Αν εξαιρέσουμε τα οφέλη για την προβολή της πόλης, την Κυριακή κανένας μάλλον δεν θα το θυμάται, καθώς δεν αναμένονται σπουδαίες ανακοινώσεις ή αποφάσεις.
Άλλωστε, πριν από λίγους μήνες ψηφίστηκε ο νέος Κώδικας Τοπικής Αυτοδιοίκησης, που διατηρεί τη γνωστή λογική συγκέντρωσης της εξουσίας. Ο νέος Κώδικας έχει σαφή πολιτική διάσταση, καθώς ενισχύει τις υφιστάμενες δημοτικές και περιφερειακές αρχές, δημιουργώντας ένα αυτοδιοικητικό «καθεστώς» που ευνοεί την αναπαραγωγή της εξουσίας της Νέας Δημοκρατίας. Οι βραχυχρόνιες κομματικές ωφέλειες, όμως, ενδέχεται να αποδειχθούν επικίνδυνες για το ίδιο το πολίτευμα, εάν κάποιος ακραίος σχηματισμός αξιοποιήσει μελλοντικά τους ίδιους μηχανισμούς για να εγκαθιδρύσει πραγματικό καθεστώς στο όνομα της σωτηρίας της χώρας.
Το σημαντικότερο πρόβλημα παραμένει η αθηνοκεντρική πολιτική που αγνοεί την περιφέρεια, η οποία πεθαίνει δημογραφικά και οικονομικά. Η ανακοπή της πληθυσμιακής συρρίκνωσης απαιτεί ριζοσπαστικές λύσεις. Χρειαζόμαστε νέα γεωγραφική κατανομή των δήμων, καθώς αρκετοί έχουν χάσει τον λόγο ύπαρξής τους. Στη Μεσσηνία, για παράδειγμα, τέσσερις δήμοι στα όρια των παλαιών επαρχιών θα μπορούσαν να είναι υπεραρκετοί. Παράλληλα, χρειάζεται αναβίωση των κοινοτήτων, με κοινοτάρχες που θα διαχειρίζονται πραγματικούς πόρους για την καθημερινότητα των χωριών (συντήρηση νεκροταφείων, φωτισμός κ.λ.π) και ενδεχομένως θα εκλέγονται κάθε χρόνο.
Οι περιφέρειες έχουν ουσιαστικά αποτύχει στον αναπτυξιακό τους ρόλο. Λειτουργούν κυρίως ως μηχανισμοί διανομής εθνικών και ευρωπαϊκών κονδυλίων, συχνά βάσει εκλογικών σκοπιμοτήτων, χωρίς ουσιαστικό σχεδιασμό μεγάλων έργων. Η συζήτηση για μεγαλύτερες περιφέρειες ή επιστροφή στις νομαρχίες στερείται νοήματος χωρίς δημοσιονομική αυτοτέλεια, χωροταξικές αρμοδιότητες και πραγματικό ανταγωνισμό μεταξύ περιφερειών. Αντίστοιχα, πρέπει να επανεξεταστεί ο ρόλος των δήμων στην εκπαίδευση, την υγεία και τη δημόσια ασφάλεια. Αρμοδιότητες που οι αιρετοί αποφεύγουν για ψηφοθηρικούς λόγους χρειάζονται σαφή κατανομή και λογοδοσία. Χωρίς πραγματική αποκέντρωση της εξουσίας και των πόρων, η ύπαιθρος θα συνεχίσει να ερημώνει και η αυτοδιοίκηση να οργανώνει συνέδρια για να διαπιστώνει την παρακμή της.
