Ας πρόσεχαν, θα μου πείτε. Σωστό. Ούτως ή άλλως όμως παίρνουν το μάθημά τους. Συνειδητοποιούν πως ο πλούτος δεν αποτελεί εχέγγυο ορθοφροσύνης, ούτε η επιχειρηματική δεινότητα διασφαλίζει οτιδήποτε έξω από το κέρδος του επιχειρηματία. Και το οποίο με τη σειρά του δεν αποδεικνύει τίποτα περισσότερο. Η πολιτική είναι εντελώς άλλη υπόθεση. Και η πολιτική σε μια δημοκρατική πολιτεία ακόμη δυσκολότερη».
Αυτά επισημαίνει ο Γιάννης Πρετεντέρης σε άρθρο του στην ιστοσελίδα tovima.gr, ανοίγοντας μια κουβέντα που προφανώς δεν αφορά μόνο την άλλη πλευρά του Ατλαντικού. Πρόβλημα με τους πολιτικούς δεν έχει μόνο η Αμερική.
Έχει, και μάλιστα σοβαρό, η ελληνική περιφέρεια. Η επικοινωνιακή επάρκεια της τοπικής ηγεσίας δεν διασφαλίζει σε καμία περίπτωση το αποτέλεσμα των προσπαθειών της, όσο κι αν πασχίζουν τα στελέχη της να μας πείσουν για το αντίθετο. Ειδικά στη Μεσσηνία και στην Περιφέρεια Πελοποννήσου, ούτε τα κέρδη των επιχειρηματιών αποδεικνύουν τίποτα για τη συνολικότερη ανάπτυξη της περιοχής. Θεωρητικά, σε μια δημοκρατική πολιτεία, οι επιχειρηματίες αρκεί να έχουν την ελευθερία να προσπαθούν για τη μεγιστοποίηση του κέρδους τους. Την ίδια ώρα, οι πολιτικοί ενδιαφέρονται περισσότερο για την επανεκλογή τους και λιγότερο για τον συντονισμό των παραγωγικών δυνάμεων, ώστε να επιτευχθεί η μέγιστη δυνατή ανάπτυξη. Το αδιέξοδο γίνεται ορατό όταν το μακροχρόνιο έλλειμμα μεγάλων επενδύσεων αποκρύπτεται πίσω από επικοινωνιακά πυροτεχνήματα. Αυτά τα βεγγαλικά ρίχνουν συνεχώς πολιτικοί και επιχειρηματίες που μοιράζονται αρμονικά την πίτα του δημόσιου χρήματος.
Σε κάθε περίπτωση, η «αναίμακτη» διανομή της δημόσιας πίτας δεν διασφαλίζει τίποτα περισσότερο από την ανάγκη νέων χρηματικών εισροών από την Ευρωπαϊκή Ένωση. Μόνο έτσι μένει όρθιο το σύστημα που νέμεται τον πλούτο, κρατώντας σταθερά χαμηλά το βιοτικό επίπεδο των Μεσσήνιων, των Πελοποννήσιων και των Ελλήνων συνολικά. Η πολιτική είναι όντως άλλη υπόθεση, αλλά στην περιοχή μας την μπερδεύουν συστηματικά με τις δημόσιες σχέσεις και τα εργολαβικά οφέλη.
