιτικό γεγονός. Η συζήτηση το τελευταίο διάστημα επικεντρώνεται σε πρόσωπα, μεταγραφές και δημοσκοπήσεις. Μετατρέπονται σε γεγονότα μείζονος σημασίας ανούσιες σαχλαμάρες και κανείς δεν ασχολείται με τη βόμβα που έχει ενεργοποιηθεί στα θεμέλια της ελληνικής οικονομίας.
Το δημοσιογραφικό και πολιτικοοικονομικό σύστημα την ίδια στάση κρατούσε και τα χρόνια πριν από τη χρεοκοπία του 2009. Ασχολούνταν με όλα τα άλλα, δημιουργώντας μάλιστα την ψευδαίσθηση της «θωρακισμένης» ελληνικής οικονομίας, και ξύπνησαν μετά δήθεν έκπληκτοι και αγανακτισμένοι, ανακαλύπτοντας ότι δεν υπήρχε η δυνατότητα να πληρωθούν μισθοί και συντάξεις, ούτε βεβαίως να χρηματοδοτηθεί ο κρατικοδίαιτος ιδιωτικός τομέας. Τα πράγματα σήμερα μπορεί να εξελιχθούν ακόμα χειρότερα, γιατί κινδυνεύει ο μόνος τομέας που δεν χρηματοδοτείται από το κράτος και ο οποίος συνεισφέρει αποτελεσματικά στα έσοδά του.
Η χώρα παράγει περισσότερα παραπολιτικά παρατράγουδα από όσα μπορεί πλέον να καταναλώσει. Η χρησιμοποίηση εργαλείων, παλιών και νέων, για τη χειραγώγηση των εξελίξεων είναι εξόφθαλμη, όπως και η προσπάθεια να συζητούνται όλα τα άλλα εκτός από τα βασικά προβλήματα της χώρας και των πολιτών. Είναι προφανές ότι η πολυδιάσπαση και ο κατακερματισμός των πολιτικών κομμάτων εξυπηρετεί όσους θέλουν να ελέγχουν τις εξελίξεις στο μέλλον, αλλά φοβούμαστε πως, αν συνεχίσουν έτσι, δεν θα υπάρχει χώρα για να κυβερνηθεί.
panagopg@gmail.com
