Ιστορικά ήταν όλα όσα εκτυλίχθηκαν την Κυριακή στο Δημοτικό Στάδιο Καλαμάτας, με τη μεγάλη χαμένη ευκαιρία της “Μαύρης Θύελλας” να επιστρέψει στα μεγάλα σαλόνια του ελληνικού ποδοσφαίρου. Η προσμονή του φίλαθλου κόσμου ήταν έκδηλη την τελευταία εβδομάδα, με αποκορύφωμα το γεγονός ότι το γήπεδο είχε γεμίσει ασφυκτικά περισσότερο από μία ώρα πριν τον αγώνα με την Κηφισιά.
Ιστορικού χαρακτήρα ήταν φυσικά τόσο η απώλεια της ανόδου όσο και ο πικρός τρόπος με τον οποίο ήρθε, δημιουργώντας παράλληλα ένα κλίμα κατήφειας, αλλά και προβληματισμού στον αθλητικό κόσμο της πόλης.
Περιμένοντας όλο το προηγούμενο διάστημα την επίτευξη του μεγάλου στόχου της ανόδου, πολλοί στην πόλη συζητούσαν εάν το Στάδιο θα είναι εγκαίρως έτοιμο για να φιλοξενήσει αγώνες Super League και το κατά πόσο θα χρειαζόταν η ομάδα να ξενιτευτεί μέχρι να τελειώσουν οι απαραίτητες εργασίες. Δυστυχώς όμως η ζωή τα έφερε έτσι, που δεν θα λάβουμε αυτές τις απαντήσεις τους επόμενους μήνες.
Πρέπει όμως να εγκαταλειφθεί με την απώλεια της ανόδου το πλάνο αναμόρφωσης του Σταδίου; Ήδη στις τάξεις των φιλάθλων συζητείται ότι ένα τουλάχιστον μέρος των έργων θα πρέπει να προχωρήσει, παρά το γεγονός ότι η Καλαμάτα θα αγωνίζεται ξανά στη δεύτερη κατηγορία. Κι αυτό διότι η εικόνα του Σταδίου θα πρέπει να αναβαθμιστεί και για λόγους ασφαλείας και για χρηστικούς. Αλλά και γιατί η ομάδα θα επιχειρήσει και τη νέα χρονιά να κινηθεί σε υψηλό επίπεδο και να διεκδικήσει ξανά με αξιώσεις την άνοδο.
Και αν αυτό γίνει, όπως κάθε φίλαθλος της πόλης θέλει, ας μην υπάρχει μπροστά ξανά το… βουνό των εργασιών και τα πιεστικά χρονοδιαγράμματα. Άλλωστε οι αναβαθμισμένες αθλητικές υποδομές μόνο θετικά αποτελέσματα μπορούν να έχουν για την πόλη σε κάθε επίπεδο.