Δεν αναρωτιέμαι αν θα αγόραζαν ποτέ σπίτι δίπλα σε δεξαμενές πετρελαίου όσοι διαμαρτύρονται σήμερα για το δικαίωμα της ακρίδας να περνά ανέμελα τη ζωή της στα όρια του αιγιαλού. Είναι συγκινητικό να βλέπεις ανθρώπους να δίνουν μάχες για τα έντομα, την ώρα που η περιοχή γειτνιάζει με καύσιμα.

Δεν θα αποφύγω όμως τον πειρασμό να ρωτήσω αν τους ενοχλεί εξίσου η χρόνια αδυναμία διαχείρισης της λυματολάσπης του βιολογικού καθαρισμού. Θεωρούν άραγε αμελητέα την επίπτωση που προκαλεί στο περιβάλλον η συσσώρευση λυμάτων; Αλήθεια, τι θα γινόταν αν ο βιολογικός καθαρισμός ήταν ιδιωτική μονάδα και ο επιχειρηματίας πετούσε ανέλεγκτα τη λυματολάσπη στους γύρω χώρους; Προφανώς θα είχε στηθεί λαϊκό δικαστήριο στην πλατεία. Τώρα όμως σιωπούν, ίσως γιατί έχουν διοριστεί τα παιδιά και τα εγγόνια τους σε δημόσιες υπηρεσίες που ρυπαίνουν νόμιμα και με τη βούλα του κράτους.

Θα μπορούσα να ρωτήσω και για την ανέλεγκτη χρήση φυτοφαρμάκων στη γη υψηλής παραγωγικότητας της περιοχής. Πόσες ενέργειες έγιναν για την προστασία της βιοποικιλότητας ή του καταναλωτή; Αλλά δεν θέλω να στενοχωρήσω τους «αλά καρτ» οικολόγους που προτιμούν τα... χύμα από τα πιστοποιημένα προϊόντα. Θα τους ρωτήσω μόνο τούτο: Είναι ασφαλής η πρόσβαση στη θάλασσα για τα παιδιά, όταν για να φτάσουν στην ακτή πρέπει να διασχίσουν φρεσκοραντισμένες καλλιέργειες;

Για να μη γίνω πιο δυσάρεστος, θα προσπεράσω το θέαμα με τα γιδοπρόβατα που βόσκουν ανάμεσα σε μικρούς σκουπιδότοπους στην ίδια περιοχή.

Θα τους στενοχωρήσω όμως λέγοντας την αλήθεια: Η Δυτική Παραλία δεν είναι ο χαμένος παράδεισος. Είναι μια περιοχή οικολογικά υποβαθμισμένη, που μόνο μέσα από μια σοβαρή τουριστική επένδυση, με ξενοδοχεία 5 αστέρων και οργανωμένες υποδομές, μπορεί να αναπνεύσει. Όποιος διυλίζει τον κώνωπα της επένδυσης και καταπίνει την κάμηλο της λυματολάσπης, προφανώς έχει λύσει τα προβλήματά του. Δεν δίνει δεκάρα τσακιστή για όσους αναζητούν εργασία εκτός Μεσσηνίας, επειδή ορισμένοι επιμένουν να πιστεύουν ότι το αντηλιακό είναι πιο επιβλαβές από τα φυτοφάρμακα.

lathanasis@gmail.com