Σοκαρισμένη παραμένει ολόκληρη η χώρα μετά το σιδηροδρομικό δυστύχημα των Τεμπών, που έκοψε το νήμα της ζωής σε 57 τουλάχιστον ανθρώπους και άφησε πολύ περισσότερους με σωματικά και ψυχικά τραύματα, που θα διαρκέσουν χρόνια.
Χρειάστηκε να συμβεί ένα τόσο τραγικό περιστατικό, για να μάθει η ελληνική κοινωνία ότι τα τρένα που κινούνταν στη βασική σιδηροδρομική γραμμή της χώρας ήταν εν δυνάμει παγίδες θανάτου για τους επιβάτες. Εδώ και μία εβδομάδα όλα όσα συμβαίνουν γύρω μας δεν είναι όπως πριν, ακόμα και για εμάς που ζούμε εκατοντάδες χιλιόμετρα μακριά από τον τόπο του δυστυχήματος. Κι αυτό γιατί συνειδητοποιούμε ότι θα μπορούσαμε να ήμασταν εμείς ή κάποιος δικός μας σε αυτή τη θέση.
Πριν καλά-καλά συμπληρωθούν 24 ώρες από το δυστύχημα, πολλοί ήταν αυτοί που έσπευσαν να δείξουν τον σταθμάρχη ως υπαίτιο για όλα όσα έγιναν με τη μοιραία σύγκρουση του IC 62 με την εμπορική αμαξοστοιχία.
Η αλήθεια είναι απλή και ξεκάθαρη. Οι πράξεις και οι παραλείψεις του σταθμάρχη ήταν η αφορμή για όλα όσα έγιναν. Οι αιτίες συσσωρεύονται γύρω από όσα δεν ολοκληρώθηκαν -αν και πληρώθηκαν- αναφορικά με τα συστήματα τηλεδιοίκησης. Και αναπόφευκτα κάποιος μπορεί να σκεφτεί ότι η ποινική μεταχείριση ενός φυσικού αυτουργού είναι αντίστοιχη με αυτή των ηθικών αυτουργών.
Από εκεί και πέρα αποδεικνύεται ότι καλό είναι να είμαστε περισσότερο προσεκτικοί με όσα λέγονται γύρω μας και να μην αφορίζουμε εξ αρχής, επειδή κάτι θα μας χαλάσει τη βολή. Όταν λοιπόν τα συνδικαλιστικά όργανα των σιδηροδρομικών επεσήμαιναν όσα δεν είχαν γίνει και τους κινδύνους που υπήρχαν, δεν εισακούστηκαν. Και έσπευσαν κάποιοι να πουν “Και γιατί δεν κάνατε απεργία;”. Και όταν γινόταν η απεργία, από τη μία συνήθως κηρυσσόταν παράνομη και καταχρηστική και από την άλλη οι περισσότεροι δεν ασχολούμασταν ουσιωδώς με τα αιτήματα αλλά με την ταλαιπωρία, που έφερνε η μη κυκλοφορία των μέσων μεταφοράς για 1-2 μέρες.
Να ανασταλεί λοιπόν η λειτουργία του σιδηροδρομικού δικτύου σε κάθε προβληματικό τμήμα του δικτύου και να ξεκινήσουν το συντομότερο οι διαδικασίες με διακομματική εποπτεία, ώστε ο σιδηρόδρομος να ανακτήσει όσο γίνεται γρηγορότερα την αξιοπιστία που έχει διεθνώς και που κάποιοι στη χώρα μας φρόντισαν να την πετάξουν στα σκουπίδια με ολέθρια αποτελέσματα.