Τετάρτη, 17 Αυγούστου 2022 12:19

Δεξιά ηγεμονία στην αυτοδιοίκηση

Γράφτηκε από τον
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(2 ψήφοι)
Δεξιά ηγεμονία στην αυτοδιοίκηση

Η κυβέρνηση Μητσοτάκη, εξαιτίας της παρακολούθησης του τηλεφώνου του προέδρου του ΠΑΣΟΚ - ΚΙΝΑΛ Νίκου Ανδρουλάκη, βρίσκεται αντιμέτωπη με ενδεχόμενη διάλυση του αντι-ΣΥΡΙΖΑ μπλοκ, που της χάρισε τη νίκη στις εκλογές του 2019 -και αν δεν αλλάξει σύντομα την πολιτική ατζέντα, κινδυνεύει με δημοσκοπική κατάρρευση στις φθινοπωρινές σφυγμομετρήσεις της κοινής γνώμης.

Ακόμα όμως και αν δεν διαλυθεί πλήρως ο άτυπος αντι-ΣΥΡΙΖΑ συνασπισμός, θα υπάρξει μεγάλη διαρροή ψήφων, αφού ένας μεγάλος αριθμός πολιτών θεωρεί ότι ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης ξεπέρασε τα δημοκρατικά όρια της προστασίας των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και δεν πρόκειται να τον εμπιστευτεί ξανά.

Από εδώ και πέρα λοιπόν, τόσο στην κεντρική όσο και στην αυτοδιοικητική πολιτική σκηνή, το ενδιαφέρον επικεντρώνεται αφενός στους συνασπισμούς που τείνουν να σχηματιστούν και αφετέρου στην αναθεωρητική πολιτική του Ταγίπ Ερντογάν, που θέτει σε κίνδυνο την εθνική ακεραιότητα. Έτσι κι αλλιώς ο αναθεωρητισμός του Ερντογάν, ακόμα κι αν δεν ξεπεράσει τα όρια της εθνικής ανοχής, επηρεάζει σε σημαντικό βαθμό την ελληνική πολιτική σκηνή ευνοώντας όχι μόνο τον δεξιόστροφο εθνικισμό, αλλά και την υπερπατριωτική Κεντροαριστερά, που έχει μείνει πολιτικά άστεγη μετά την κατάρρευση του πάλαι ποτέ κραταιού ΠΑΣΟΚ. Ουσιαστικά ο αναθεωρητισμός του Ερντογάν αποδυναμώνει μόνο τις συνιστώσες του ΣΥΡΙΖΑ, οι οποίες δεν έχουν αντιληφθεί ότι ένα κόμμα εξουσίας δεν μπορεί να πολιτεύεται σαν κόμμα διαμαρτυρίας που μετά βίας πιάνει το όριο εισόδου στη Βουλή.

Στην πραγματικότητα ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ Αλέξης Τσίπρας θα δυσκολευτεί πολύ να πείσει τον σκληρό πυρήνα του κόμματός του να αντιμετωπίσει τον πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ - ΚΙΝΑΛ Nίκο Ανδρουλάκη ως έναν εν δυνάμει κυβερνητικό εταίρο μιας αντιδεξιάς συμμαχίας. Ακόμα όμως κι αν περιοριστούν οι αντιδράσεις μπροστά στην προοπτική επανάκτησης της εξουσίας, θα είναι εξαιρετικά δύσκολη η σύναψη τοπικών συμμαχιών για τις αυτοδιοικητικές εκλογές, εξαιτίας του ιδεολογικού και πολιτικού κατακερματισμού της Κεντροαριστεράς και της Αριστεράς. Μέσα σε αυτό το πλαίσιο θα είχε ιδιαίτερο ενδιαφέρον η διεξαγωγή αυτοδιοικητικών εκλογών με συγκυβερνήτες τον ΣΥΡΙΖΑ και το ΠΑΣΟΚ. Προσωπικά δεν θα απέκλεια σε αυτή την περίπτωση να σχηματιστεί ένα συγκρουσιακό δίπολο μεταξύ δεξιάς αυτοδιοίκησης και αριστερής κεντρικής κυβέρνησης.

Σε κάθε περίπτωση, τόσο ο ΣΥΡΙΖΑ όσο και το ΠΑΣΟΚ θα πρέπει να προβληματιστούν για την απώλεια των ερεισμάτων τους στην αυτοδιοίκηση. Η κατάρρευση του κραταιού ΠΑΣΟΚ, από μόνη της ή σε συνδυασμό με το πέρασμα από τις κοινότητες στους μεγάλους δήμους, δεν αρκεί για να εξηγήσει τη μεγάλη δεξιά αυτοδιοικητική στροφή. Το ΠΑΣΟΚ και ο ΣΥΡΙΖΑ θα πρέπει να αναζητήσουν τα αίτια της αυτοδιοικητικής τους αδυναμίας στην αλλαγή του οικονομικού χάρτη εξαιτίας της συρρίκνωσης των ΔΕΚΟ και των δημόσιων τραπεζών και της αντίστοιχης αύξησης των μικρομεσαίων επιχειρήσεων. Όπως φαίνεται έχουν καταρρεύσει τα "παραδοσιακά" πελατειακά πολιτικά δίκτυα που εδράζονταν στο ρουσφέτι των διορισμών και της εργασιακής ανέλιξης, δίνοντας τη θέση τους σε νέα πελατειακά δίκτυα εξυπηρέτησης μικροσυμφερόντων. 

Αν στο κάδρο προστεθεί η αποδυνάμωση των κομμάτων και η ενίσχυση της αναδιανεμητικής ισχύος των Περιφερειών, γίνεται αντιληπτό ότι το σημερινό αυτοδιοικητικό τοπίο δεν έχει καμία απολύτως σχέση με το αντίστοιχο του 20ού αιώνα, όπου κυριαρχούσαν ο δικομματισμός ΠΑΣΟΚ - ΝΔ, οι κοινότητες και η Νομαρχία (κρατική ή αιρετή) των ελάχιστων μέσων και πόρων. Το παράδοξο είναι πως η Νέα Δημοκρατία δεν είδε ποτέ με καλό μάτι τις αυτοδιοικητικές μεταρρυθμίσεις του "Καποδίστρια" και του "Καλλικράτη", που οδήγησαν στην ενίσχυση των δεξιών παρατάξεων και στην αποδυνάμωση των αριστερών. Με τον ίδιο προβληματισμό αντιμετωπίζουν οι δεξιές παρατάξεις και τον ψηφιακό μετασχηματισμό των δήμων και των Περιφερειών, που θα έδινε τη χαριστική βολή στην αυτοδιοικητική Αριστερά, καθώς την αποκόπτει πλήρως από τον προνομιούχο για αυτήν χώρο των δημοτικών και περιφερειακών υπαλλήλων. Προφανώς δεν έχουν κανένα λόγο να αλλάξουν το πλαίσιο που τους εξασφαλίζει άκοπα την πολιτική ηγεμονία. Στην αντίπερα όχθη, η Αριστερά που άλλαξε τον αυτοδιοικητικό χάρτη αδυνατεί να αλλάξει η ίδια για να μπορέσει να ικανοποιήσει τις σύγχρονες ανάγκες

lathanasis@gmail.com

Θανάσης Λαγός

 


NEWSLETTER