Στην Ελλάδα το οικολογικό κίνημα δεν απέκτησε ποτέ τη σοβαρή δυναμική της Βόρειας Ευρώπης. Για τον λόγο αυτό, οι περιβαλλοντικές ενστάσεις τις περισσότερες φορές αποδεικνύονται προσχηματικές. Άλλοτε εξυπηρετούν ιδιωτικά μικροσυμφέροντα και άλλοτε μεγάλα γεωπολιτικά παιχνίδια. Υπάρχουν, βεβαίως, και οι εμμονικοί. Αυτοί εκμεταλλεύονται στο έπακρο το πράσινο Σύνταγμα του 1975 για να μπλοκάρουν ό,τι δεν τους αρέσει, ανάγοντας τον εαυτό τους σε έναν «θεό οικολόγο» που αποφασίζει αυθαίρετα για το καλό της ανθρωπότητας.
Η υποκρισία και ο εξαιρετισμός της ελληνικής οικολογίας αποκαλύπτονται ανάγλυφα στον τρόπο που αντιμετωπίστηκε κάθε προσπάθεια διαχείρισης των απορριμμάτων. Ενώ κανένας δεν διαδήλωσε ποτέ για την ανεξέλεγκτη ρίψη αστικών σκουπιδιών σε δάση και ρέματα της Μεσσηνίας, αμέσως σηκώνονται μαύρες σημαίες μόλις σχεδιάζονται οργανωμένοι, σύγχρονοι χώροι διαχείρισης. Ακόμα πιο αποκαλυπτική του «πράσινου παραλογισμού» είναι η εναντίωση σε κάθε μορφή παραγωγής ενέργειας. Σχεδόν όλοι δηλώνουν κατά της πυρηνικής ενέργειας, κανένας δεν θέλει λιγνιτωρυχείο στην περιοχή του και οι ίδιοι ετοιμάζουν διαδηλώσεις κατά της εξόρυξης υδρογονανθράκων στο Ιόνιο. Το θαύμα ολοκληρώνεται όταν οι ίδιοι άνθρωποι ξεσηκώνονται κατά των ανεμογεννητριών, των υδροηλεκτρικών μονάδων και των μπαταριών αποθήκευσης ενέργειας. Θέλουν ρεύμα, αλλά χωρίς παραγωγή.
Μέσα σε αυτό το σουρεαλιστικό σκηνικό, η προσφυγή στα δικαστήρια εναντίον κάθε επενδυτικού σχεδίου αποτελεί πλέον μια αναμενόμενη ρουτίνα. Ο μέσος Έλληνας, με βολικό πρόσχημα το περιβάλλον, προσπαθεί να σταματήσει κάθε βιομηχανική και τουριστική επένδυση που θα μπορούσε να δώσει ανάσα στον τόπο. Όσο για τις ελάχιστες σώφρονες οικολογικές φωνές που υπάρχουν στην Ελλάδα, αποτελούν απλώς την εξαίρεση που επιβεβαιώνει τον θλιβερό κανόνα. Η Περιφέρεια Πελοποννήσου δεν έχει όμως το περιθώριο να περιμένει πότε θα ωριμάσει ο εγχώριος περιβαλλοντικός ακτιβισμός. Όταν η δημογραφική κατάρρευση ερημώνει καθημερινά την ύπαιθρο, η τυφλή άρνηση κάθε νέας θέσης εργασίας αποτελεί πλέον μια καθαρή οικονομική αυτοκτονία.
