Ψάχνει απεγνωσμένα να βρει αυτό το «κάτι», που θα συνδέσει το όνομά του με την τοπική οικονομία και κοινωνία, όμως η πραγματικότητα είναι αμείλικτη: Χωριό που φαίνεται, κολαούζο δεν θέλει.
Όλοι βλέπουν ότι στην Πελοπόννησο ο πραγματικός πρωταγωνιστής παραμένει η κυβέρνηση. Είναι η Αθήνα που διαχειρίζεται τυπικά και ουσιαστικά τις μεγάλες επενδύσεις των φαρμακοβιομηχάνων στη ΒΙΠΕ Τρίπολης, το κρίσιμο πρόγραμμα της Δίκαιης Μετάβασης στη Μεγαλόπολη, την κατασκευή του οδικού άξονα Καλαμάτα - Πύλος - Μεθώνη, την παραχώρηση του Αεροδρομίου «Καπετάν Βασίλης Κωνσταντακόπουλος» και την προοπτική κατασκευής του δρόμου Πύργος - Καλό Νερό - Τσακώνα. Από την πορεία αυτών των έργων θα κριθεί η ανάπτυξη του τόπου και όχι από τις δημόσιες σχέσεις της Τρίπολης.
Η περιφερειακή αρχή, βεβαίως, έχει και δικά της εργαλεία. Παρουσιάζει ρεκόρ απορροφήσεων ΕΣΠΑ, εκατοντάδες εκατομμύρια σε πληρωμές και εντάξεις έργων. Στη Δίκαιη Μετάβαση της Μεγαλόπολης έχουν εγκριθεί δεκάδες επενδυτικά σχέδια. Αυτά είναι θετικά και κανείς δεν τα αμφισβητεί.
Το πρόβλημα είναι αλλού: Τα έργα που κληρονόμησε η σημερινή διοίκηση από τις προηγούμενες αρχές σέρνονται με ρυθμούς χελώνας, χωρίς να φαίνεται ιδιαίτερη αγωνία στην Τρίπολη. Η ευθύνη βαραίνει προσωπικά τον κ. Πτωχό, ο οποίος δρα περισσότερο ως «αντιπεριφερειάρχης συνεδρίων», αφήνοντας τα κλειδιά στον αναπληρωτή περιφερειάρχη Χρήστο Λαμπρόπουλο. Ο τελευταίος φαίνεται να ανασταίνει με επιτυχία το «σύστημα Τατούλη», το οποίο ο Παναγιώτης Νίκας επιχείρησε -ανεπιτυχώς, όπως αποδείχθηκε- να ανατρέψει. Δεν είναι λίγοι εκείνοι που υποστηρίζουν ότι αυτό ακριβώς το σύστημα «έφαγε» τον κ. Νίκα, επειδή δεν μπορούσε να κάνει δουλειές μαζί του. Το οξύμωρο; Ο κ. Νίκας προόριζε για διάδοχό του τον κ. Λαμπρόπουλο, ο οποίος πλέον ηγεμονεύει στο παλιό «δοβλέτι της Τρίπολης».
Οι παροικούντες την αρκαδική πρωτεύουσα γνωρίζουν καλά ότι αυτό το δοβλέτι δεν έχει μπλε ή πράσινα δωμάτια. Στις αίθουσές του βασιλεύει ένας στείρος τοπικισμός και ο νοών νοείτω. Όσο για τη δήθεν εξωστρέφεια, αυτή εξαντλείται σε εκθέσεις και ταξιδάκια, όπως ακριβώς έκαναν και οι αιρετοί νομάρχες πριν από δεκαετίες, με τα γνωστά μηδενικά αποτελέσματα. Έτσι στην Τρίπολη αλλάζουν οι ένοικοι, αλλά το «δοβλέτι» μένει ίδιο, με πολλές εκθέσεις, λίγα έργα και καμία ευθύνη.
