Ο οδικός άξονας Καλαμάτα – Ριζόμυλος – Πύλος – Μεθώνη κατασκευάζεται σε πολλά σημεία, δημιουργώντας ικανοποίηση και αισιοδοξία. Το έργο προχωρά, όχι όμως με τους ρυθμούς που είχαν προβλεφθεί και με σημαντικά ερωτήματα για τον χρόνο ολοκλήρωσής του αλλά και το τελικό οικονομικό του κόστος. Η ολοκλήρωση του δρόμου είναι ήδη 15 μήνες εκτός χρονοδιαγράμματος, με ερωτηματικά σε σχέση με κρίσιμα σημεία του έργου. Η καθυστέρηση εκτινάσσει βεβαίως το οικονομικό κόστος, μιας και οδηγεί σε ιδιαίτερα υψηλές αποζημιώσεις προς την κατασκευάστρια εταιρεία, το τελικό ύψος των οποίων θα το μάθουμε όταν ολοκληρωθεί το έργο.
Η καθυστέρηση στην ολοκλήρωση και οι αποζημιώσεις εκτινάσσουν το οικονομικό κόστος, κάτι το οποίο μπορεί να μην αφορά άμεσα κανέναν Μεσσήνιο που θέλει απλώς να τελειώσει ο δρόμος, αλλά δεν είναι κάτι που μπορεί να παραβλέπεται. Οι πολίτες έχουν δυστυχώς αποδεχτεί ότι «έτσι γίνεται με τα δημόσια έργα…» και δείχνουν υπομονή και ανοχή. Προφανώς αυτή την αντίληψη εκμεταλλεύονται πολιτικοί και οικονομικοί παράγοντες της χώρας, γιατί δεν είναι μόνο πως στοιχίζει ένα έργο πολύ περισσότερο απ' όσο πρέπει, αλλά και γιατί οι πρόσθετοι πόροι περικόπτονται από άλλα έργα, εξίσου χρήσιμα για τους πολίτες και την οικονομία.
Η αλλαγή των αρχικών μελετών της παραλιακής χάραξης και η δήθεν φθηνή λύση της διαπλάτυνσης του υπάρχοντος δρόμου φαίνεται πως θα στοιχίσει ιδιαίτερα ακριβά σε απαλλοτριώσεις, αλλά και σε πρόσθετες κατασκευαστικές απαιτήσεις. Θα αποδειχθεί για μια ακόμα φορά πως το δήθεν φθηνό και εύκολο είναι τελικώς πολλαπλώς ακριβότερο και περίπλοκο.
Ο βιαστικός τρόπος με τον οποίο προωθήθηκε το έργο αποτυπώνεται σήμερα στο πεδίο. Οι απαλλοτριώσεις δεν έχουν ολοκληρωθεί, ζητήματα με αντιπλημμυρικά δεν είχαν σωστά μελετηθεί, νέες συνδέσεις με τις υπάρχουσες υποδομές προκύπτουν και γενικώς αποδεικνύεται ότι μόνο φθηνή και εύκολη δεν είναι η λύση που επιλέχθηκε. Το χειρότερο είναι πως υπάρχει ο κίνδυνος να κατασκευαστεί ένας δρόμος κατώτερος των αναγκών της περιοχής και δυσανάλογος του ποσού που τελικά θα δαπανηθεί.
Τα σημεία που δεν έχουν ξεκινήσει καθόλου έργα είναι σημαντικά και προκαλεί εντύπωση η αφωνία που επικρατεί. Το έργο δεν έχει ξεκινήσει καθόλου στο τμήμα Πύλος – Μεθώνη, ενώ δεν έχει ακόμα καθοριστεί πώς θα συνδεθεί ο δρόμος με την Καλαμάτα στον κόμβο Ζαφείρη στο Ασπρόχωμα. Έχουμε δηλαδή έναν δρόμο χωρίς αρχή και τέλος. Υπάρχει βεβαίως και η παράκαμψη της Πύλου, η οποία δεν εντάχθηκε στη συγκεκριμένη σύμβαση και θα δούμε αν και πότε θα κατασκευαστεί.
Σήμερα πάντως έχουμε έναν δρόμο που ξεκινά να κατασκευάζεται κάπου έξω από την Καλαμάτα, μετά το Ασπρόχωμα, και φτάνει λίγο πριν την Πύλο. Υπάρχουν πολλοί που φοβούνται πως αυτός θα είναι τελικά ο δρόμος που θα κατασκευαστεί και τα υπόλοιπα θα αποτελέσουν εκκρεμότητα που θα παραμείνει για χρόνια ανοιχτή πληγή για την περιοχή.
Αυτό βεβαίως που φαίνεται στον παρόντα χρόνο είναι ότι εκτελούνται έργα σε τμήματα του δρόμου που δείχνουν πρόοδο και βοηθούν στην οικοδόμηση επικοινωνιακού αφηγήματος, χωρίς όμως να ξέρουμε πότε ο δρόμος θα ολοκληρωθεί. Οι πολίτες βλέπουν μπολντόζες και οι πολιτικοί μπορούν να πάνε σε εκλογές δίνοντας υποσχέσεις πως σύντομα η περιοχή θα έχει μια τεράστια αναπτυξιακή υποδομή. Οι λεπτομέρειες και το πόσο σύντομο θα είναι το «σύντομα» δύσκολα θα αναζητηθούν, και όταν θα γίνουν αντιληπτά, ο πολίτης θα έχει απομακρυνθεί από το ταμείο της κάλπης.
Έχουμε την αίσθηση ότι η εξέλιξη των πραγμάτων δεν πρέπει να αφήνει κανέναν ευχαριστημένο και κυρίως ήσυχο για το μέλλον και την ολοκλήρωση του έργου. Τα προβλήματα που φαίνεται πως υπάρχουν σε αυτό καθαυτό το έργο και την εξέλιξή του είναι τόσο σημαντικά που θα δικαιολογούσαν συναγερμό και όχι εφησυχασμό. Οι εκκρεμότητες στο πεδίο του έργου, σε συνδυασμό με γενικότερα ζητήματα στον κατασκευαστικό κλάδο και τις εταιρείες, θα έπρεπε να δημιουργούν αίσθηση του κατεπείγοντος. Ο ορίζοντας δεν είναι καθαρός και τα σύννεφα που συγκεντρώνονται είναι εξαιρετικά ανησυχητικά. Υπάρχουν πολλά και σημαντικά ζητήματα για τα οποία χρειάζεται να ανησυχούμε και μάλιστα πολύ.
panagopg@gmail.com
