Το πρόβλημα με τη στελέχωση κρίσιμων κλινικών στις δομές υγείας της Μεσσηνίας δεν πρόκειται να λυθεί ούτε με τη νέα προκήρυξη θέσεων γιατρών. Η εξέλιξη αυτή ήταν αναμενόμενη, καθώς έχει πολλές φορές επισημανθεί ότι στον τομέα της Υγείας κυριαρχεί η επικοινωνία και απουσιάζει η σοβαρή συζήτηση για τα προβλήματά της. Αυτό δεν αφορά μόνο την κυβέρνηση, η οποία έχει βεβαίως την κύρια ευθύνη, αλλά και την αντιπολίτευση, όπως και τους εμπλεκόμενους φορείς.
Όλοι, για παράδειγμα, γνωρίζουν ότι οι θέσεις παθολόγων δύσκολα θα καλυφθούν, γιατί πολύ απλά δεν υπάρχουν γιατροί στη συγκεκριμένη ειδικότητα. Το ερώτημα, λοιπόν, είναι πώς μπορούν να λειτουργήσουν οι παθολογικές κλινικές σε ένα περιφερειακό νοσοκομείο όπως της Καλαμάτας, όπου η πίεση είναι τεράστια. Το να λέει ο καθένας «το κοντό του και το μακρύ του», πετώντας την μπάλα στην εξέδρα, δεν λύνει κανένα πρόβλημα. Αύριο, μεθαύριο, τον επόμενο μήνα και χρόνο, οι κλινικές του νοσοκομείου με ποιους γιατρούς θα λειτουργήσουν;
Το ίδιο συμβαίνει με τους ακτινολόγους και τους αναισθησιολόγους κρίσιμες, δηλαδή, ειδικότητες για τις άμεσες και μη αναβαλλόμενες ιατρικές πράξεις. Το να πανηγυρίζει κάποιος επειδή καλύφθηκε το 60% των προκηρυσσόμενων θέσεων, χωρίς όμως να έχει καλυφθεί το κρίσιμο ποσοστό στις βασικές ειδικότητες, δηλώνει στην καλύτερη των περιπτώσεων την ευαρέσκειά του για τη διατήρηση της υπάρχουσας κακής κατάστασης.
Έχουμε και άλλη φορά αναφέρει ότι η στελέχωση και η ορθολογική λειτουργία του συστήματος Υγείας περνά μέσα από τη θέσπιση ειδικών κινήτρων, αλλά κυρίως από την επανεξέταση του συνόλου των δομών και των οργανογραμμάτων του δημόσιου συστήματος. Αν δεν δημιουργηθούν ισχυρές δομές, οι οποίες θα εξασφαλίζουν ανθρώπινες συνθήκες εργασίας με πλήρη στελέχωση των κλινικών δεν πρόκειται να αλλάξει τίποτα.
Το να εξαγγέλλονται και να λειτουργούν κλινικές οι οποίες είναι βαριά υποστελεχωμένες, το να αγοράζονται μηχανήματα χωρίς να έχει εξασφαλιστεί το ανθρώπινο δυναμικό για την αξιοποίησή τους και το να συντηρούνται δομές-φαντάσματα για να ικανοποιούνται οι τοπικιστικές αυταπάτες, αναπαράγεται απλώς η συνταγή αποτυχίας και σε καμία περίπτωση αυτό δεν συνιστά αξιόπιστο σύστημα Υγείας. Προφανώς και κάποιοι εξυπηρετούνται από αυτό που υπάρχει και λειτουργεί, είτε γιατί έτσι αντιλαμβάνονται τη δημόσια υγεία και την αξιοποίηση των πόρων, είτε γιατί πολύ απλά δεν ενδιαφέρονται.
Το μόνο βέβαιο είναι ότι όσο δεν αναλαμβάνεται πολιτική πρωτοβουλία για μια δομική αλλαγή στο σύστημα, προκειμένου αυτό να προσαρμοστεί στα νέα δημογραφικά δεδομένα της χώρας αλλά και στις εξελίξεις της τεχνολογίας, θα μετράμε προκηρυγμένες θέσεις γιατρών και θα διαπιστώνουμε ότι επιτυγχάνουμε, κάθε φορά, μια τεράστια τρύπα στο νερό.

panagopg@gmail.com